Eren Karaca, 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü'nün ortaya çıkışının gerçek hikayesini ve mitleri geçtiğimiz yıl Gelenek Dergisi için kaleme almıştı. Yazıyı yeniden soL okurlarının ilgisine sunuyoruz.

'Kadınları güçlendirecek olan kadınları aynı çatı altına çağıran siyasetler ya da sermaye sınıfının sözde destek fonları değil düzene karşı verilecek olan mücadelenin kendisidir.'

Feministinden LGBT hakları savunucularına toplumsal cinsiyet eşitsizliğini temel mesele kabul eden geniş toplamın yolu düzenin bekasına mı çıkıyor yoksa belasına mı?

Güncel başlıklarda verilecek mücadeleler, mücadelenin sürekliliği yanında her gün tekrarlanan somut sorunların kalıcı çözümüne dair sosyalist alternatifi de güçlendirecek olanaklar barındırıyor.

Kadınlar pandemi döneminde konumlarını onlarca yıl geriye götüren koşullara razı olmayacak. Kaybettikleri haklarını geri almakla ve eski “normal”lerine dönmekle yetinmeyip tüm dünyayı kazanacak.

"Marksistler, kadın hareketi içerisinde giderek daha yaygın hale gelen sosyalizan görüşleri muhatap almalı, bu görüşlerle tartışmalı ve içlerindeki antikomünist önyargılarla mücadele etmelidir"

Burjuva ideolojisinin gölgesinden kurtulmuş bilimsel çalışmalara ihtiyacımız olduğu açık olmakla birlikte gelecek neslin yetiştirilmesi tek tek bireylere bırakılamayacak kadar önemli.

"O halde kadının kurtuluşu için verilen mücadele, yaşamı eşitlik ve özgürlük talebiyle dönüştürmek için verilen mücadelenin esaslarındandır."

İknanın son iki yüz yılda aldığı karmaşıklık ve çeşitlilik egemen sınıfın yönetmekte zorlandığının bir göstergesi ve bu zorlanma aynı zamanda işçi sınıfı için tarihsel bir fırsat anlamına geliyor.

Sosyal demokrasi, yüzyıl öncesinde işçi sınıfıyla kurulan organik ilişkinin avantaja çevrilmesi demekti, bugün ise sınıfı artık bu bağlantılar olmadan da çekip çevirebilme kabiliyetine denk düşüyor.

Türkiye ve Avrupa Birliği ilişkileri yeniden tartışılırken Avrupa’yı ve Türkiye’de sermaye siyasetinin beklentilerini emekli diplomat Engin Solakoğlu anlattı.

ABD’de yeni yönetim Rusya’nın kuşatılmasına öncelik verecekse Türkiye’nin NATO ve AB ile ilişkilerini düzeltmesine ihtiyaç duyacak. Erdoğan’ın da yaşadığı sıkışmayı aşabilmek için buna ihtiyacı var.

Kimse darılmasın ama AKP Türkiye’sinin ortalaması ne ise edebiyatımız da, hadi bir pay bırakalım, neredeyse, oradadır.

Her ne kadar olabildiğince parlak şekilde ambalajlansa da bütün bunlar, sosyal demokrasinin iktidarda olduğu yıllara özlem duyan bir romantizmden öte gitmiyor.

İnsanlığa karşı pandemi tehdidi karşısında emekçi sınıfların yapması gereken hem koronavirüse hem de bu düzenin mikrobuna karşı bilimsel bilgi ve eylemliliğin ışığında eş zamanlı ilerlemek.

Getirilen kısıtlı önlemler dolayısı ile oluşan zararlar, devlet fonları ile sermaye adına telafi edilirken emekçilerin hakları göz ardı edilmekle kalmadı bu haklar adeta gasp edildi.

Hangisi daha hayalcidir? Koşulların verili durumda aleyhte gözükmesine bakıp hedefleri revize etmek mi, ileriye, bugünün ötesine bakmak mı?

Bir devrimci parti ancak ve ancak sistemden kopuşun olgunlaştırdığı zayıf noktalara yoğunlaşarak enerji kazanabilir ve gelecek sıçramalarının zeminini örebilir.

Devrimci bir perspektifi güncelin içinde var etmek, bayağı ince düşünülmüş, çalışılmış operasyonu, daha doğrusu operasyonlar dizisini gerektiriyor.

ABD’de son dönemde gelişen işçi sınıfının bağımsız siyasi hattının güçlenmesi önemsenmesi gereken bir olaydır. Uzun süren bir savaşı ABD’nin iç savaşsız tamamlaması imkânsız gibi duruyor.

Eco’nun Açık Yapıt’ına göre Brecht’in önemi ve gücü, biçimsel deneyi ve açıklığı toplumculukla kaynaştırabilmesinde yatar.

Özü siyasal, biçimi hukuksal olan Anayasanın ve anayasal denetim yapan AYM’nin karar ve kadroları üzerindeki söz ve karar sahipliği sermaye sınıfının ideoloji ve siyasetinde.

Millet İttifakı’nda cisimleşen, AKP karşısındaki geniş koalisyonun en temeldeki ideolojik yaklaşımı, Bir Başkadır dizisinin mesajıyla örtüşüyor.

Komünist partiler açısından nesnelliğin birtakım faaliyetleri kısıtlamayı dayattığı bu dönemde kardeş partiler arasında pratik alışverişin, beceri aktarımının ve ve dayanışmanın artışını görebildik.

Kendisi üzerinden harekete zarar verebilecek saldırılara karşı hep önlem aldı Engels, ama harekete yararı olacağını bildiği her durumda kendi hayatını, adını, namını önemsiz görmekten kaçınmadı.

Marx ve Engels’i (az ya da çok) ayrı tutma çabası bugüne kadar komünizme ve ‘marksizm’ dediğimiz şeye hep zarar verdi.

Bu çürüme çağında; gerçeğin bilgisine ulaşmamızı sağlayacak devrimci teoriye kelimenin tam anlamıyla varoluşsal bir ihtiyacımız var. Engels, bu bağlamda, hepimizin öğretmeni ve yoldaşıdır.

Engels’in tasaları da yasaları da tam bu nedenle bir kez daha günümüzün sıkıcı isimleriyle uğraşmaya çağırmaktadır. Ve bu çağrı mutlaka karşılığını bir kez daha bulacak, adını duyuracaktır.

Yeni Sol’un sıfır noktası 1917’nin, hatta Marx’ın öncesiydi. Avrupa Komünizmininki ise başta Stalin öncesine dönüş ve sonra da Gramsci oldu.

Küba büyük bir ekonomik dönüşüme hazırlanıyor. Para sistemi değişecek, çalışanların maaşları beş kat artırılacak ve ulusal üretimin artması için çalışılacak.