Perşembe günü yıllardır Fransa üzerine yazdığı Cumhuriyet gazetesi ve soL Portal’daki yazıları ile bu ülke hakkında en doğru, en zengin haber alınması konusunda önemli bir rol oynayan Uğur Hüküm’ü kaybettik. Bir nevi meslek büyüğüm olan Uğur Bey’e, soL gazetesinde yazmaya başlamadan önce de danıştım, destek aldım. Her konuda anlaşamasak bile Uğur Abi titiz, dürüst bir gazeteci ve yüreği her zaman soldan atan ve kendini sol hareketlerin yol arkadaşı olarak gören önemli bir aydınımızdı. Acımız büyük, ailesinin ve sevgili eşi Birgün yazarı Defne Hanım’ın acısını paylaşıyoruz. Ben de bu yazımda onu, 12 Kasım 2011’de soL portalda yazığı bir yazısından parçalarla anmak istiyorum:

“Ama, ama Fransa
Kimilerince kapitalizmin zayıf halkası, diğerlerince kalelerinden de sayılsa bağrında Aydınlanmayı, Komünleri, en dişli savaş karşıtlarını, direnişçilerini, Avrupa’nın anarşisti, sosyalisti, komünistiyle en güçlü ve köklü solunu, en uzlaşmaz ve inançlı laik cumhuriyetçilerini, en mücadeleci işçi sınıfı, emekçi yığınları ve sendikalarını, en radikal aydınlarını yetiştirmiş, yaşatmış ve yıpranmış, kısmen de olsa bu övünülesi gelenekleri sürdüren, yaşatmaya uğraşan bir halk, bir toplum, bir ülke varsa bu herhalde Fransa’dır.

“Faşo milliyetçisi, köktendinci Katosu yok mu? Tonla. Sarko’su, demagosu yok mu? Dolu. Etliye sütlüye karışmayanı, bana dokunmayan yılan bin yaşasın diyeni yok mu? İstemediğin kadar. Ama, ama yine de Fransa’da ‘ampul’ takıp anahtar arayanlar azınlıkta! Fransızların çoğu sadece açık gözlü değil, aynı zamanda açık kulaklı da, açık hak istemci de... Hepsi değilse de hatırı sayılır bir azınlığı yeri geldiğinde sokağa dökülmeyi, sesini çıkarmayı, yumruğu masadan öteye vurmayı daha unutmadı, unutturulmadı. Tüketim toplumu, televizyon ve internet ekranları sol memenin altındaki cevahiri henüz yeterince karartamadılar. Adı, biçimi kitlelerin gönlünce konamasa da hayata eleştirel bakışla, güzel yarınların toplumsal düşleri bütünüyle sönmedi. Tam tersine yeşeren yeni filizler, saatlere sığmayan arayışlar sürüyor.

“Daha fazla eşitlik ve adalet istiyoruz

“İşte 40 yıldır yukarda kendimizce, tamamen sübjektifçe çizdiğimiz tablolu bir Fransa’da yaşıyoruz. Çoluk çocuk yetiştirdik, kök saldık. Dörtte üçü bir biçimde örgütlü Fransızlar ve Fransalılar olarak kefeni, kelleyi tümüyle neoliberalizmin başları ve ‘dehaları’na kaptırmak niyetinde değiliz...
İşte sizlere bugünden itibaren haftada bir bu toplumun içinden, toplumun yararına, toplumsal değişimden yana olanların yanında olarak duyduğumuz, gördüğümüz yaşadığımız hayattan, mücadeleden kesitler aktarmağa çalışacağız. Özel sorularınız olursa, olanaklar oranında cevaplayabilmek umuduyla esen kalınız.”

Uğur Hüküm bu satırları yazarken Fransa’ya dair belki de çok iyimserdi. Ama Uğur Bey’in bu iyimserliği onun Fransa’daki sol birikimi Türkiye’de daha çok tanıtmak ve solun değerlerinin en azından bir ölçüde yaşadığını göstermek istemesindendi. Uğur Bey’in bu iyimserliği bizce değerlidir. Fransa toplumunun zengin dinamikleri ile beraber Fransa’da sermaye sınıfının ve sağ siyasetin gücünü de Hüküm’ün yazılarında okuduk. Hüküm “iyi bir gazeteci” olarak pek çok gelişmeyi an be an Türkiye’ye aktardı. Hüküm’ün bir önemli özelliği de sinema tutkusuydu yazdığı pek çok sinema yazısı, Cannes izlenimleri, birçoklarımıza dünya sinemasını daha yakında takip etme imkanı sunuyordu. Uğur Bey’in tek tutkusu sinema değildi, caz müziğine dair çalışmalarını da hatırlatmak gerekir.

Hüküm’ü sonsuzluğa uğurlarken onun herkes tarafından kabul edilen mütevazı, yardımsever ve doğru bildiği konuda taviz vermeyen kişiliğini de bir kez daha hatırlatmak isterim. Saygılarımla…