Kütahya Tunçbilek’te Egetaş maden işçileri bugün 8. gününde direnişlerini sürdürüyor. Egetaş patronları ise tehdit ve provokasyonlarla işçileri hedef alıyor.

Geçtiğimiz gün gerçeklerle alakası olmayan bir açıklamayla işçileri tehdit eden patronlar, maden sahasına astıkları açıklamayla işçilerin, 19 Mayıs resmi tatilinde işyerindeki direnişi sürdürmelerini hedef aldı.

Patron, madencilerin maden sahasında beklemesi nedeniyle, “şirketin yönetim hakkını engellediğini ve işletme düzenini bozduğunu” ileri sürdü. Egetaş maden işçileriyse taleplerinin arkasında durmaya devam ediyor.

Maden işçilerinin talepleri arasında işçi sağlığı ve iş güvenliğine ilişkin gerekli önlemlerin alınması, 2025 yılından bugüne eksik yatırılan ücretlerin ödenmesi, 3 yıllık sözleşmedeki ödenmemiş kömür haklarının ödenmesi ve çalışma barışını bozacak uygulamalara son verilmesi yer alıyor. 

Talepler arasında 2025 yılından alamadıkları alacaklarının ödenmesi başta geliyor. Patrona yakın sendika ile yollarını ayıran işçiler yeni mücadele alanları kurarken aynı zamanda geçtiğimiz seneden alamadıkları alacaklarını da talep ediyor. Burada hemen hemen her işçinin 100 bin liradan fazla alacağı olduğunu ifade eden madenciler alacakları konusunda "Sadaka ya da yardım değil. İstediğimiz haklarımızdır. Sözleşmelerden doğan haklarımızdır emek verdiğimizin karşılığıdır. Patron tam da buna çökmek istiyor" diyor.

Egetaş maden işçileri yaşadıkları sorunları soL'a anlattı. 

'Patron güvensiz olduğunu itiraf ettiği madene işçileri sokmaya çalışıyor'

İşçilerin sorunları sadece alamadıkları ücretler değil. Bir de aynı miktar ücreti almaya devam ederek çalıştıkları süre uzatılmış. "Daha önceden 7,5 saat, günde 3 vardiya, iki gün tatil olarak çalışıyorduk. Bu süre sonrasında 4 vardiyaya çıkarılıp 6 saat 15 dakika çalışma, haftada bir gün tatil olarak değiştirildi" diyen işçiler patronun madencileri köle yerine koyduğundan bahsediyor.

Patronun işçilerin ayağa kalktığı ilk gün aslında ortamı sakinleştirmek için birçok itirafta bulunduğunu ifade eden madenciler yaşadıklarını şöyle anlatıyorlar:

Zaten bunu ilk gün kendisi de itiraf etti. İşveren dedi ki, zaten benim ocağım güvenli değil. O gün bizim gazımızı almak için dedi. Ama bu bir itiraf. Zaten bunun böyle olduğunu biliyoruz. Talebimiz de çok makul, çok net. Buraya bağımsız bir denetçi gelsin. Ocağı denetlesin diyoruz. Patronun burası güvenli değil aslında dediği yere neden madenciler girsin? Canımızı sokakta mı bulduk?"

'Son kullanma tarihi geçmiş maskeler kullanıyoruz'

Madencilerin dikkat çektiği bir diğer detay da iş güvenliği kurallarına uyulmaması ve aslında hiçbir adım atılmaması. Madenciler bunu şu sözlerle anlatıyor:

Mesela OFK maskelerimizin tarihi geçti bizim. OFK, Oksijenli Ferdi Kurtarıcı maskeleri demek. Bir göçük olsa, bir gaz sızıntısı ya da bir başka şey, bu maskeler ilk müdahale için kıymetli. Hatırlarsanız Soma faciasında da bunların tarihi geçmişti. İşte özel şirketlerde, patronlarda bu tür denetimler yapılmıyor. Eksikler var."

'Madende güvenliği uzmanlar değil, ustalar alıyor'

Madende haliyle OFK maskesi almayan, burası güvenli değil aslında diyen patron, geri kalan şartları da eksik bırakıyor. Bunlardan biri de uzmanların denetlemesi gereken bölümler ve yapılar.

Burada birçok eksik var. Şimdi say say bitmez. Mesela burada atılan bağları, yapılan işleri denetleyenler mühendis ya da uzmanlar falan, İSG görevlileri falan değil. Burada bu işleri usta madenciler yapar. Mesela girer, atılan bağlar sağlam mı, çökme var mı, tehlike var mı diye bakar. Kendi canını korumak için. Hani burada bir sorun olmadıysa şu ana kadar, az çok işten anlayan usta madenciler var diye."

Aynı zamanda madenciler ihtiyaç duydukları ekipmanları da kendilerinin aldığını ifade ediyor:

Mesela çizmeler. Şimdi çizmeler bazen deliniyor. İçi su alıyor. Ne yapacağız? Patronu beklesek günler sürüyor. Çıkınca bir yerden alıp çalışmaya devam ediyoruz. Bu tür ekipman ihtiyaçlarını karşılamak zaten madencinin işi gibi bir mantık ilerliyor."

Egetaş'ta çalışan işçiler maruz kaldıkları hak gasplarını ve kötü çalışma koşullarını böyle anlatıyor. İşçiler, sendika değişikliği sonrası yönetimin mobbing uyguladığını, ödemelerin eksik yapıldığını ve iş güvenliği kurallarının hiçe sayıldığını söylüyor. 

İşveren, ocağın güvensiz olduğunu bizzat itiraf etmesine rağmen, işçileri bağımsız bir denetim olmaksızın çalışmaya zorluyor. Ayrıca, tarihi geçmiş oksijen maskeleri gibi hayati ekipman sorunları ve haksız işten çıkarmalar süreci daha da tahammül edilmez bir yere götürüyor. 

Özel şirketlerin elini kolunu salladığı, hukuk ve kanun tanımadıkları ülkemizde Tunçbilek Egetaş'ta çalışan madenciler, tüm geriye dönük alacakları ödenene ve işyerinde tam güvenlik sağlanana kadar mücadelelerini sürdürmekte kararlı

Zorbalığa, usulsüzlüğe, denetimsizliğe ve ücretlerine el konulmasına karşı mücadele eden madenciler haklarını arıyor. Almadan da vazgeçmeyecekler.