Bir insan bu kadar mı adıyla alakasız olur? Belma… Uysal, sakin, telaşsız kimse imiş… Yalannn… Ya Belma’nın anlamı yanlış bütün sözlüklerde, ya da ben adıma layık olamadım. Ne uysal, ne sakin ne de telaşsız olabildim. Sakin yaşayamadım, bari sakin yaşlanayım diyorum ama ne mümkün bu memlekette? Giderek daha hırçın, daha öfkeli ve telaşlı olmaktan ruhum ve bedenim yorgun düşmekte… En çok da sabırla sakinleşeceğim günleri bekleyen annem… “Niye böyle bu kadın?” bakışları atma boşuna bana Sevim Hanım! Normal olan benim, sakin olanlar değil… Küba’da doğursaydın Belma’yı, salsa yapıp mis gibi purosunu içseydi özgür hava sahasında… Kapitalist Türkiye’de hangi Belma sakin olur? Öfkem ve telaşımla göçüp gideceğim bu dünyadan ama teslim olmayacağım, işte o kadar…
Bayılırım adıyla uyumlu şahsiyetlere… Deli İbrahim mesela… Adam saltanatı boyunca öldürüleceğim korkusuyla sinir krizleri geçirdi diye Deli İbrahim demişler. Toplam 8 yılı aşkın tahtta kalmış, korktuğu da başına gelmiş. Çok cömertmiş, ülkenin refah seviyesini arttırıp açlığı önlemiş, balıklara bile para atarmış.

Bizimki sinirli minirli ama deli değil mesela… Adı da ne güzel tıpkı anlamı gibi… Tayyip: İyi, güzel, hoş, çok temiz, tertemiz… Tamam heykele ucube, heykeli yapana da “biz sana iş bulmak zorunda değiliz” diyor, gözlerini pörtleterek “için, aksırıncaya, tıksırıncaya kadar için, geberin” diyor ama akıllı adam… İyi, güzel, hoş, çok temiz, tertemiz bir adam… Ne var ne yok temizledi, cumhuriyeti bile adı gibi tertemiz etti. Adı gibi iyi, güzel, hoş, yepyeni bir Türkiye icat etti. CHP bile kıskandı yeni Türkiye’yi de, yeni CHP oldu. Artık liselerde bir kız, bir erkeğe 45 cm’den az yakınlaşsın da göreyim, saltanat cetveli çarpar adamı… Aile imamı hizmetini kim akıl etti, bilmem kaç yıldır tutsak türbanı kim özgürleştirdi? Türban değil, ekmek istiyoruz diyen ayaktakımının başına da Torba Yasayı geçirip örten kim? Yetmez ama evet diye şakşak yapana sorun, anlatsın size en iyi onlar bilir iyi, güzel, hoş, tertemiz Tayyip’in kıymetini…

Kıymet bilmez solculara sormayın, o nankörler cepheleşiyor! Sanki TBMM yokmuş gibi, milletin gerçek meclisini kuracağız deyip kendi meclislerini kuruyorlar. Öyle bir maça hazırlanıyorlar ki, kalelerine yedikleri bütün gollerin acısını çıkarmak için sahaya inmeye hazırlanıyorlar. “Şike yapan solcu değildir” deyip herkesi takıma da almıyorlar. Karşı takımdan yediği gollere yetmez ama evet diyenlerin de, maçı boykot edip sahadan kaçanların da bu takımda işi yok diyorlar. Karşı takımın gerici, piyasacı oyuncularına “Yağma yok, bu maç bizim” diyorlar. “Saha bütün memleket sathıdır” deyip memleketin bütün solcu libero ve santraforunu takıma çağırıyorlar. Bizim takım emekçilerin, aydınların, akademisyenlerin, sanatçıların, gecenin karanlığını direniş ateşiyle tutuşturacakların takımı diye bir imza kampanyası bile yaptılar.

Şimdi derlenip toplanma zamanı deyip Trabzon’da, Zonguldak’ta, Antalya’da, Samsun’da idmanlara başladılar bile... Teker teker meclislerini oluşturmak için kollarını sıvadılar. Samsun’da yerel meclis kurulması için ortak irade oluşturdular, ortak bir deklarasyon yayınlamaya karar verdiler. Önümüzdeki günlerde de paylaşacaklar deklarasyonlarını… Samsun'daki akademisyenlere, aydınlara, öğrencilere, kadınlara, işçi ve emekçilere, demokratik kitle örgütlerine yeniden çağrıda bulunarak “Bu maçı almak isteyen bizim takıma, sahaya!..” diyecekler.
Sakin yaşayamadım, bari sakin yaşlanayım diyorum ama ne mümkün bu memlekette? Kapitalist Türkiye’de hangi Belma sakin olur? Öfkem ve telaşımla göçüp gitmeden önce zaferi görmek için, uysal ve sakin ölebileceğim bir ülke görebilmek için, çocuklarım için ben de bu maçta yerimi alacağım. Gerçekçi olup, imkansızı gerçekleştireceğiz, kurtuluş ellerimizde… Maç süresi mi, zafere kadar!

[email protected]