Fenerbahçe’ye ortak bir saldırı yapıldığı kesinleşmiştir. Saldıranlar seçimlerde Fenerbahçeli olmanın ne demek olduğunu anlayacaklardır.

Kessen akar sarı lacivert Benim durumum budur. Söylenenlere inanacak kadar saf olmadığım için saldırıya uğradığımızı ve saldırılanın Cumhuriyet, laiklik ve taraftarımızın bağımsızlık ve özgürlük tutkusu olduğunu elbette ki ilk gün anladım. Anlaşılmayacak tarafı yoktu. Zaten spor basınına bakınca -elbette göz bebeğimiz olan bazı spor yazarlarını tenzih ederim, ki sayıları azdı- gerçeğin nerede durduğu derhal saptanabilirdi: Ne diyorlarsa tersidir.

Spor basınının ilk günlerde yazdıklarını esas alacak olsak, yazılanların çağrıştırdığı tutarsızlıkların Mantık 101 yoluyla öyle bir haritası çıkarılabilirdı ki, 2-3 ay içinde daha ilk günden insanları suçlu ilan etmeye kalkanların söyleyecek lafı kalmazdı. Ve zaten kalmadı.

Bu, spor tarihinin en büyük skandallarından birisidir ve bir maskeli balodur. En nahif ve iyi niyetli taraftar bile artık bu kirli oyunda kimin kim olduğunu bilmektedir. Görmüştür, işitmiştir, anlamıştır.

Ali İsmail Korkmaz’a 19 numaralı formayı ayırmak için kampanya başlatan taraftar, Ali İsmail marşını besteleyen Vamos, siyaseten bu ülkede ne olduğunu zamanla anlamaya başlayan diğer taraftarlar, herkes artık her şeyi tüm açıklığıyla bilmektedir.

Halka seyirci kalmayın diyoruz. Haziran’da seyirci olmadığımızı gösterdik. Şimdi de irademizle gösterelim. Fenerbahçelilere bunu söylemek artık gereksiz. Lüzumsuz laf etmek olur çünkü hiçbir Fenerbahçeli artık seyirci değil.

“Taraftar” seyirci değildir. Bizim işimiz gösteri toplumlarında iyi yerden koltuk alıp hoş bir temaşa izlemekten ibaret değildir. Futbol elbette bir eğlencedir de. “Seyirci” gelir, beğenmezse filmin yarısında nasıl kalkar giderse maçtan da çıkar gider, daha cazip bir eğlence bulur. Ancak “taraftar” başkadır takım herhangi bir nedenle zor günler geçiriyorsa taraftar kenetlenir.

Taraftar Fenerbahçe’ye saldırıldığından zaten emindi. 3 Temmuz sürecinin başında anlamıştı. Ben taraftarım. Biliyorum ki Fenerbahçe kulübünün çok sayıda taraftarı var. Saldırı başlayınca taraftarın ilk reaksiyonu şu olur. Gideriz ve almamışsak henüz almadığımız kombinemizi alırız. Bu, ilk reaksiyondu. Bugün olay ayyuka çıktı.

Bir uluslararası skandaldır. UEFA neye alet edilmiştir, kimler sorumludur, hepsinin teker teker ortaya çıkarılması şarttır.

Fenerbahçe’ye ve temsil ettiği tüm değerlere saldırılmıştır. Saldıranlar cevabı sandıkta alacaklar. Fenerbahçe taraftarı kimliğine saldırana, kulübüne saldırana, değerlerine saldırana, aklıyla alay etmeye kalkana asla oy vermeyecektir.

Fenerbahçe sadece bir ekonomik büyüklük değildir, Türkiye’nin en büyük sivil toplum kuruluşu olduğu düşünülebilecek, 20-25 milyon taraftarı olduğu aşikar görünen, taşıdığını düşündüğümüz değerler itibariyle son derece sembolik konumda olan bir kulüptür, bir aidiyettir.

Tüm Fenerbahçelilere İslam Çupi’nin unutulmaz sözlerini -”Fenerbahçe  büyüklüğü ne şampiyonluk, ne kupa büyüklüğüdür. Onun büyüklüğü başka bir büyüklüktür işte, adı konamaz.”- hatırlamalarını ve bu sözlerin anlamını yeniden düşünmelerini öneriyorum.

Büyüklüğümüzü her yerde gösterelim.