Kendisine sosyalist diyen bir dursun, aklını başına devşirsin. Kendisine cumhuriyetçi diyen de bir dursun, aklını başına devşirsin.

Bu ülkeye borcunu ödemeyenler, o borcu unutanlar var. CHP yönetimi ne yaptığını sanıyor? Artık, “laiklik tehlikede değil” laflarından başlayarak iyice gelişen iflah olmaz payanda olma haline, bu ABD uyumluluğuna, her sıkıştıklarında yardıma soyunmaya “yeter” demenin zamanı geldi. CHP yönetimi soldan, kendi tabanından ve halktan özür dilemelidir. Gericiliğe destek olduğunuzu her platformda yüzünüze vuracağız.

Tam da bu sırada sahne alanlar var. Sizler cankurtaran mısınız? Feyzioğlu’na bugüne kadarki duruşundan dolayı saygı duyuyoruz. Ama son açıklamalarını anlamıyoruz. Siyasi tablo açık değil mi? Meşruiyet arayan ve ittifak peşindeki bir siyasi odağa istediğini veriyorsunuz. Kimlerle muhatap olduğunuzun hala farkında değil misiniz? Kürt hareketini tamamen yedeklemek için, lütufmuş gibi, Kürt milletvekillerini bıraktılar. İstemeye istemeye belki bazı askerleri de bırakırlar. Dengelemek için başka milletvekillerini de bırakabilirler. Öyle de olsa, bu “güya müzakere” görüntüsü veren siyaset çok geri bir çizgiye tekabül ediyor.

Buralarda hukuk, “tek bir lehte delilin savunmaya gösterilmediğinin anlaşılmasıyla –15 yıllık “kumpastan” sonra- Gerry Conlon ve arkadaşlarına (Guilford dörtlüsü) açılmış kamu davalarının ilk celsede düşürülmesi kararını veren İngiliz hukuku gibi değil” denebilir. Sistemler değişir elbette: Hukuk ilginç şey. İşin özü farklı mıdır? Gelinen noktada artık “lütuf” söz konusu olmamalı.

Her kim “hayat öpücüğü” veriyorsa, kirli ittifaka yatar.

Kürt hareketi “süreç” adına sınır tanımaz açıklamalarını Haziran başından beri tırmandırmıştır. Hiçbir solcunun bu yaklaşıma anlayışla yaklaşması beklenemez. Olmayan “sürece” -süreç değil “duruş” var- destek oluyoruz diye apoloji üretilmesi kabul edilemez. Sosyalistler sadece ve sadece Kürt emekçilerine yüzlerini dönerler.

Sosyalistlere “oylar bölünmesin” diyen durup aynaya bakmalıdır. Haziran direnişinin temsiline soyunsaydınız, 17 Aralık’tan önce bile çöküşü aşikar olanı kurtarmak için işbirliği yapmasaydınız, ki hala yapıyorsunuz, Riccardione ile Ankara’da yardımcılarınızla birlikte CHP genel merkezinde konuşsaydınız, Barkey-Abramowitz-Makovsky-Edelman ile ABD’de -mahşerin 4 atlısı- sadece “siyaseten”, mecburen, görüşseydiniz, iş çoktan bitmişti. Elbette görüşülür: Ama ABD’nin senaryosuyla olmaz.

Zaten sonuç değişmeyecek ve bu yılın sonunda bu çizgiden “başarı” çıkmayacak. Muhalefete geçmeyi o zaman mı düşüneceksiniz? Tarihi bir vebal altına giriyorsunuz. ABD ile anlaşarak, güya savunduğunuz ama galiba ne olduğunu tam anlamadığınız, laikliği bile koruyamazsınız. Nerede kaldı halka gelecek umudu vermek! Yeter artık çöküşü geciktirdiğiniz, çökene payanda olduğunuz.

Yüzümüzü size değil, AKP-Cemaat ortaklığının karşısında dik durursunuz zannederek CHP’ye oy veren kitlelere dönüyoruz.