Emrah Kartal'ın “Yoani Sánchez ve Brezilya misafirperverliği…” başlıklı yazısı 20 Şubat 2013 Çarşamba tarihli soL Gazetesi'nde yayımlanmıştır.

Küba karşıtı blog yazarı olarak kısa sürede ün yapan, hakkında çıkan eleştiri ve haberlerle birlikte ne muhalefeti ne de ünü artık pek de temiz olmayan Yoani Sánchez dün Brezilya’ya ayak bastı. Daha önce Başkan Dilma Rousseff’in Küba gezinde yaptığı üst düzey görüşmelere de konu olan, dünyanın en zengin blog yazarı olarak anılan “Küba karşıtı Kübalı” Yoani Sánchez, kendisinin de yer aldığı, Brezilyalı yönetmen Dado Galvao’nun yönettiği “Küba-Honduras Bağlantısı” adlı belgeselin galası için Brezilya’ya geldi. Geldi gelmesine de, pek hoş geldiğini söylemeyiz.

Özellikle Avrupalı Küba karşıtı medya ve ABD tarafından el üstünde tutulan ve finanse edilen Sánchez’in Küba’dan vize alarak çıkması ve birçok ülkeyi kapsayan Küba karşıtı propaganda turunu gerçekleştirmesi için yoğun çaba harcayan Eduardo Suplicy gibi bir milletvekilinin yanında, onurlu Brezilyalılar da Sánchez’i karşılayanlar arasındaydı. Ne mutlu ki, onurlu Brezilyalılar Sánchez’i ayak bastığı havaalanında “Yaşasın Devrim” sloganlarıyla protesto etmeye başladılar. Protestocular, “Yoani Sánchez Amerikan Ajanıdır”, “Sánchez Özgürlük Karşıtıdır, Küba Beşlisi ABD’de Tutsak”, “Yoani Sánchez, Yanki Mamulü Sahte Bir Kişiliktir” yazılı pankart ve dövizlerle, Küba bayraklarıyla Sánchez’e “hoş geldin” derken, sütliman Bahia limanına bir de taş atmış oluyorlardı. Hem de akıllı ve zamanlaması muhteşem bir eylemle…

Sánchez, yüzünde rahatsız edici bir gülümsemeyle (sırıtış) eylemcilerin eşliğinde ve kendini polis nezaretinde karşılayan heyetle havalimanından ayrılıyordu.
Eyleme devam eden protestocu Sosyalist Gençlik Birliği (UJS) üyeleri bu defa Sánchez’in davetli olduğu belgesel galasının yapılacağı otele geldiler ve protestolarını sürdürdüler. Belgesel gösterimi protesto nedeniyle iptal edildi. Sánchez ile eylemciler arasında tartışma dozajı yükseldi. Eylemciler Küba devletini ve devrimi savunuyor, Küba karşıtı Kübalı Sánchez ülkesinde özgürlük olmadığından dem vuruyordu.

Tartışma, Sánchez’in yüzündeki rahatsız edici “gülümsemeyle” birlikte fotoğraflara yansıdı.

Belgesel, fragmanından anlaşıldığı kadarıyla Kübalı muhalifler ile Honduras’ta yaşanan karşı devrim sürecinin karşısındaki muhalefet arasında bağlantı kuran (?), konusu basın özgürlüğü olan bir belgesel. Yönetmen Dado Galvão’nun kendisine referans olacak bir çalışması bulunmuyor, ancak Sánchez’in Brezilya’ya gelişi konusunda verdiği röportajda dikkat çekiyor ki, kendisi Küba’da bir dikta rejiminin yaşandığını, adada basın özgürlüğünün olmadığını ve halkın internet erişiminden bilinçli bir şekilde uzaklaştırıldığını düşünüyor. Yanlış anlaşılmasın, Brezilya sineması çok özgün ve bizim politik sinemamızla oldukça benzeşen bir sinema tarihine, aynı zamanda onurlu ve çalışkan yönetmenlere sahiptir. İşin ucunda para ve kısa yoldan uluslararası şöhret hayali olunca ucubeler de bitiyor bu zengin topraklarda.

Sánchez, üzerinde vize basılı sayfayı gösterdiği, yüzündeki o rahatsız edici gülümsemeyle verdiği fotoğraflarla birkaç gün daha Brezilya’da dolaşacak, konuşacak ve protesto edilecek… Ardından 2002-2004 arasında, Küba’dan kaçarak yaşadığı (2007 yılında, ne hikmetse Küba’ya geri dönmüştür) Avrupa’ya ulaşacak. Güzergâhında İspanya, Hollanda, Almanya, Çek Cumhuriyeti sonrasında Meksika, Peru ve ABD olacak. Seyahati sırasında yaptığı Küba karşıtı propagandayı ve Yoani Sánchez’in kim olduğunu deşifre etmek de bize düşecek.