Sol Cephe çağrıcılarından Ataol Behramoğlu’nun “Gezi Ruhu” yazısı, Star yazarı Ahmet Kekeç’e pek dokunmuş. “Büyük polemikçi” Kekeç de durur mu, yapıştırmış cevabı!
Yapıştırmış da, pek alakasız bir yere. Behramoğlu’nun yazısındaki argümanlarına tek bir yanıt vermeden, bütün yazıyı “Peki Stalin? Peki Gulag? Peki İstiklal Mahkemeleri?” falan diye doldurmuş.
Şimdi, bu Kekeç, takip edebildiğimiz kadarıyla “polemikçi” geçiniyor ya, kısacık bir mantık dersi verelim de, kendini çok rezil etmesin bari.
Yazar Paul Graham’ın ortaya koyduğu bir “Uzlaşmama Hiyerarşisi” vardır. Bir argümana verilebilecek karşılıkları, iyiden kötüye sıralar.
En üstte, argümanın temelini çürütmek vardır. Bir altında, argümanda bir hatalı nokta bulup bunu açıklamak. Bir altında, argümanı çürütmese de, karşısında başka bir argüman geliştirip savunmak vardır. Bir altında, söz konusu argümana uymayan bir tekil örnek gösterip, başka da bir şey diyememek vardır.
Bundan kötüsü, argümanın içeriğine dair hiçbir şey söyleyemeyip, üslubu eleştirmektir.
Kaldı, verilebilecek en kötü iki karşılık türü.
İlkine, “ad hominem” deniyor. Argümana karşılık vermek yerine, söyleyen kişinin karakteriyle, geçmişiyle vs ilgili, alakasız şeyleri dile getirmek olarak özetlenebilir. İşte Ahmet Kekeç’in yaptığı budur. “İşçiler sömürülüyor” diyen kişiye, “Sen de iki hafta önce kızının servis şoförüne çıkışmıştın” demektir.
Berbat bir karşılıktır.
Zaten bundan berbat, tek bir yöntem vardır: Hakaret ve alay etmek.
Ki, Kekeç’in bu en berbat yönteme de sıkça başvurduğu yazılarıyla sabittir.
Polemik falan yapacaksa, biraz mantık öğrenmesinde yarar vardır.