Ben Becker'in “New York'ta isyan” başlıklı yazısı 22 Mart 2013 Cuma tarihli soL Gazetesi'nde yayımlanmıştır.

Wall Street’ten, yani küresel kapitalizmin başkentinden sadece 11 kilometre uzaklıkta, Brooklyn bölgesindeki Doğu Flatbush... Burası farklı bir dünya bile olabilir. Nüfusun büyük bir yüzdesi fakir ve işsiz, bu oran özellikle gençler arasında çok daha yüksek. Polis şiddeti ve tacizi, bölgede günlük olarak yaşanan bir olay.

Geçen hafta iki gece, mahallenin küçük çaplı bir isyan bölgesi haline gelmesi aslında kimseyi şaşırtmamalıydı. Bölgede, düzen ancak polisin aşırı kuvvet uygulayarak 45 kişiyi gözaltına almasının ve kaldırımlara yüzlerce çevik kuvvet polisi ve metal barikatlar yerleştirilerek fiilen sıkı yönetim ilan edilmesinin ardından yeniden sağlanabildi.

Sokaklarda yaşanan bu olaylar, çevresinde iyi bilinen ve sevilen biri olan 16 yaşındaki Kimani Gray’in polis tarafından öldürülmesine duyulan öfkenin sonucu. Polis, Gray’ın kendilerine silah doğrulttuğunu söylüyor, fakat görgü tanıkları bu iddiayı reddediyor. Son 10 yılda, polisin silahsız bir Siyahiyi ya da Latin kökenli birini öldürüdüğü onlarca vaka yaşandı, bu rakama geçen yıl yaşanan çok sayıda vaka da dahil. Polisin Gray’i üçü sırtından toplamda yedi yerinden vurduğu yerden yalnızca 20 blok ötede, polis geçen yaz bir kadını öldürmüştü. Tek bir vakada bile bir polis memuru hapse gitmedi, polisler genellikle kendilerine yönelmiş bir silah gördüklerini “sandıklarını” söylediler, ardından da kurbanı şeytanileştirmek üzere bir medya kampanyası başladı.

New York City’de “Durdur ve Ara” şeklinde, polis memurlarına, yoldan geçen herkesi, bir suç eyleminde bulunduklarına dair herhangi bir şüphe olmadan sorgulaması ve araması iznini veren resmi bir politika var. Yalnızca 2011’de polis, 685 binin üzerinde kişiyi durdurdu, bunların yüzde 85’i Siyahi ve Latindi. Ortalama kentteki her Siyahi genç en az bir kez durduruldu ve arandı. Gayriresmi olarak polis departmanlarının haftalık gözaltı kotası olduğu belirtiliyor.

Dünya halkları, ABD İmparatorluğu’nun Afganistan’da, Irak’ta ve Libya’da işlediği suçları gördü ve bu nedenle “insan hakları” söyleminin ikiyüzlülüğünü biliyor. Sonuçları bu kadar ölümcül olmasaydı komik denebilecek bu ikiyüzlülük, ABD sokaklarında da her gün gösteriliyor. Yerel Demokrat Parti politikacıları, isyanın kaynağının dışarıdan gelen “sorun çıkaran tipler” olduğunu ileri sürdü ancak bu spontane direnişin ön koşulları uzun süredir mevcuttu. Geçen ay, benim de bir parçası olduğum ANSWER Koalisyonu (Savaşa ve Irkçlığa Son Vermek için Şimdi Harekete Geç), Harlem’de polise karşı bir eylem düzenlenmesine yardım etti. Biz, harekete katılanların sayısının artmasını umuyoruz. Tüm bu haklı öfkeyi, halkın çıkarlarını savunmak üzere etkili bir güce dönüştürmek, devrimcilere düşüyor.

Kentin milyarder yöneticileri, kendi bahçelerinde, toplumsal barışı yalnızca şiddetli bir baskıyla sağlayabiliyor. Ancak bu bir kaza değil. Bu, eşitsizliği savunmak ve fakirleri “kendi yerlerinde” tutabilmek için her yola başvurabilecek bozuk kâr sisteminin bir göstergesi.