DÜNYA SOLA DÖNÜYOR - AVUSTURYA Yazıları

İki Michael Jackson var: İnsan olanı, meta olanı. İnsan olanı öldü, meta olanı yaşıyor. İnsan Michael Jackson, trajik yaşamını bir evde kurulabilecek tıbbı donanıma sahip ve yanında doktoru varken noktaladı, kalbi artık tamam diyerek. İnsan 'Jacko' milyarlarca dolar kazandı, bilebildiğimiz, bize söylenen kadarıyla 500 milyon dolar borçla öldü. Sesi, çocuk niteliğini yitirmesin diye yaşamını tümüyle değiştiren bir operasyona tabi tutuldu, bu ilginç ve biricik sesiyle öldü insan Michael Jackson.

Gelelim 'meta' Michael Jackson'a. Meta, yaşıyor ve belki de en önemli metaforunu yaşatıyor:

Moonwalk. Bu dans motifinin ne olduğunu biliyorsunuz: ileri doğru yürürmüş gibi yapıyorsunuz, ama geri geri gidiyorsunuz, gidiyordu, gidiyorlar.

Michael Jackson, moonwalk yaparken, daha çocukken geçirdiği operasyon öncesine mi gitmek istiyordu, ilerki yıllarda, dünyanın bugüne dek en çok satan albümü, Thriller'e mi varmayı, onu aşmayı mı amaçlıyordu, son döneminde sağlıklı olduğu yıllarını mı özlüyordu, yoksa her şeyin aslında ileri giderken yerinde saymak ya da geriye gitmekten ibaret olduğunu mu anlatmak istiyordu sevenlerine, moonwalk adını vurgulayarak aslında insanoğlu'nun (ABD'li astronotlar) ay'a ayak basmadığını ifade etmeyi mi amaçlıyordu ya da bunların hiçbirini hedeflemeyip sadece ilginç bir motif mi sunmak istiyordu, bilemeyeceğiz.

Bizler, moonwalk'un neden Michael Jackson tarafından yapıldığını bilemesek, bilemeyecek olsak bile, bu, moonwalk'un metafor olma özelliğini ortadan kaldırmaz. Metafor, adı üstünde, bizde ne etkilenimler, duygulanımlar yaratıyorsa, bize ne anlatıyorsa odur, kendisinden başka bir şeydir.

Ve de ileri doğru yürürmüş gibi yaparken aslında geri geri gitmektir, yalnızca budur.

We Are The World, We Are The Children derken, ne dünyaya, ne de çocuklara yüzeysellikten başka bir yaklaşımda bulunmayan, ne savaşların, ne açlığın, ne kırılmanın, ne perişan, eğitimsiz bırakılmanın temellerine inmeyen, bu sorunların kaynaklarına yaklaşılmasını engelleyen 'meta'ya baktığımızda, moonwalk yerli yerine oturuyor. Tam tamına moonwalk'muş izlediğimiz, yapılan bire bir buymuş.

Önemli bir sorunu al, kendince adını koy, bu soruna üzüldüğünü vurgula, bunu herkesin diline dolamasını sağla, sonra gönül rahatlığıyla koltuğuna yerleş, izleyenleri de ferahlamış bir biçimde yerli yerlerine oturt, buymuş. Bu dediklerimizi tabii sadece Michael Jackson'un sırtına yıkarsak, büyük haksızlık, 'emek'e saygısızlık yapmış oluruz. Dünyanın egemenleri bunu hep yapıyorlar, sadece bunu yapıyorlar. Afganistan'a, Irak'a demokrasi götürüyorlar, Afrika'ya demokrasi kurmak ve açlığı önlemek için gidiyorlar, petrol, altın, elmas ve diğer önemli yeraltı yerüstü zenginliklerini, bu zenginliklerin dağılım yollarını denetlemek için değil, insanlık için, dünya için yöneliyorlar: We Are The World!

Aslında doğru söylüyorlar, bir avuç haydut, dünyayı böyle görüyorlar, "Biz Dünyayız, Dünya Biziz!"

Dünyayı kendi malları gibi görüyorlar.

Ne zamana kadar?

Dünyanın ayağa kalkıp, "Hayır, dünya biziz!" demesine kadar. O zamana kadar, biz bu şarkıları çok dinleriz, ileri yürürmüş gibi yapıp geri geri gideriz. Yapmamız gereken tek şey, slogana bir sözcük eklemek:

Hayır!