Kerem Esenoğlu'nun “Bravo FARC” başlıklı yazısı 29 Mayıs 2013 Çarşamba tarihli soL Gazetesi'nde yayımlanmıştır.

Kolombiya hükümeti ile FARC gerillaları arasında, en az barış anlaşması kadar önemli bir anlaşma daha yapıldı geçtiğimiz gün. Hükümet ve örgüt altı ay önce gerçekleştirdikleri barış anlaşmasının ardından ülkede toprak reformu yapılması konusunda da anlaştılar. Konuya ilişkin hazırlanan protokolde, durumun Kolombiya kırsalı için “radikal” bir geçişin başlangıcı olduğuna dikkat çekildi.

Anlaşma gerçekten önemli. Tabii burada FARC toprak reformunun önünde engelmiş de, şimdi bunu kabul ediyormuş gibi algının doğmaması gerekir çünkü FARC başından beri toprakların yoksul köylülere dağıtılması gerektiğini söylemiş, söylemekle de kalmayıp bunu mücadelesinin prensiplerinden biri yapmıştı. Dolayısıyla söz konusu anlaşma, FARC’ın hükümete dayattığı bir talebin hayata geçirilmesi anlamına geliyor. Reform uygulanmaya başladığında yoksul köylülerin durumu öncekinden çok daha iyi olacak kuşkusuz. FARC’ı kutlamak gerek.

Ülkedeki 50 yıllık savaşı bitiren barış görüşmelerinde de toprak reformu gündemin en önemli maddelerinden biriydi. Barış görüşmelerinin Küba’da yapıldığını ve gelişmenin bu ülkede de memnuniyetle karşılandığını söylemeye gerek yok. Kolombiya yoksul köylülüğün yaygın olduğu ülkelerden biri. Köylünün toprakla ilişkisi, büyük toprak sahiplerinin çizdiği sınırlarla belirlenmiş durumda. Bu toprakların işlenmesinde emeğiyle katkıda bulunmaktan, karşılığında da çok az ücret almaktan başka seçeneği yok, olmadı da. FARC örgütü, toprak derebeyliğini yok etmeyi de hedefleri arasına almıştı bu nedenle. Toprakların asıl sahiplerine, yani köylülere verilmesini kurulacak sosyalist bir toplum için ön koşul sayıyordu. Komün tarzı bir yaşam da bu ortak sahiplik üzerine kurulabilecekti. Şimdi, bu tamamıyla gerçekleşemeyebilir ancak yine de söz konusu toprak reformu bölgenin kırsal yapısında çok ciddi olumlu sonuçlar doğurabilecek.

Böylelikle FARC’ın ülke gerçeklerine dayalı çok doğru bir siyasi hat izlediği, barış anlaşmasında örgütün önünü başka kulvarlarda da açacak taleplerden çok, sosyalist ideolojisine uygun olarak, acil köylü sorunlarından birini öne çıkardığı görülüyor. FARC bu nedenle maceracı, gerçekleşmesi zor taleplerle değil somut, halk yararına taleplerle mücadele verdiği için halklaşmış bir siyasi hareket zaten. Bu kadar uzun soluklu oluşunun belki de en önemli nedeni bu. Şimdi, hükümet ile FARC arasındaki bu anlaşmadan memnun kalmayan büyük toprak derebeyleri, ülkede her zaman kötü bir üne sahip olan aşırı sağcı paramiliter unsurları devreye sokabilir. Anlaşmanın “kadük” kalması için çabaların sürecek oluşu sürpriz değil. Büyük toprak derebeylerinin arasında, ülkedeki uyuşturucu trafiğini yöneten “uyuşturucu baronları” olduğunu da unutmamalı.

Ülkede, uyuşturucuya karşı savaşıyorum diyerek aslında ilaç sanayi için yapılan uyuşturucudan ekmek parasını kazanan onlarca köylüyü açlığa mahkum eden ABD’nin, uyuşturucuya gerçekten karşıysa bu uğursuz trafiğin arkasındaki güç olan toprak derebeylerine karşı da savaşması(!) gerekecek. Tabii bunun asla olmayacağını söylemeye gerek yok.

FARC, hala bölgedeki halkların umudu olmayı sürdürüyor. Hükümeti pazarlığa oturtmayı, bu pazarlıkta ona toprak reformu yapmayı kabul ettirmeyi başarmış bir örgüt olarak bunda şaşılacak bir yan yok. Kişisel olarak bu gelişmeden büyük memnuniyet duyduğumu saklayamam.

FARC’a bravo.