Yeter…

17/11/2015 Salı
Yeter…

Ne oynadığım filmden ne çıktığım sahnelerden, ne okuduğum şiirlerden ne şu her hazanda kıpkızıl içime batan güneşten, ne sokak kedilerinin oynaşından, ne şu köşede çiçek satan çocuktan, ne dalında kalmış elmadan, ne köpüren denizden, ne çığlığa durmuş martılardan, ne de içime dolan şarkılardan haz alır oldum.

Üstümüz başımız kan, yüreğimiz ölüm soğukluğunda.

Durmuyor katliamlar.

Hangi gün sevinçler kuşanıp güneşe merhaba deyip, hangi an hayatı ‘heyyyy’ diye selamlayacağız belirsiz.

Hem teker teker hem hep beraber öldürülüyoruz.

Barış diyoruz öldürülüyoruz.

Eşitlik, özgürlük, aşk, diyoruz öldürülüyoruz.

Talan bu, yalan bu, hırsızlık bu, adaletsizlik bu diyoruz öldürülüyoruz.

Bir kana doymaz vampir taht kurmuş memleketin bağrına kin, öfke, nefret kusuyor.

Durmuyor, durdurulmuyor.

Ölüm üstümüze yağdıkça suskunluk korkuyu büyütüyor.

Bana dokunmayan yılan bin yaşasın deniyor, ölen biz değiliz deniyor, utanmadan arlanmadan 9 yaşındaki çocukların katledilmesine gülüp geçiliyor, silahlar ateş kustukça halay çekiyor soysuzluk, bayraklar sallayıp cinayetleri kutlayanlar var.

Ortak oluyoruz kardeşliğin bitirilmesine.

Alıyorum başımı ellerimin arasına, uykusuz gecelerin kör sabahlarında bir damla ışık arıyorum.

Bir yerlerden sızan bir ışık olmalı, delinmeli bu kara tavan, orada buluşup ses çoğaltmalıyız yoksa insanlığımız vicdanlarımızın yüreğine gömülecek.

Bağırıyorum avaz avaz.

Yitirme umudunu örgütlen bu kahpe saltanata karşı, örgütlen ve çok ol ki set kurabil soysuzluğa.

Bu ülkenin onurlu emekçileri, işçileri, işsizleri, gençleri, kadınları çocukları, yazarları, çizerleri sanatçıları örgütlenin, örgütlenin ki yıkılısın bu ölüm duvarı, yıkılsın bu kahrolası zulüm.

Kendimi mi avutuyorum yoksa çaresizliğimin son haykırışlarımı adlandıramıyorum.

Öfkem kuşattıkça bedenimi çoğaltıyorum sesimi.

Örgütlenin!

Ölüm kusanı durdurmanın, adaletsizliği, eşitsizliği, talanı, yalanı yenmenin başka çaresi varsa bağırsın biri duyarım.

Bunca kahır, bunca keder ile daha ne kadar yaşar daha ne kadar bağırabilirim bilemiyorum.

Yeter.

Örgütlenin!

Yenilsin bu zindan olmuş hayat, yeşersin gelecek.

[email protected]

 

ÖNCEKİ YAZILARI

Süslüman… 03/12/2019 Salı
Masal gibi... 26/11/2019 Salı
Lacivert ve umut... 19/11/2019 Salı
Cehalet… 12/11/2019 Salı
Romantik… 05/11/2019 Salı
Haydarpaşa ve Galip Usta… 28/10/2019 Pazartesi
Talanın böylesi… 22/10/2019 Salı
Yitik ülke… 08/10/2019 Salı
Gerçek çırılçıplak… 01/10/2019 Salı