Yeni Şafak’ta dünkü yazısında Hilal Kaplan, “Cemaat, laikliğin eseridir” diye yazmış.

“Bazı yazarların meseleyi laikliğin ne kadar kıymetli bir erdem olduğunun tekrar anlaşıldığına getirdiğine” dikkat çeken Kaplan, şu tespitte bulunuyor: “Şayet bu cemaatin husule gelmesini ve serpilip kök salmasını sağlayan söylemler ve kurumları problematize etmek istiyorsak da, yine tartışma laikliğin doğru bir rejim özelliği olup olmadığından çok, Türkiye’deki laikliğin ne kadar yanlış temeller üzerine oturtulduğuyla alakalıdır.”

Kaplan çok haklı! Gerçekten de sadece Gülen değil, tüm tarikat ve cemaatlerin Türkiye’de 80 yıllık Cumhuriyet tarihinde nasıl olup da kök saldığını, serpildiğini anlamak, “Türkiye’deki laikliğin ne kadar yanlış temeller üzerine oturtulduğuyla alakalıdır.”

Kaplan’a göre laikliğin yanlışı, “cemaatleri, müslümanları mağdur etmesi”ymiş.

Oysa tam tersi!

Cumhuriyet’in hatası, eline devletin bıçağını alıp, dinle paranın ilişkisini kesmemiş olmasıdır. Bunun dine baskıyla zerre alakası yoktur. Her vatandaşın dini inancını yerine getirmesi garanti altına alınırken, dini kullanarak örgütlenen yarı gizli yapıların siyasete bulaşması tamamen önlenmeli, bunun yolu olarak da para kaynakları kurutulmalıydı.

Kolaya kaçtılar, yoksul halka ve özellikle Kürtlere karşı cemaatlerle ittifaka gitmeyi, oy toplamak için imam hatip açmayı, dini söyleme sarılmayı tercih ettiler.

Hata buydu. Bir daha tekrarlanmamalı.