14 Kasım 2012 tarihinde soL Gazetesi'nde yayımlanmıştır

Saçların ne kadar güzel olmuş dedi oğlan
Sahi mi diye mahçup 

gülümsedi kız
Güzel bir film oynuyor
sinemada dedi oğlan
Ben de duydum, güzelmiş deyince kız,
çok sevindi oğlan

Gözleri karanlığa alışınca
Yan gözle, kaçamak kızın yüzüne baktı oğlan
Yüzünü dönüp, güzelmiş hakikaten değil mi
diye kulağına fısıldadı kız oğlanın

Girdikleri 16.45 matinesinden karanlıkta çıktılar
 yağmur çiseleyen bir sonbahar akşamına
Sonra yine oturdukları gibi yanyana
sessizce yürüdüler daracık bir sokakta
Bir sokak köpeği arkalarında

Otobüs durağına on adım kala 

hafif bir kuzey rüzgarıyla
ürperdi kız incecik yağmurluğunda
bütün cesaretini topladı oğlan
bir çay ocağı yok muydu şurada yakında?

Filmin adı Ekmek ve Güllerdi
Çayın sıcaklığı bütün sonbahara bedeldi
Konuştular, konuştular aynı dilde
Sustular, sustular kendi dillerinde
Nasılsa son otobüs onbir ellide

Gecenin ıssızlığında
bir deniz şehrinin ya da bir bozkırın kıyısında
bu çocukların  masalında
hiç olmasaydım der miydiniz?
bu kendi halinde sevinci ve mutluluğu
kendinizden esirger miydiniz?

O zaman nedir bu suskunluğunuz?