Rio de Janeiro’da 65 gündür grevde bulunan öğretmenler, yaklaşık 4 gündür büyük bir kararlılıkla iş yönetmeliğindeki haksız değişiklikleri içeren düzenlemenin yasalaşmaması için Senato önünde mücadele veriyor. Senatoyu işgale varan eylemler en yoğun aşamasında polis grevdeki öğretmenlerin eylemine, şiddetli saldırıyla karşılık verdi. Öğretmenler Senato’daki eylemlerini sonlandırmış oldu, 28 Eylül’den beri eylemler devam ediyor.

Rio de Janeiro’da devam eden ve Eğitim Uzmanları Eyalet Sendikası (SEPE) tarafından örgütlenen eylemler, belediye yönetimine bağlı eğitim kurumlarında çalışan öğretmenleri kapsıyor. İlköğretim ve liseler, eyalet yönetimleri altında denetleniyor. Örgün eğitim ise federal üniversiteler ve eyalet üniversiteleri altında düzenleniyor. Bu düzenleme, mücadele açısından açmazları da beraberinde getiriyor. Brezilya çok büyük bir ülke ve işçi sınıfının hak arayışı açısından yönetim mekanizmasındaki yerelleşme, örgütlenme ve kazanımların bağlayıcılığı açısından olumsuz bir durum. İşçi sınıfı açısından bir eyaletteki kazanım, diğer eyaletteki sınırdaşını bağlamıyor. Sonuç olarak örgütlülüğün ve bilincin düşük seviyelerde olduğu bir eyalette, ki bu eyalette yaşayan emekçiler görece daha yoksuldur, emek hareketi de ekonomik ve sosyal haklarda daha geri düzeyde kalabiliyor.

Örneğin Fortaleza’da 2011 yılındaki büyük öğretmen grevi ve protestolarıyla bugün Rio’da gerçekleşen eylem ve grevdeki talepler aynı düzlemdeydi. Öğretmenler, kuzeydoğunun en büyük ikinci başkentinde çalışma saatlerinin iyileştirilmesi ile sosyal ve ekonomik düzenlemeler için sokağa çıkmış, eylemler şiddetle bastırtılmış ancak belli kazanımlar elde edilmişti. Bugün, yani 2 yılın ardından, öğretmenler Rio de Janeiro’da maaşlarında iyileştirme, esnek çalışma saati uygulaması için ve branş tanımı olmadan sözleşmeli öğretmen atamasına karşı grevdeler. Yine 2 yıl önce ulusal düzeyde üniversitelerde çalışan öğretmenler ulusal düzeyde greve giderken, eyalet üniversiteleri ve federal üniversitelerdeki sendikal faaliyetin işkolu tanımı dolayısıyla örgütlenmekte sorunlar yaşamıştı. Kimi eyaletlerde ilköğretim ve liselerdeki öğretmenler greve destek vermiş, kimilerinde bu gerçekleşmemişti.

Kısacası, emekçilerin haklarına karşı gerçekleştirilen saldırıların karşısında, ideolojik mücadelenin örgütlenmesi sorununun yanında, bu mücadelenin kurumsal ve kitlesel biçimsel örgütlenmesi sorunu yer alıyor. Tabii ki bu sorun hak mücadelenin yaygınlaşması ve ideolojik örgütlenmesiyle aşılacaktır. Burada da iş, emekçilerin örgütlerine düşüyor.

Bu hafta, yaklaşık 2 bin Kübalı doktor daha Brezilya’da çalışmaya başlayacak, Brezilyalı doktorların çalışmaktan “kaçındığı” yoksul bölgelerde Brezilyalılar için görev alacak. İlkede Brezilyalı doktorların karşı olduğu sağlık politikasına, halk büyük destek veriyor. Ayrıca ilerici yayın organlarında Kübalılara karşı ırkçı, zenofobik (yabancı düşmanlığı) ve Küba karşıtı eylemler, tutumlar ve yayınlara karşı kampanyalar başlatılmış durumda. Brezilya’da sağlık alanında halkçı bir ilerleme sağlanacaksa bu yine Kübalılar sayesinde olacak. Sağlık emekçilerinin sınıf bilincine olumlu katkı ancak halkçı bir bilinç düzeyinde mümkün olacaktır.