Emrah Kartal'ın “MST Brezilya için hala önemli” başlıklı yazısı 06 Şubat 2013 Çarşamba tarihli soL Gazetesi'nde yayımlanmıştır.

Diğer sol kesimlere oranla, daha dinamik ve kendisine ve çevresine güncel mücadele ekseni belirleyebilen bir yapı olarak dikkat çekiyor MST… MST, Brezilya’nın geniş, uçsuz bucaksız tarım alanlarında kök salmış, Topraksızlar olarak da bilinen, ancak doğru çeviriyle Topraksız Kır İşçileri Hareketi’nin kısaltması. Brezilya’da hareket MST olarak kısaca ifade ediliyor. Ana doğrultusu toprak reformu mücadelesi olan hareket, reformu, toprak işgalleri ve işgal edilen arazilere yerleşen ailelerin bu toprakları yaşam alanlarına dönüştürmesiyle başlatıyor. Kamulaştırma ve paylaşım sürecini başlatan bizzat işçilerdir. İşgal edilen topraklar, onlarca ailenin yaşadığı, okulu, sağlık ocağı ve kolektif ekim alanları gibi olanakların içinde barındığı yaşam alanlarına dönüşmüşlerdir. Oscar Niemeyer, Sabestião Salgado, Saramago, Chico Buarque de Holanda gibi aydın, sanatçı ve yazarların duyarlılığı siyasi parti ve sendikaların desteğiyle MST özellikle ülkenin güney doğu kesiminde, birçok kooperatifin kurulmasına öncülük etti.

İşçi Partisi (PT) hükümetine, 2000’li yılların başında olduğu gibi tam destek vermiş ancak daha sonradan cepheden muhalefet eden parti ve hareketlerden farklı olarak hükümete cephe almayan, onu pasif olarak destekleyen bir hareket olan MST, son seçimlerin ardından belki de en keskin muhalefetini gösteriyor bu günlerde. Bu durumun asıl nedeni, ülkedeki tarım politikaları ile artan yoksulluğun dışında, hareketin militanlarına yönelik saldırıların yükselmesi, daha önceki yıllarda öldürülen insan hakları savunucuları ve kooperatiflerdeki MST’den işçilerin katillerinin henüz yargılanmamış olması.

Kırsal Topraklar Komisyonu (CPT) tarafından 2011 yılında yapılan araştırmada, toprak reformu ve tarım işçileri için mücadele veren insan hakları savunucularının ve işçilerin sadece yüzde 8’inin katil zanlısı yargılanmış durumda. Parana eyaletinde (güney) 1994 ile 2009 yılları arasında gerçekleşmiş 19 cinayetin yalnızca dördünün katil zanlısı yargılanmış. Demek oluyor ki, güçlülere karşı haklıları savunan bir yargı sistemi bu topraklara henüz ayak basmış değil. Şehirlerde ordu biçiminde kümelenmiş kolluk güçlerinin kırsal alanda borusu ötmüyor. Borusunu öttüren, uçsuz bucaksız şeker kamışı plantasyonlarının mülkiyetini elinde bulunduran zengin toprak sahiplerinden başkası değil.

Eskisine oranla daha örgütlü olan MST’nin üzerine gidildikçe hareket yılmıyor, mücadele olanaklarını ve meşruiyetini, sesini topraksız işçiler adına yükseltmek için kullanıyor. Arapongas belediyesindeki MST Dorcelina Folador’u ziyaret eden Başkan Dilma Roussef, MST ulusal temsilcilerinden kamulaştırmaya ve toprak reformuna dair beklentilerini içeren bir mektup aldı. Temsilciler, Başkan’ın bizzat MST bölgesini ziyarete gelmesini toprak reformu hareketinin meşrulaşması için önemli bir adım olarak gördüklerini belirttiler ve Başkan’dan çocukların eğitim olanaklarından genç işçilerin çalışma koşullarına kadar uzanan tarımdaki teknolojik gelişmelerin kooperatiflerde uygulanabilmesi için yeterli desteğin alınması, ekolojik tarımın yaygın hale getirilmesi ve ulusal program çerçevesinde, elde edilen ürünlerin yetiştirilmesinde kullanılan tekniğin desteklenmesi istendi.

Azmini ve isteğini en yalın hak olan insan haklarından alan MST mücadelesinin, hem bölgedeki kapitalist ilişkilerin kalbinde yer alması hem de özgül koşullarından dolayı dinamik bir sınıfsal kesimin sözü olması nedeniyle bugün önemi azalmıyor, varlığı daha da önemli hale geliyor. Sadece sınıfsal değil, sosyal ve kültürel olarak da kadın ve cinsiyet hakları açısından Brezilya, MST’ye her alanda muhtaç olmaya devam ediyor.