Emrah Kartal'ın “Solun İslamcılarla imtihanı” başlıklı yazısı 06 Mart 2013 Çarşamba tarihli soL Gazetesi'nde yayımlanmıştır.

Bu ay Suriye’deki çatışmalar ikinci yılını doldurmuş olacak. Sadece bölgede değil, dünyanın birçok yerinde kamuoyunca Suriye’deki gelişmeler takip ediliyor. Bunun yanı sıra, dünyanın dört bir yanına dağılmış Araplar da Suriye’de devam eden rejim ve İslamcı çetelerin savaşına bir şekilde müdahil oluyor. Brezilya’da yaşayan, savaşın fiziksel olarak uzağında olan başta Arap kökenli halk ve savaş mağduru göçmenlerin Brezilya’daki tavırları farklılık gösteriyor.

Daha önce Arap halklarının Latin Amerika’daki ve Brezilya özelindeki kültürel ve politik özelliklerinden genel olarak bahsetmiştim. Brezilya’daki Arapların büyük çoğunluğu, Lübnan kökenli Hıristiyan Araplardır. Müslüman Arapların sayısı ise giderek artış göstermektedir. Bunu başlıca nedeni ise savaşlardır. Yazıda yine Brezilya’daki Arap halklarından bahsetmemin nedeni son dönemde Suriye’deki savaşla birlikte artan Müslüman Arap sayısı ve bu göçmen Arap nüfustaki politik hareketlilik. Savaştan kaçarak Brezilya’ya yerleşen Müslüman Arapların Suriye’deki aşırı İslamcı gruplara desteği, “Esad diktatörlüğüne” karşı “adalet” ve “rejime karşı özgürlük” çerçevesinde dile getiriliyor. Son derece liberal ve popüler söylemlerle kendi etki alanını oluşturmaya çalışan İslamcı oluşumların Brezilya’da destek bulmayacağını söylemek yalan olur.

Brezilya’da şu anda “Suriye Devrimi Brezilya Koordinasyonu” ve “İslamcı Ulusal Birlik” adında iki oluşum Suriye’de rejim karşıtı İslamcı çetelere maddi destekte bulunuyor ve ülkede Suriye’deki rejim karşıtı hareket için kamuoyu yaratmaya çalışıyor. Oluşumların kendi kitleleriyle bunu yapması imkansız, İslamcı yapılar Brezilya basınının dikkatini çekiyor. Ana akım medyada kendilerine geniş yer bulan bu İslamcı grupların, adalet ve özgürlük adı altında sayfa sayfa kan propagandasını yapmalarına dur diyecek bir kesim yok. İdeolojik olarak en doğru noktada bulunan Brezilya komünist partileri PCB ve PCdoB grupların eylemlerinde yer aldığını görmek tek kelimeyle üzücü… Her iki parti de şu anda kendi yayın organlarında Suriye’deki rejim karşıtı çeteleri cepheden eleştiriyor birçok ülkenin komünist partisinin Suriye’deki emperyalist ülkeler tarafından desteklenen İslamcı çetelerin döktüğü kanın son bulması adına kaleme aldığı bildiriye imza atabiliyor fakat İslamcıların pankartı ardında yürüyebiliyorlar.

Geçtiğimiz hafta kaleme aldığım yazıda dile getirdiğim üzere, Brezilya’da solun liberalizmin ideolojik referanslarıyla geliştirdiği hareket alanında Ortadoğu da yer alıyor. Solun, Brezilya bir yana, Ortadoğu hakkındaki tüm refleksleri edilgen ve sinik bir durumda. Küba konusunda geleneksel solun haklı ve tutarlı sosyalizmin savunusu diriliğini koruyor. Bu tutum, tüm daralmaya rağmen hâlâ toplumdaki Küba sempatisine dayanıyor. Ancak, Küba konusunda diri ve tutarlı olan hak talebi Ortadoğu’daki savaş için bir o kadar yalpalayan tutarlı olmayan bir şekilde İslamcılarla yan yana bir halde sürdürülüyor. Hatta kadın hareketlerinin İslamcı oluşumlarla yan yana yürümesi, iç acıtıcı bir durum. Çünkü Brezilya’daki bazı kadın hareketi temsilcileri için Arap kadınların çarşaflı olması sadece bir seçenek ve dini ritüellerin bir edimi, etnik bir özellik…

Tüm bu politik, ideolojik atmosferde, Suriye’deki çatışmaların yıldönümü olan 15 Mart’ta, İslamcı gurupların çağrısıyla Suriye muhalefetine destek için São Paulo’da eylem yapılacak. Barışın hüküm sürdüğü bu topraklardan eyleme destek veren her kesim, aynı zamanda daha çok kan dökülmesine ve emperyalist planlara da destek vermiş olacak.