Cami-cemevi provokasyonunda Alevileri kutlamamak olanaksız... Sünni İslam’la aralarındaki köklü çelişkiyi yüzeysel dille alegori yaparak öyle güzel anlattılar ki... Yok oruç zamanlarının farklılığıymış yok ezan, türkü/cem müziği çelişkisiymiş...

Şimdi kalkıp ezoterik yapıyı, egzoterizmle arasındaki farkı, “Tanrı-peygamber-kitap-vahiy” formuna yaklaşımları, teist-deist uzlaşmazlığını, pandeizmi, panendeizmi nasıl yorumladıklarını, içselleştirdiklerini, Sünni İslam’la aralarındaki köklü, felsefi farklılıkları nasıl anlatacaklardı? Karşıdakilerin kaçı anlardı, Aleviliğin İslamiyet öncesinden gelen derinliklerini?

Çelişki, ezanla türkü arasındaki fark denli olmasa da yalındı... Aleviler, tutumlarıyla provokasyonun bilincinde olduklarını kanıtladı...

Öyle ya, hepimiz İbrahim’in çocuklarıydık... Yahudilerin atası İshak, İbrahim peygamberin eşi Sare’den, Arapların atası İsmail de İbrahim’in cariyesi Hacer’dendi... Üç akraba peygamber: Musa, İsa, Muhammed...

“Din kardeşliği” ise güzel söylem...

Batı entelijansiyası, bu “güzel söylemi” yaşama geçirmek, üç dini birleştirmek için uzun süredir model arayışındaydı... Sorun, İslam dünyasının dokusuna uygun, Batı’yla uyumlu bir yapı kurgulamakta düğümleniyordu...

Finans oligarşi tek devletli dünya tasarısını ortaya atınca, tek din konusu kendini dayatmıştı... Tek devlete tek din yakışırdı...

Zaten, üç semavi din, tanrısal birlik düşüncesini oldum olası zedeliyordu. Bu nedenle insanoğlunun tanrısal birlik konusunda başardığını yeni birlik kurgusuyla yenilemek gerekiyordu. Bu da peygamberleri, kitapları kaldıracak yeni bir deist yapıyla olanaklıydı...

Böylece savaşlar, acılar, açlık, yoksulluk, yoksunluk biterdi...

Masal güzeldi...

Peki, bu devletin başkenti neresi, başkanı kim olacaktı?

Yeni dinin peygamberliğini kim yapacaktı?

Sarazenlerin adı konulmamış halifesi, Feto mu?

Hıristiyanların papası mı?

Cami-cemevi kurgusu, çürüyen Batı’yı gençleştirme, dinçleştirme aşılaması operasyonunda bir tatbikattı yalnızca... Ama Aleviler tuzağa düşmedi.

Bakalım, Alevilerin bu tutumlarına “demokrasi çıkını”ndan nasıl bir fatura çıkacak?