Bu köşede işlediğimiz başlıca temalardan biri ABD’de içinde bulunduğumuz dönemde sosyalist bir devrimin gerçekleşmesinin mümkün olduğuydu.

ABD’de 19. yüzyılın sonları ve 20. yüzyılın başlarında güçlü bir işçi sınıfı dinamiği gelişmişti. Birinci Dünya Savaşı sonrası 1920’lerde milyonlarca işçinin katıldığı grevlerle sarsılıyordu ABD.

Ancak 1920’lerde ve 1950’lerde işçi sınıfının dünyada kazandığı mevzilerle güçlenen sosyalizm düşüncesine karşı ABD sermaye sınıfı kapsamlı bir anti-komünist kampanya düzenledi. Emekçi sınıflara karşı komplolar, hileler ve cinayetler birbirini izledi. Emekçi mahalleleri uyuşturucuya alıştırıldı. İşçi sınıfı beyaz ve siyah diye ikiye bölündü. İkinci Dünya Savaşı sonrası işçi sınıfı içinden bir “orta sınıf” yaratıldı, “Hadi şimdi eğleniyoruz” kampanyası ile içi boş bir eğlenme ve tüketim kültürü pompalandı. Sarı sendikaları unutmayalım, işçi sınıfının kontrol altına alınmasında sarı sendikacılık önemli bir rol oynadı.

Klişelerden ve dogmalardan devrimcilik adına nefret ediyoruz. Ancak ABD’de bu uzun süren karşı-devrimci dalga zihinlerde mutlaklaştırıldı, sanki ABD’de hiçbir zaman sosyalist bir cumhuriyet olmayacakmış algısı beyinlere yerleşti.

Oysa son 10 yıl içinde ABD’de devrimci bir atılımın yaşanabileceğine ilişkin çok veri birikti. Düzeni sarsan kısır döngüler halinde üst üste katlanan bir kriz sarmalıyla karşı karşıyayız.

Şimdi ABD’deki dinamiklere bir ipucu daha eklendi. ABD sermayesinin etkili yayın araçlarından Newsweek aşağıdaki kapakla yayınlandı:

ABD sermayesinin bütün Amerika kıtasını kendi malı gibi görmesine dayanan “Amerika” lafını bir kenara bırakalım ve ABD Sosyalist Cumhuriyeti kavramını ABD’de sosyalist devrimin olası olduğunun sadece bizim tarafımızdan fark edilmediğinin bir belirtisi sayalım.

Ancak toplumsal olaylar çok karmaşıktır ve çok sayıda çelişkiyi barındırır. Eğer bu bir medya patronunun tiraj patlatma kaygısının ürünü değilse, ideolojik bir yanılsamayı ve bir müdahaleyi içinde barındırıyor.

Kapakta yer alan siyasi figürler kendilerini “Demokratik Sosyalistler” olarak tanımlıyor, 120 bin aktiviste ulaşan bu parti olmayan grup bazen bağımsız ama çoğunlukla demokratlarla birlikte davranıyor.

Sosyalizmin başına ne zaman “demokrat” veya “güler yüzlü” vb. gelse burada sermayenin parmak izi olduğunu biliriz. Zaten sosyalizm emekçiler için kapitalizme göre binlerce defa daha fazla demokratik ve neşelidir.

Parmak izini takip etmek için Demokratik Sosyalistlerin programına bakmamız gerekiyor.

Tahmin edileceği gibi bu program sermaye sınıfını mülksüzleştirmeyi içermiyor, onunla birlikte yaşamayı öngörüyor. Sermaye sınıfının gelirlerinden daha fazla vergi alarak sosyal uygulamalara ayırmayı vaat ediyorlar.

Mücadele ise tamamen sandığa dayanıyor ve ABD tekelci sermayesinin başlıca partisi olan Demokratlarla birlikte seçimlerde hareket ediyorlar. Başka bir deyişle “devrimlerinin” seçimle olmasını umuyorlar.

Bir yanıyla toplumdaki değişim isteğinin yansımasını, öte yandan büyük bir yanılsama ve dürüst olmayan bir ideolojik hattı temsil ediyorlar.

Bütün Latin Amerika halklarını sömüren, İkinci Dünya Savaşında Alman şehirlerini halkıyla birlikte eriten yangın bombaları kullanan, Japonya’da sivil halkın üzerine atom bombası atan, Kore’de Endonezya’da, Vietnam’da insanlığın utancı katliamları gerçekleştiren, Küba halkını abluka ile soykırıma uğratmaya çalışan, Gazze’de katliamcı, İran’da çocuk katili, Türkiye’de darbe süreçlerinde onlarca aydını öldüren, on binlerce kişinin işkencecisi ABD tekelci sermayesi ile birlikte yaşamak. Oysa insanlık çoktan sermaye sınıfsız bir toplum kurulabileceğini gösterdi.

Bu program bütün sosyal demokrat programlar gibi bir namus eksikliğini içerisinde barındırıyor.

Peki, ama neden Newsweek bu ideolojik yanılsamayı kapağa taşıdı? Bu yanılsama düzenin işine geliyor. Bir tampon rolü oynuyor.

Ancak bir hafta kadar sonra ABD’de seçimler yapılacak, Temsilciler Meclisi tamamen yenilenecek, Senato’daki 100 koltuktan 30’u değişecek. Trump’ın partisi olan Cumhuriyetçilerin oy oranının özellikle İran Savaşı’ndan sonra %30’lara kadar düştüğü söyleniyor ve seçimi, daha doğrusu her iki mecliste de çoğunluğu yitirecekleri kuvvetle tahmin ediliyor.

Newsweek kapağından sonra zaten geçen Temmuz’da başlayan anti-komünist propagandanın çok fazla şiddetlendiği söyleniyor. Bahsettiğimiz gibi kapaktakiler komünist değiller ama önemli değil, anti-komünist propagandanın şiddetinin seçimleri kapsaması olası. Sosyal demokrat aktivistleri, sendikacıları, gazetecileri Küba ile ilişkili bir komünist terör ağının parçası gibi gösteren yalan bir propaganda yürütülüyor.

Zaten kapak fotoğrafında Sovyetlerle değil, şu anda emperyalist hegemonya krizinin başlıca unsuru olan Çin ile ilişki kurulması, yakın dönem göçmeni olan bireylerin öne çıkarılmasının iyi niyetli olduğu çok şüpheli.

Trump’ın giderek yoksullaşan ve ağır bir geçim sıkıntısı yaşayan ABD halkını üretmeyen ama hisse senetlerinin borç faiziyle geçinen rantiye ve asalak bir sermaye sınıfına karşı yanında tutması imkansız gözüküyor.

Bazı şeyler ne kadar Türkiye’yi andırıyor!

Trump’ın temsil ettiği sermaye kliği seçim sonuçlarını tanımayabilir, ortamı adli vakalarla terörize edebilir, İran ve Küba’ya başlatacağı saldırılarla yaşananları örtmeye çalışabilir.

Ancak kısır döngüler savaşla birlikte yönetilemez bir kriz başlığına dönüşecektir.

Ömrü olan her şeyi görecek:

Yükselen meşruiyet krizine ve yönetememe haline hızla büyüyen emekçi sınıfların siyasi öznesinin müdahalesi, ordunun yarılması, donanmada isyan, savaşın ilk kez ABD topraklarına taşınması, devrimin mümkün hale geldiğinin fark edilmesi…

ABD Sosyalist Cumhuriyeti sadece ABD’dekilere değil dünyadaki bütün tekelci sermaye iktidarlarına kapak olacak, ama bu kapak Newsweek kapağına benzemez.