Belma Nur Kartal'ın “Yorgun demokrat...” başlıklı köşe yazısı 17 Aralık 2012 Pazartesi tarihli soL Gazetesi'nde yayımlanmıştır.

Taraf’taydın, Araf’tasın şimdi… Yitirdiğin benliğini aramaktasın. Her şeyken hiçbir şeysin. Ne o yandasın, ne bu yanda sıfır noktasındaki o dağdasın şimdi... İşlediğin günahların affını beklemedesin.

Yorulmuşsun…”5 yıllık bir sürecin getirdiği yorgunluk var. Elinden geleni yaptı, şimdi dinlenmek istiyor” demiş Mehmet Abin... Yoruldun gerçekten, dinlen Ahmet! Bindiğin kayığa güvenip fırtınaya borana teslim ettiğin binlerce insanı düşün de dinlen. Themis’in ırzına geçenlere nasıl yardım ve yataklık ettiğini düşün de dinlen. Vicdanın rahat mı Ahmet?

“Yaşasın şanlı Sivas kıyamı” diyen İbda-C’nin yayın organıydı Taraf… “Taraf olmayan bertaraf olur” diyenlerin adını aldı gazeten… Başbakanınız da referandumda evet desin diye TÜSİAD’a “Ya taraf olursunuz ya da bertaraf” demişti ya… “Yetmez ama evet” diyenlerle hep beraber yangına körükle gidince siz, nasıl koptu kıyamet anlatsana Ahmet!

Hani “Kadın memesine bakmayan ve generallerini çok ciddiye alan memleketleri sat gitsin. Kiraz ağaçları ve kadın memeleri bizim iman ettiğimiz mucizeler, generaller bizim güldüğümüz karikatürler” demiştin ya, memleket tam istediğin gibi oldu Ahmet! Senin iman ettiğin kiraz ağaçları çoktan satıldı. Vajinadan utananların iktidarında küçücük bedenlerin ırzına geçilirken, kadın memeleri uğruna ne cinayetler işlendi yazsana Ahmet! Generaller mi? “Kurunun yanında yaş da yanar” demişti Sivas katliamında İbda-C’nın Taraf’ı… Sayenizde yanan “yaş”ları anlat, susmasana Ahmet!
“Her fani demokrasiyi tadacaktır” dediniz, o demokrasinin tadına bugün siz de baktınız. “Düşünmek taraf olmaktır” dediniz, siyasi iktidarın Taraf’ı olup jurnal üstüne jurnal yaptınız. “Yakalayın!” dediniz, yakalattıklarınızla “Daha karpuz kesecektik” diye mavra yaptınız. “Esed diktatördür” dediniz, kendi diktatörünüzü görmediniz. Sandın ki, bizim başımızı yemez. Kendin ettin, kendin buldun Ahmet!

‎”Girme şu alçakların hizmetine, konma sinek gibi pislik üstüne. İki günde bir somun ye, ne olur! Yüreğinin kanını iç de boyun eğme” diyenleri duymadın. “Çok duyduğumuz sözler var: AKP’liler ya da Fethullahçılar devleti ele geçirmeye çalışıyormuş. İnançlarından dolayı insanları suçlayacak mıyız?” diyen de sensin. “1923’te şekillenmiş devlet anlayışı ve toplumsal yapıyla Türkiye’nin yola devam etmesinin imkanı yok. Yüz dereceye gelmiş bir suyun kaynamasını önleyebilir misiniz?” diyen de sen! O kaynattığın su, şimdi seni yaktı Ahmet!

“Lider olmak için herkesten hızlı koşman gerekiyor. Türkiye gibi değişime aç bir ülkede yavaşlarsan arkandakiler seni geçer” diye muktedire gaz veren de sensin, “AKP vermeyi seviyor, kendisinden bir şey istenmesine de çok öfkeleniyor. Bu AKP’nin, ağanın, Osmanlı sultanının tanımı. Neyin, ne zaman, nasıl verileceğine o hükmedecek, sen ondan bir şey istemeyeceksin” diye sızlanan da sen! Jurnalciliğe alışmış gazeten “Stratfor!..” diyene dek, muktedirin iktidarına biat ettin Ahmet!

Bir iki yıldır sormaktasın “Bu ülkeyi yönetenlerin başarı ölçüsü ne? İnsanlara acı çektirmek mi? Kim ne kadar acı çektirirse o kadar yükselir mi?” Çırağı ustalaştırıp yükselten kim Ahmet? “Erdoğan 2005’teki konuşmalarını açsın da okusun. Nereden nereye geldi” diyorsun şimdi. Sen okudun mu hiç yazdıklarını Ahmet?

“Düşünceyi ve yaratıcılığı ‘hadım’ edecekler. 2012’de Türkiye’de Çarlık Rusya’sından bile daha geri bir düzen kurmak isteyenler bunu beceremeyecek. Bu toplum kendini iğdiş ettirmez” dedin, hadım edilene dek neyi beklediniz Ahmet? “Taraf, kendini güçlü kılan şeyi heder ediyor” diyen Zaman, Akit, Yeni Şafak esefle kınıyor şimdi seni… Demem o ki Ahmet, iki cami arasında kalmış beynamaz gibisiniz.

Artık yaptıracak operasyon, yenecek baş kalmadı. Ergenekon, Balyoz ve KCK’dan sonra, AKP ve Cemaat için misyonunuz bitti, size de yol göründü. Bu ülkeye yaptıklarınızı sizi bertaraf eden muktedirler de, sayenizde cezaevlerinde yatanlar da unutmayacak. Tasfiye eden tasfiye edilir Ahmet!

“Ee, her hikayenin bir sonu var”, dediğin gibi… “Muhteşem bir macera” yaşadın. “Asıl işime, romanıma dönüyorum” diyorsun veda mektubunda… Şimdi tek rakibin Orhan Pamuk’tur Ahmet! “Yorgun Demokrat” romanını yazmaya başla bir an önce… Harç bitti, yapı paydos!