Emrah Kartal'ın “Made in Brazil” başlıklı yazısı 15 Mayıs 2013 Çarşamba tarihli soL Gazetesi'nde yayımlanmıştır.

Bu köşede Brezilya’da olup bitenler ve Türkiye ile Brezilya arasında benzer gündem ve tarihsel süreçler üzerine yazma fırsatım oldu. Ancak bu hafta yazacağım “ilişki” beni çok şaşırttı.

Brezilya dış siyasette barışçıl politika izliyor olsa da kimi noktalarda tartışılan hamleler yapmıyor değil. Örneğin, Haiti’de hâlâ Birleşmiş Milletler ordusunun komutasını üstlenen birliği bulunuyor Brezilya’nın. İsrail’le son dönemde yapılan gizli silah anlaşmaları da bulunuyor. Saklanmayan girişimler de mevcut. Örneğin insansız hava araçları yine İsrail’den temin ediliyor. Üstelik bu araçlar, dışarıya değil, halka karşı kullanmak için alınıyor. Ordunun yanında polis birlikleri de son teknolojiyle ve ideoloji ürünü silah ve mühimmatla donatılmış durumda.

Olimpiyatlar ve Dünya Kupası için yapılan hazılıkların şeffaf ve halk için adaletli bir şekilde gerçekleşmesine yönelik yapılan protesto eylemlerinde polis, göstericilere Türkiye’de olduğu gibi biber gazıyla saldırıyor, açık şiddet uyguluyor. 1 Mayıs günü, özellikle Rio de Janeiro’da, kitlelerin bir araya gelmediği bir tatil günü olarak oldukça pasif ve apolitik kutlanıyor. Şu anda en politik olan ve halkın duyarlı davrandığı konu, Olimpiyatlar ve Dünya Kupası... Çünkü Brezilya, dünyanın en büyük organizasyonlarına ev sahipliği yaparken, halk giderek daha da yoksullaşıyor ve haksızlığa uğruyor. Polis de tam burada, Türkiye’dekine benzer bir şekilde, işlev görüyor ve halk söz söylerken karşısında yer alıyor.

Burada Brezilya polisi Türkiye’deki polislere benzemekle kalmıyor, onlarla aynı mühimmatı kullanıyor. Daha doğrusu Türkiye’de kullanılan biber gazı Brezilya malı. Brezilya’dan ithal ediliyor ya da ithal edilen ülke Brezilya malı kullanıyor... Bilemiyoruz. 1 Mayıs’ta Taksim’de olmak isteyenlere polis saldırırken, Brezilya malı biber gazı kullanıyordu. 1 Mayıs İşçi Bayramı’ndan şiddet kareleri arasında dikkat çekenlerden biri, o biber gazı mermisinin üzerinde yer alan “Made In Brazil” sözcükleriydi. Fotoğraftaki ayrıntı, acı olduğu kadar dikkat çekiciydi de ...

Ancak iki ülke ve halkı arasında değiş tokuş edilecek o kadar çok “halk yararına” konu ve ürün varken, neden biber gazı diye sormak gerekiyor. Örneğin Kapadokya şarabı, Brezilya romu, Brezilya tekstili... Türkiye’den zeytin yağı, pul biber, fındık ve reçel... (Yoğurt bir de, kesinlikle Brezilya tarafından keşfedilmeli, bu naçizane düşüncem.) Halk yararına değil, halkın karşısında kullanılması için biber gazını Brezilya’dan bulan devleti kültür ve sanata desteğe davet ediyorum. Türkiye ve Brezilya arasında gerçekleşecek ve 7 kişilik bir ekiple bir ay boyunca iki ülkede fotoğraf ve video çekeceğimiz kültür ve sanat projemize desteğe çağırıyorum. Çünkü Brezilya ve Türkiye arasındaki bu “kültürel alışveriş”, üzerine “Made in Brazil and Turkey” diye gururla yazağımız gerçek bir ürün verecek...