Salim Bey çok sinirlenmişler. Şu Özgür Suriye Ordusu’nun şefi olan Salim İdris’ten söz ediyorum. Önceki gün, İngilizlerin muhafazakar gazetesi The Daily Telegraph’da yayınlanan söyleşisinde, İngiltere Başbakanı David Cameron’un kendilerini aldattığını söylemiş beyefendi. İdris’in dellenmesine yol açan şey Cameron’un Suriye rejimine muhalif terörist gruplara silah yardımı planını rafa kaldırması. “Cameron bizi Esad karşısında ölüme terk etti” gibi de bir cümlesi var hazretin.

Şimdi İdris’e, emperyalizm böyle bir şeydir diyeceğim anlamsız olacak. Emperyal güçler ile uşaklar arasındaki “vefasızlık” beni ilgilendirmiyor çünkü. Suriye içindeki dengeleri hesaba katmadan, rejimin ülke halkının büyük çoğunluğuna demokrasi açısından sorunlu bir hayat sunsa da, dini bağnazlıktan uzak bir yaşam da sunduğunu, ülkenin ticaret burjuvazisini Sünni çoğunluğun oluşturduğunu, dine evrilmiş bir sistemin bunların da sonu olabileceğini dolayısıyla rejimden kendilerinin sandığı gibi büyük bir memnuniyetsizlik duyulmadığını kavrayabilseydi, aklı başında bir muhalefetle ülkesindeki sorunların çözümüne katkıda bulunabilirdi Salim İdris Bey. “İngiltere bizi yalnız bıraktı” diyor bir de. El altından, gayri resmi olarak dünyanın en kirli, en karanlık odaklarının desteğine sahipler ama hala “yalnız bırakıldık” diyor bu adamlar. “Yalnız bırakılmış” bir ülke olarak Suriye’nin nasıl onurlu bir duruş sergilediğini de görüyor tabii dünya. Tüm emperyal güç odakları Suriye’nin karşısındayken, Suriye’nin yanında kim var peki? Büyük halk vicdanını saymazsak, Suriye’nin yanında Lübnan Hizbulah'ı ile Şii militanlar var. Uluslararası alanda ise Rusya. Hepsi bu. Bay Salim’e aslında kimin yalnız bırakıldığını sormak lazım?

İngiltere’nin kendilerini “aldatmış” olmasına kafa yormaya niyeti yok Salim İdris’in. Dünyanın, Esad’ın devrilmesiyle bölgenin nasıl karışacağından haberi var. Burnu Afganistan’da, Irak’ta, Pakistan’da çamurdan kurtulmayan emperyal güçlerin, geniş halk desteğine sahip Suriye’de bir cephe daha açması bölgede hezimet getirir kendilerine. Patlamaya hazır bir barut fıçısı olan bölgede, Suriye bir istikrar unsuru. Çünkü mezheplerin bir arada yaşayabileceklerine örnek olmuş bir siyasal sistem var orada. Bu denge bozulursa bölgede herkes yanar. En uzağında olan bile. Batı, İngilteresiyle, Fransasıyla hepsi, Esad’ın gitmeyeceğine ikna oldukları içindir ki, olan bitenden sonra yüzsüzce ilişkileri sürdürmenin peşindeler hala. Ama İdris Salim soruyor utanmadan: “Batılı dostlarımız neyi bekliyor. İran ve Hizbullah’ın Suriye halkını öldürmesini mi?” Suriye’nin en sakin bölgelerinde hem de camilerde intihar bombası düzenleyenler Hizbullah ya da İran’mış gibi konuşuyor bu sersem? Ülkede kimyasal silahlar kullananlar İran ya da Hizbullah mı? BM gözlemcilerine göre bu silahları kulananlar muhalifler. Ama İdris Salim bundan haberdar değil (!) İngiltere Başbakanı David Cameron, muhaliflerin silahlandırılması planından ülkesinin genelkurmay başkanlığını uyarısı üzerine vazgeçti. İran ya da Hizbullah korkusundan değil. Yapılan yardımların muhaliflerin eline geçtiğinde nasıl kullanılacağı konusunda bir türlü giderilemeyen kuşku yüzünden.

Bak sen utanmaza. “İngiltere bizi aldattı” demez mi bir de?

Suriyeliler senden daha onurlu oldukları için onlar hiç, “İdris Salim bizi aldattı” demiyorlar ama.

Haine laf işlemez diye bildiklerinden tabii.