Hakkı Başgüney'in “Fabrika direnişleri ve FKP kongresi” başlıklı yazısı 10 Şubat 2013 Pazar tarihli soL Gazetesi'nde yayımlanmıştır.

PSA (Peugeot Citroen) şirketinin Paris yakınlarında bulunan Aulnay’deki fabrikasını kapatma kararına karşı direnişe geçen işçilere, geçtiğimiz hafta Renault fabrikalarındaki işten çıkarmaları protesto eden işçiler de eklendi. Arcelor Mittal tesislerindeki işten çıkarmalara karşı ise Avrupa Parlementosu önünde düzenlenen bir protesto gösterisine, bu çok uluslu şirkette çalışan Belçikalı, Lüksemburglu ve Fransız bin beş yüz metal işçisi, ortak bir şekilde katıldılar.

Fransa’da ülkenin sınıflar mücadelesi tarihi açısından da tartışmasız büyük önemi olan bu iki otomobil fabrikasında ve metal sektöründe bir direniş örgütleniyor. Hükümeti ve sermaye sınıfını hedef alan işçilerin eylemleri sol, komünist çevreler tarafından da destekleniyor. Örneğin, Humanité gazetesi, Peugeot fabrikası işçilerinden üçünü geçtiğimiz hafta bir günlük genel yayın yönetmeni yaptı ve gazetenin sayfalarını onlara açtı, onlarda gazeteye “suçlu olan patronlar !” manşetini attılar, İşçilerden biri konuşmasında “istedik ki işçi sınıfının öfkesi bütün bu gazetenin sayfalarında görünebilsin” diyordu.

Strasbourg’da polisle çatışan metal işçilerinin otobüslerinden ise küçük bir “cephanelik” çıktı. Polisin el koyduğu yumurtalar, sis bombaları ve meşalelerden bir kısmını kurtaran işçiler mücadeleye hazırlıklıydı ancak polisin müdahelesinde bir işçi gözünü isabet eden madde yüzünden kaybetti.

Peugeot’nun Paris yakınlarındaki kapatmak istediği tesislerdeki mücadele ise daha da önem kazanabilir, işçiler fabrikanın kapanmasını engellemek için uzun vadeli bir mücadeleye hazır gibi görünüyor. Renault’nun rekabeti artırmak bahanesiyle istediği işten çıkarmalara karşı da Renault işçisi kesinlikle mücadeleyle karşılık verecektir. Sanofi, Fralib, Petroplus, Virgin firmalarında da değişen sürelerde işçi direnişleri mevcut.

68 hareketinde de önemli bir yeri olan Renault fabrikası işçilerinin başlattığı grevler, Peugeot’da 1970’li yıllarda son derece yaygın şekilde görülen grevler, direnişlerle hatırlanan otomobil işçileri ve tabii Fransız işçi sınıfının tarihsel açıdan da önemli simgesi metalciler sermaye sınıfına karşı haklarını savunmak için bugün de direnişteler. Bu direnişler son yıllarda çok çeşitli gündemlerde ayağa kalkan Fransız halkını, bu kez de işçilerin merkezinde olduğu bir hareketin etrafında bir araya getirir mi, hep beraber göreceğiz.

Perşembe’den Pazar’a kadar süren bir diğer önemli etkinlik ise, Fransız Komünist Partisi’nin kongresiydi. Kongrenin ilk gününe Arcelor, Sanofi gibi işletmelerde direnişte olan işçilerin salona taşıdıkları enerji ve “daha çok iş istiyoruz, onların yokedilmesini değil” sloganı damgasını vurdu. Kongre öncesinde Aralık ayında yapılan oylamalarda dört farklı metin kongrenin temel metni olmak için yarıştı. Merkezi eleştiren üç alternatif metni sunan, sırasıyla Kuzeyde Pas de Calais merkezli grup yüzde 11, Troçkist eğilimli La Riposte yüzde 10 ve son olarak Paris 15. Seksiyon merkezli grup ise yüzde 6 oy aldılar. Merkez metnin yüzde 73’ün üzerinde destek aldığı oylamaya ise, ülke çapında partinin yaklaşık 35 bin üyesi katıldı. Parti merkezini eleştiren devrimci metinlerin daha öncede oylama yapılan 34. Kongre’ye göre (alternatif metinlerin toplam ağırlığı yüzde 34 iken, yüzde 27’ye düştü)bir miktar oy kaybettikleri bir gerçek. Parti merkezi sol cephe sürecindeki seçim başarılarının etkisiyle muhalefeti geriletti.

“Rallumos Les Etoiles” (Yıldızları Yeniden Yakalım) başlıklı merkez metnin tartışlıdığı kongrede ise muhalefetin temsilcilerinin birçok konuşma ile parti merkezini eleştirmesi, Sol Cephe açılımının partiyi sildiği, Mali müdahalesine partinin tepkisinin yetersiz kaldığı gibi konularda tartışmalar açmaları bekleniyor. Bir diğer eleştiri konusu ise üyelere son dağıtılan parti kartlarında orak çekiç yerine Avrupa sol partisinin yıldızlarının konması… Haftaya seksenin üzerinde ülkeden Komünist Parti’nin temsilcisinin katıldığı kongre tartışmalarını aktarmaya devam edeceğiz.