DÜNYA SOLA DÖNÜYOR - AVUSTURYA Yazıları

Nerede, nerede yıkılıyor?

Avrupa'da, son AB Parlamentosu Seçimleri'nde. Neoliberalizm'i benimseyen sosyal demokrat partilerin çöküşüyle. Kendilerine oy verenleri, emek yanlısı oldukları yalanıyla kandırdıkları için değil sadece, daha büyük bir yalana da sarıldıkları için: "Kapitalizm, neoliberalizmdir, doğrusu budur," diyerek kitleleri (insanları yani, işçileri, çalışanlar da diyebilirsiniz, bir avuç artık-değer gaspçısının dışında kalan yüzlerce milyonu) aldattıkları için.

Burada, Avrupa kültürüne ilişkin küçük bir açıklama yapmaya gerek var gibi görünüyor:

hep söylenir ya, Avrupa'da 'beyan' asıldır, bir insanın 'beyan'ı, açıkladığı bilgi yani, doğru kabul edilir, biraz daha doğuda ise tam tersi geçerlidir diye, adınızı söylemeniz yetmez oralarda, adınızın bu olduğunu kanıtlamanız gerekir, Avrupa'dakinin -genel olarak diyelim de, yanılgı payımızı düşürelim, antiterör yasaları gibi denetim mekanizmalarıyla durum değişti büyük ölçüde, ama konunun kültürel yanına ağırlık verelim- tam tersine. Avrupa'da, adınızı diyelim ki yanlış beyan ettiniz, bu ortaya çıktığı anda artık diğer beyanlarınız da yanlış kabul edilir. Neoliberalizmi, küreselleşmeyi (Sermayenin başıboş saldırıları yanıyla) büyük çoğunluğun yararına bir durum gibi kabul ettiğiniz ve sizi destekleyenleri de buna inandırdığınızda sosyal demokratlar olarak, göreceğiniz tepki artıyor, çünkü yalan söylediniz.

AB Parlamentosu seçim sonuçlarını, ilgilenenler biliyorlar, ayrıntıları yinelemeyelim, kısaca özetleyelim: Sosyal demokratlar olağanüstü büyük bir kayıp yaşadı, muhafazakarların oyları ciddi oranda arttı. Aşırı sağcıların aldıkları oylarda da yükseliş oldu, ama muhafazakarlarınki kadar değil. Sosyalist partiler de seçmen desteklerini büyük ölçüde artırdılar, bu önemli. Büyük yalanların yıkılmaya başlaması, sosyalistleri güçlendirdi.

Büyük yalanların yıkılmaya başlaması da, sosyalistlere verilen desteğin artması da çok önemli gelişmeler Avrupa için. Bu, küresel gelişmeleri de -evet, küresel gelişmeleri, çünkü küreselleşme sadece sermayenin gezegende istediği gibi at koşturması anlamına gelmiyordu, dünyanın küçülmesini, insanlar arası iletişimin olağanüstü boyutlara varmasını da içeriyordu- etkileyecek bir dönüşümün başlangıcı olarak yorumlanabilir.

Önce, büyüklerinden başlamak üzere, yalanlardan kurtulacağız. Buna başlandı bile.

Sonra, sosyalistlerin ezilenlerin, sömürülenlerin, savaştırılanların, kandırılanların yanında olduğu anımsanacak.

Ardından, 1989-91 yıllarında yaşananların, sosyalizmin sonu anlamına gelmediği, sadece sosyalistlerin yapacağı işlerin ne kadar karmaşık olduğunu -kollektivizm, devlet işletmeciliği, devlet kapitalizmi ve daha bir çok tartışmalı konu bağlamında da- gösterdiği saptanacak.

Son olarak da, insanların, toplu olarak ayaklarını bastıkları her yerin onların yaşam alanları, gezegenin tüm insanlığın olduğu, nasıl yaşamaya kendilerinin -orada bulunanların- karar vermekle görevli değil, yükümlü bulundukları kabul edilecek.

Yukarıdaki üç paragrafı açmak gerekli, değil mi, açılır, ama önce düşünmenin önündeki engelleri, hem de öncelikle kendi kendimize koyduğumuz engelleri, ardından da yapının dayattığı politik, ideolojik, kültürel engelleri aşmaya karar vermemiz zorunlu gibi görünüyor.