Türkiye’de yapılan özelleştirmelerin toplam tutarı 73,2 milyar dolara ulaştı. Bu özelleştirme tutarının 65 milyar dolarından fazlası AKP iktidarı boyunca yapılan satışlardan elde edildi. 

AKP iktidara geldiği 3 Kasım 2002 seçimlerinden sonra, daha önce IMF’ye taahhüt edilmiş olan özelleştirme programına sadık kalmak bir yana, emperyalist merkezleri ve sermayeyi de fazlasıyla memnun edecek şekilde bir özelleştirme furyası başlattı. 

Özelleştirmeler, toplam satış bedelinin ötesinde ve bu tutarın anlatmaya yetmediği büyük bir tahribata yol açacaktı.

Ülkemizin en önemli sanayi tesisleri, fabrikalar ve işletmelerini bir bir satan Tayyip Erdoğan ve ekibi, limanları, madenleri ve enerji santrallerini özel sektöre devretti. Stratejik birçok sektörden devlet tümüyle çekilirken özellikle enerjide serbestleşme derinleşti. 

Sağlık ve eğitim gibi alanlarda özel sektörün payı yükseldi. 

Ayrıca Kamu-Özel İşbirliği projeleri ile toplamda 100 milyar dolar proje bedelini geçen, modern ulaşım altyapı tesisi (köprü, tünel, havalimanı, otoyol), şehir hastaneleri, büyük ölçekli yenilenebilir enerji santralleri ve tesisleri başta olmak üzere önemli yapıların devasa gelirleri özel sektörün cebine girecek bir tasarımla özelleştirilmiş oldu.

Özelleştirmeler yoluyla patronlara devasa kaynaklar aktarıldı, buna karşılık başta enerjide olmak üzere halkın ödediği faturalar kabardı. 

Özelleştirmelerin tüm hızıyla sürdüğü AKP iktidarı döneminde eşitsizlikler ve yoksulluk alabildiğine arttı.

AKP’nin özelleştirme kurmaylarından dönemin Maliye Bakanı Kemal Unakıtan’ın 2003 yılında TEKEL içki ve sigara fabrikalarının özelleştirilmesi gündemi vesilesiyle sarf ettiği, “Babalar gibi satarız” ve “Parayı veren düdüğü çalar” sözleri halkın belleğine kazındı. 

Patronların yıllardır hayalini kurduğu kapsamlı özelleştirme harekâtına komuta eden Erdoğan, 2005 yılında “Ben ülkemi adeta pazarlamakla mükellefim” demiş ve özelleştirmelere ayak sürüyen bürokratlara gözdağı vermişti. Ülkeyi pazarladılar, sattılar ve hâlâ satıyorlar.

“Müşteri gece gelsin, pijamayla çıkarım karşılarına” diyen Unakıtan, daha yolun başında 2003’te Bodrum’da uluslararası ve ulusal yatırımcılarla yaptığı toplantıda tartışmalı Yalıkavak Marina’yı ziyaret etmeden önce, “Ne banka bırakacağız ne fabrika ne işletme. Liman da bırakmayacağız, hepsini satacağız” diyerek kararlılıklarını ortaya koymuştu. 

Okurlarımız için AKP döneminde satılan ülkemizin en değerli fabrika, tesis, santral, liman ve diğer varlıklarını listeliyoruz.

Kamu-özel işbirliği ve diğerleri…

Varlık satışı, blok satış, hisse satışı, işletme hakkı devri, taşınmaz satışı yoluyla gerçekleştirilen özelleştirmelere ek olarak kamu-özel işbirliği (KÖİ) modeliyle şehir hastaneleri, otoyollar, köprüler, havaalanları başta olmak üzere bir dizi altyapı projesi bir gelir paylaşımı modeliyle sermayeye devredildi. 

Bir bölümü işletme hakkı devirleriyle çakışmakla birlikte KÖİ modeli kapsamındaki projelerin toplam yatırım tutarı 110 milyar doları geçti. 

Yine elektrik üretimi, sağlık, eğitim, doğalgaz dağıtımı, petrokimya başta olmak üzere serbestleştirmeler yoluyla özel sektöre devredilen sektör ve faaliyetlerden aktarılan değer de milyarlarca dolar. 

Son olarak Hazine arazilerinin TOKİ üzerinden hasılat paylaşımı modeliyle inşaat şirketlerine peşkeş çekilmesiyle aktarılan değer de çok yüksek.