Güneş toplanacakmış. Hem de bizim güzelim Çocuk Bayramımıza denk gelmiş başlatılması. Her kötülükte bütün dünyanın yardımına koşan Kübalılar için güneş toplanacak.

Bana sorulursa, şairlerimizin en sevimlisi Ülkü Tamer’in Karacaoğlan’a adadığı “Güneş Topla Benim İçin” şiirini alıyorum önce buraya:

Seheryeli çık dağlara

Güneş topla benim için

Haber ilet dört diyara

Güneş topla benim için

Umutların arasından 

Kirpiklerin karasından

Döşte bıçak yarasından

Güneş topla benim için

Yazdan kıştan ilkbahardan

Mahpuslarda dört duvardan 

Doludizgin sevdalardan

Güneş topla benim için

Seheryeli yar gözünden

Havadaki kuş izinden

Geceleyin gökyüzünden

Güneş topla benim için

Che’nin torunlarına güneş toplanacakmış. Ne kadar güzel. Onlar hepimizin kardeşleri, çocukları, torunlarıdır. Ben de buradan esinlenerek, 1967’nin Ekim ayında haberini aldığımız Komutan Guavera’nın ölümünün üzerinden çeyrek yüzyıldan biraz uzun bir süre geçtikten sonra yayımlanmış bir şiirimi aktarsam, hadsizlik olmaz umarım.

Yüzyılı Dörde Bölün

tütünüm kalmadı

ne tütün ne şu ne bu

tükettim hepsini

herkesle birlikte elbet bir ben mi

olur kardeşim

gün doğmadan alır gelirim

nasıl da içerdik ağızlar acısı

dipdiri ulaşılan sabahlara karşı

che gülümserdi duvarda hüzünle

ben onyedi yaşımdaydım ya da onsekiz

en büyüğümüz yirmiikisinde

hocam üç birinci bi de kibrit

olur abi

az soluklanın siz ben alır gelirim

hüzünlü müydü gülümser miydi bilmem

uyku muyku akmazdı gözlerimizden

neler konuşurduk geceler boyu bilmem

sabah olmaz derse merse gitmezdik

uzun yürüyüşler bizi beklerdi

acıkmışız iki ekmek biraz da peynir

olur hocam

siz gidedurun ben alır gelirim

yüzyılı dörde bölün

o kadar oldu mu bilmem

sırtladık geldik işte sözlerini güzel günlerin

bir de rengarenk kır çiçeklerini

nasıl bitivermiş üstümüzdeki toprakta bilmem

hadi kardeşler siz devam edin

ben ölülerimizi toplar gelirim