Kerem Esenoğlu'nun “Amin yarabbi...” başlıklı yazısı 25 Ocak 2013 Cuma tarihli soL Gazetesi'nde yayımlanmıştır.

Önce kızdım falan ama sonra muhteremin gerçekten çok doğru lakırdılar da ettiğini anlayınca, bu kez öfkem ona tepki gösterenlere yöneldi haliyle. Çünkü, Polis Akademisi Öğretim Görevlisi Tuğrul Özşengül’ün twitter hesabından “allah zeval vermesin” diye ABD’ye dua etmesinde -itikadi bir biçimsizlik olmakla beraber- bir anormallik yok, bana sorarsanız.

Bu tür zatlar -bu adı geçen her ne kadar akademisyen olsa da- meseleyi sosyolojinin diliyle ortaya koyamazlar genellikle. Kendilerine özgü acayip bir “lügatleri” var bunların. Cümlelerindeki çalı çırpıyı biraz temizleyince ortaya hiç de itiraz edilecek gibi görünmeyen “hakikatler” de çıkmıyor değil. Örneğin, bu mübareğin şu sözleri yerden göğe kadar haklılık taşıyan sözlerdir: “ABD’ye göbekten, kafadan, her yerden bağımlıyız”.
Biz bu cümlelerle olduğu kadar, daha başka türlü de açıklayabiliriz elbette ABD ile ilişkimizi. Nereden bağlı olduğumuzun benzetildiği “göbeğin” de, “kafanın” da bağımlılık ilişkilerinde neye karşılık geldiğini ekleriz çok çok. Ama polis akademisi öğretim üyesi zat böyle yapmak yerine mevzuya kafadan dalmış, belli ki. Vardığı sonuç yanlış değil, dediğim gibi. ABD’ye göbekten, kafadan, her yerden bağımlıyız nihayetinde.

Yazının tamamını soL Gazetesi'nde okuyabilirsiniz...