İki gün önce Rio de Janeiro’da, 60 gündür grevde bulunan ilköğretim öğretmenlerine destek için, 50 bin Rio’lu, kentin en önemli ve en büyük caddesinde eylemdeydi. Kent, baharın eşiğinde, son yılların en soğuk günlerini geçiriyor. Ayaz ve yağmurlu alelade bir günde, asit yağmurundan kaçar gibi yağmurdan kaçan Rio’lular, 19 Haziran’dan bu yana kentin gördüğü en kitlesel eylemi gerçekleştirdiler.

Polis telsizi sınır farkı tanımıyor. Okyanusun hangi tarafında olursa olsun, Türkiye’de gazetecilerin çok iyi bildiği gibi eylemci sayısını düşük veriyor polis telsizi yağmurlu ayaz Rio akşamında. Sloganlar, şarkılar, pankartlar, kostümlerle Gezi havasında, kentin en tarihi, büyük ve önemli caddesi Rio Branco Caddesi’nden sinemalar caddesine adeta akan Rio’lular, buradan sonra alanı çatışmaya bıraktı.

Alışılageldik bir hal alan anarşist Black Bloc’un ve diğer anarşistlerin polisle çatışma ritüeli tekrar edildi. Birbirinden temiz, yürekli, geleceğinden kaygılı ve hakkını arayanlardan tutum takınan gençlerin ve yoksul işçilerin artık ritüel halini alan eylemliliğinin “yarına” pozitif, anlamlı ve politik doğrultuda yoksullar ve emekçiler için kazanç getirecek bir yanı ne yazık ki yok. Ne kadar eylemler emekçilerle kentli diğer sınıfların arasındaki mesafeyi kısaltsa da siyasi hedefle mesafe gittikçe artıyor.

Sokak öğretir. Rio’lular sokağa çıkmayı Haziran’da öğrenmişti. Rio’lular sokakta umudu da gördü, her şeye rağmen: En güzel mayıs gününde, 1 Mayıs’ta sokağa çıkmayan Rio’lular, 60 gündür grevdeki öğretmenler için, 19 Haziran’dan bu yana kentin gördüğü en kitlesel eylemi gerçekleştirdiler. Öğretmenlerin sosyal hakları, çalışma koşulları ve ekonomik hakları için başlattıkları mücadeleye, öğrencisi, ev işçisi, emeklisi de katılarak hayat pahalılığına ve kenti “sıkıyönetim” altında yöneten Vali Sergio Cabral’a karşı yürüdü.