Manisa Şehzadeler Belediye Başkanı seçilen Gülşah Durbay, uzun süredir ciddi bir sağlık mücadelesi veriyor.

Kanser tedavisi gördüğü sırada çoklu organ yetmezliği nedeniyle yoğun bakıma alınan Durbay, dün entübe edildi.

Durbay’ın sağlık sorunu, verdiği yaşam mücadelesi şimdilerde yandaş basında ve siyasilerde ortak bir haber “hassasiyeti” yaratmış görünüyor.

Ancak burada tam da bu düzene yakışan bir ikiyüzlülük ve çirkinlik kendini gösteriyor.

Koltuk, siyasi rant, rekabet halinde olduğu partiyi hedef alma ve okunma uğruna sergilenen inanılmaz çirkinlik bir anda unutulmuş, onca ahlaksız saldırı hiç yapılmamış gibi davranılıyor.

Özgür Özel’e darbe vurmak uğruna haftalarca iftira dolu haberlere konu edildi Durbay.

Sosyal medyada kendine 'siyasetçi' ve 'gazeteci' diyen isimler tarafından bu saldırı sürekli olarak köpürtüldü.

Ve büyük çoğunluğu, Durbay’ın rahatsızlığını ve hastalıkla mücadele ettiğini bilmesine rağmen yaptı bu saldırıları.

En sonunda şu açıklamayı yapmak zorunda bıraktılar Durbay'ı:

"2 Ağustos günü İzmir'de bir bağırsak operasyonu geçirdim. ...Geçtiğimiz ay 4 Eylül günü gelen patoloji raporunda kolon kanseri olduğumu öğrendim. ...Tüm süreci şeffaf bir şekilde sizlerle paylaşmak istiyordum. Fakat kız kardeşim riskli bir hamilelik geçirdiği ve erken doğum riski olması nedeniyle açıklama yapmayı onun ve doğacak olan yeğenimin sağlığını etkilememesi adına ertelemiştim. Bana alçakça iftiralar atanlar yüzünden dün İzmir Medikana Hastanesi'nde ilk kemoterapimi alırken ailem bu haberler nedeniyle apar topar İstanbul'a kardeşimin yanına gidip durumu açıklamak zorunda kaldı. Kendi hastalığımı, karnı burnunda bebek bekleyen kardeşime kendim açıklayamadım. Kendisiyle konuşamadım. Bunun acısını da asla unutmayacağım, asla affetmeyeceğim."

Affedilmeyecek olanların listesi: Yandaşlar ve CHP dışına düşenlerin ittifakı

Hedefleri Özgür Özel'di; bu hedefe darbe vurmak için bir kadının sağlığının ve hukukunun ne önemi vardı ki?

Yeni Akit, Yeni Şafak, Sabah, Türkiye gibi AKP gazeteleri üst üste bu çirkinliği yayacak haberlere imza attılar.

Her şeyi bilmelerine rağmen, yalanları yayarak bir kadını hedef haline getirdiler.

Peki, bu yandaşlara servisi kim yaptı?

Ebru Küçükaydın adlı ‘gazeteci’, CHP’nin milletvekili adayı da olmuş bir isim, iftiraları ortaya atanların başında o vardı.

Parti içi rekabette birbirlerinin, rakiplerinin ayağını kaydırmak, onları vurmak adına tüm servisi yapan kişiydi.

Onun gibi bazı CHP’liler de bu iddianın yandaş medyayla birlikte yayılmasına, AKP’lilerle birlikte paylaşılmasına destek oldu.

Özgür Özel’in bu iddiaları yaydığı gerekçesiyle Ebru Küçükaydın dışında Tolgahan Erdoğan ve Gökhan Özbek’i de işaret ettiği, bu isimlerle ilgili Kılıçdaroğlu’nu aradığı haberleri gündeme geldi.

Liste bu üç isimden ibaret değil, şimdilerde eski paylaşımlarını silmekle meşgul bazı CHP'liler.

Sonra ne mi oldu?

Ödül gibi bir ceza aldı Küçükaydın.

“Kamu görevlisine hakaret" suçundan 1 yıl 9 ay 25'er gün hapis cezasına çarptırıldı sadece.

Yandaşların utanmazlığı

CHP’nin kendi iç koltuk kavgası üzerinden bir kadını çirkin yalanlarla hedef alma girişimi yandaş medyada “CHP'de kavga bel altına indi”, “CHP’de kaset başa sardı”, “Sen misin yasak aşk iddialarını yazan! Özgür Özel’e dokunan CHP’liye fatura çıktı” haberlerine konu oldu.

Şimdi ise bu çirkin haberleri yapan yandaş medya unsurları, Durbay’ın sağlık durumuna ilişkin her yeni gelişmeyi büyük bir ikiyüzlülükle aktarıyor.

Her şey unutulacak zannediyorlar.

Sadece yandaşlar değil… Kendi koltuk kavgaları ve çıkarları için genç bir kadını hedef almayı hiçbir şekilde sorun etmeyen CHP’li siyasiler de öyle, bunu iştahla yayan AKP’liler de.

Siyaseti de medyayı da öyle çürüttüler ki herkes çirkinlikte birbiriyle yarışır hale geldi.

Her şey unutuluyor; çirkinlikler, yalanlar, iftiralar hızla hafızalardan siliniyor. 

İçinde yaşadığımız düzen bu unutma halinin  güvencesi, sigortası gibi çalışıyor. 

Oysa ne olursa olsun unutulmaması, kayda geçirilmesi ve hesap sorulması gereken başlıklar var. Gülşah Durbay’a yaşatılanlar da bunun örneklerinden biri. Hepsini not etmek zorundayız; çünkü siyasette ve medyadaki dipsiz çürümeyle yüzleşmeden yolumuza devam etmenin artık mümkün olmadığı bir noktaya geldik.