Soru, soL gazetesinin, dayanışma çağrısından sonra kimi bayilerde erkenden tükenmeye başlamasıyla ilgisi değil.

Yeri gelmişken, “sola ve soL’a en fazla ihtiyaç olan anda, bu gazeteye bir şey olmasın...” diye yerinden fırlayan, internet başına geçip dijital abonelik yaptıran, internetten okumakla yetindiği gazetesi için köşe bakkala koşan, telefona sarılıp “ne yapabilirim” diyen herkese binlerce teşekkür.

soL, sadece ve herhangi bir gazete olmadığı için, ihtiyaç duyduğumuz bu enerjidir. O varsa bir şey olmaz!

Nasıl bir gazete olduğumuzu ise başka bir gün sohbet ederiz...

* * *

Nerede olduğunu sorduğum “sol” başka. Ve rivayet muhtelif.

Örneğin tümden yanlış olmayan kalıba göre halkın yüzde 70-60’ı sağcı, yüzde 30-40’ı solcu. Peki sol orada mı?

Seçimlerde bu oranlama nadiren görülmektedir. Sol adına yükselişin yaşandığı 1980’ler sonunda, o sol “şu özelleştirmenin adını özerkleştirme yapalım” uzlaşmacılığıydı. Günümüz siyasetçileriyle karşılaştırıldığında saygıyı çok hak eden Erdal İnönü, devletin Kürtlerle “Nevruz” yarışına girdiği sıralarda, kalkıp Türk faşizminin tarihi lideri Türkeş’le birlikte “demirde örs dövme” piyesinde rol almıştı...

Yani kabaca, bahse konu oy oranının olduğu yerde, ben pek solculuğa rastlayamadım!

Diğer yandan, CHP’nin kendine zinhar sol demediği sırada TİP’in oyu yüzde 3’e yaklaşmakla kalmıştır. Peki, kim Boran’ın, Aybar’ın, Deniz’lerin, hepi topu yüzde 3’lük bir darlığa tıkıldıklarını söyleyebilir?

Ölümüne az kala, Ecevit, solcuların kendilerini hiç de sıkışmış hissetmedikleri ‘70’leri hatırlarken, aslında o zamanlar kendisinin komünizm tehlikesinin önünü kestiğini söylemişti. Solcu bir yürüyüşün karşısına polis barikatı dikmek yerine, kortejin önünü tutmak ve çaktırmadan sağa çark etmek...

Sahi, bu tür çapraşık durumlarda sol nerededir? Oranlardan tutturamadık...

* * *

Bana sorarsanız, sol, Türkiye’nin bütün insani, vicdani, halkçı dokularının ta içindedir.

Başka yerde söylemiştim. Komünistleri çıkartın, arkeolojinin, sosyolojinin tarihi yazılamaz. Öyküsüz, şiirsiz kalır, mizah da elden gideceği için gülmeyi unutursunuz. Resim yapamazsınız. “Kızıl sendikacılık” olmasa örgütlenmeyi bilemezsiniz. Kadının eşit yurttaş olması fikrini edinebilirsiniz belki, ama öncü olabileceği aklınıza bile gelmez. Halk direnişlerini tarih kitaplarında bile ayırt edemezsiniz değil onları güncellemek, bugün için anlamlandırmak...

Tarif etmeye çalıştığım bu “yer” çok ama çok önemli. Türkiye’de solun maddi gücünün kaynağı, tarihselliği, asla kazınamayacak olması bundan.

Solculuğu hep tartışmalı CHP’yi tutan ve tartıştıran da bu objektif durumdur. Hem cumhuriyetin kazanımları, laiklik vb diyeceksin, hem de toplumsal vicdanı oluşturan birikime sırt çevireceksin. Olmaz!

Solculuğu çok tartışmalı Kürt hareketini de aynı şey tutmaktadır. Hem özgürlükler diyeceksin, kadın eşitliği diyeceksin, hem de ağayle şeyhle, Tayyip’le uzlaşacaksın. Olmuyor...

* * *

Solun nerede olduğunu “hali vakti yerinde kentliler solcu, yoksul emekçiler sağcı” şeklindeki kalıp da açıklamaz. Bu kahvehane sohbetini, bazen bir marksist alıp bilimsel kavramlara dökmeye kalkmıyor mu! Neler çıkmıyor ki oradan...

“Halkımız bizi anlamıyor” çıkıyor mesela... Neden? Biri çok yüksek, diğeri aptal mı? Anlaşılmayacak kadar gelişkin olmak, siyasette geçmez. Gelişkin olan, kendini “sıradan” halka taşımasını da bilir.

Ya da tersi: “Halk yerine elitlere gitmişiz.” Yani AKP’ye oy veren yoksullar masalı... Oysa 21. yüzyılın Türk yobazı 19. yüzyıl tebasından geri. Hırsızlığı caiz sayıp, kendine “kıl” diyor.

İsteyen bu duyularla buluşsun. Biz almayalım.

İşimiz gücümüz var, solculuğu yeni bir hamleye hazırlıyoruz...

Sol nerede mi? Kökü sağlam. Hazırlıklar yolunda giderse, geleceği de...