Bizim basındaki ikiyüzlülüğü gördükçe, bu karakter bozukluğunun bizim yandaşlara özgü olduğu sanısına kapılmayın. Bu huyun “kökeni dışarıda”.

Gelin, bir muhabirin yazdığı iki farklı habere bakalım.

Jonathan Freedland, İngiliz The Guardian gazetesi muhabiri. El Kadı’yı, Erdoğan’ı savunan, Katar’ın finanse ettiği hukuk firmasının hazırlattığı şu meşhur 55 bin “katliam fotoğraflı” raporla ilgili haberinde şöyle diyor:

“Kaynakla üç gün boyunca görüşen raporun yazarları, fazlasıyla inandırıcı: Sierra Leone ve eski Yugoslavya dosyalarına bakan ceza mahkemelerinin savcıları. Bu gerçekler, raporun kaynağına dair tüm şüpheleri tamamen ortadan kaldıracak elbette: Rapor Katar hükümeti tarafından istenmiş ve finanse edilmiş, ki Katar, Suriye çatışmasında hükümet karşıtı cephenin parçası. Kanıtlar ezici büyüklükte ve bunları ortaya koyanların ünü, raporun Katar propagandası olarak gözden çıkarılmasını önleyecek kadar güçlü. Tabii bazıları yine de bunu deneyecektir.”

Pek güzel. Peki aynı muhabir, 2009’da Dökmekurşun saldırısında İsrail’in suçlu olduğunu kanıtlayan Goldstone raporunu nasıl haberleştirmişti, biliyor musunuz?

“Goldstone ve ekibinden Gazze’yi incelemelerini kim istemişti? BM İnsan Hakları Konseyi. Bu kulağa çok saygın bir organ gibi geliyor – ta ki geçmişine bakana kadar. 2010’da yapılan bir analiz, aldığı 67 karardan 32’sinin İsrail’le ilgili olduğunu gösteriyor. Ve hangi ülkenin her toplantının gündemi olduğunu tahmin edin bakalım? İsrail.””

BM yazdırıyorsa “güvenilmez”, Katar yazdırıyorsa “kesinlikle güvenilir.”

Yerseniz.