AKP, ülkeyi yönetmeye başladığı günden bu güne sanat alanlarının yaratıcılarına ve emekçilerine yönelik hiçbir iyileştirme yapmadı.

Yapılan taleplere-önermelere kulaklar tıkandı.

Basiretsiz bakanlık yönetimi de istekleri öteleyerek haklı haykırışları görmezden geldi.

Ancak hakkını yememek gerek.

Bakan bey kurnaz!

Her defasında çok usta manevralarla işin içinden sıyrılmayı becerebildi.

Yurdun ‘dört bir yanında sahneler’ açmakla övünürken yaptı bunu.

Sanki yapılan Devlet’in asli görevi değilmiş de bize sunulan bir lütufmuş gibi ahkâm kesti.

Heykel yıkımında, tiyatroda sakız çiğneme skandalında, 2010 Avrupa Kültür Başkenti Ajansı’nın dalaverelerinde, AKM sürecinde, Harbiye Muhsin Ertuğrul Sahnesi’nin rant uğruna betona esir edilmesinde, Fazıl Say konusunda, kentsel üleşimlerle kültürel dokuların talan ve tahrip edilmesinde, Şehir Tiyatroları operasyonunda hep aynı pişkinlikle yüzleştik.

Adama ak diyorsun, sözü evirip çevirip ‘hayır kara’ diyor.

Sonunda anlıyorsunuz ki bulunduğu koltuk, bir uzaktan kumandayla yönetiliyor!

Tıpkı yaşamakta olduğumuz ‘tiyatroların özelleştirilmesi’ bahsinde olduğu gibi.

Bir dediği diğerini tutmuyor.

Olumladığı her şey ertesi gün AKP kaynaklarınca yalanlanıyor.

Hepimiz biliyoruz ki, Padişah buyruğu ne diyorsa o.

Dışına çıkmak cesaret ve irade ister!

Şimdi komisyon harala gürele çalışıyor.

Kâğıt üstünde duran, o en geri haklar bile budanıp çöpe atılıyor.

Bilinir, Cumhuriyet aynı zamanda bir darbeler tarihidir.

12 Mart, 12 Eylül faşist kalkışmalarında, yazarlar, aydınlar, sanatçılar cezaevlerine atıldı, kitaplar toplatıldı, gazeteler, dergiler sansürlendi, oyunlar, gösteriler yasaklandı, sanata sanatçıya hakaretlerle işkenceler yapıldı ama bugünlerde yaşadığımız çiğlik ve sıradanlık, böylesi aymazca yaşanmadı.

Şimdilerde olduğu gibi halka yalan söylemek adettendi fakat netti. Faşizm nasıl davranması gerekiyorsa öyle davranırdı.

Tiyatrolarımızın kapılarına kilitler vurulduğunda, neyle karşı karşıya olduğumuzu biliyorduk direndik ve her seferinde cambazlıklara göz yummadık.

Peki ya bu günlerde?

Kendini ‘ileri demokrasi’ yalanıyla süsleyip paketleyen bir iktidar, tüm halkın gözünü boyamak ve yandaşlarından alkış kapmak için bizlere kabadayılık yapıyor!

Bağıra-çağıra kurumlarımızın sonu hazırlanıyor.

Bakanlıkça kurulan tuzağın içinde sanatçıların yapacakları ek işlerle ilgili düzenleme, açıkça bir faşist uygulamanın örneği değil ise nedir?

Neymiş efendim kurum sanatçıları, (Opera-Bale-Senfoni-Tiyatro) yapacakları ek işlerden elde edecekleri gelirlerinin %3o’nu bakanlığa aktaracaklarmış’

Ayıptır ayıp.

Sen Devlet olarak sanatçına ne ödüyorsun ki ek işlerden kazandığı alın terinden haraç almanın peşine düşüyorsun?

Bu kadarı sanat düşmanlığının en utanmaz boyutu olsa gerek.

Buradan çıkış yok sayın bakan.

Padişah’a böyle yaranamazsınız.

O yetinmesini bilmeyen bir geleneğin yaptırımcısıdır, fazlasını isteyecektir.

Hazır olun.

[email protected]

*Kadıköy/Selamiçeşme Özgürlük Parkı’nda SANAT MARATONU 7/24 sürüyor. Tiyatro oyuncuları, yazarlar, müzisyenler, sanat dostları ve seyircileri ile birlikte alkışa durup, TİYATROLARIMIZ YOK EDİLEMEZ diye haykırıyoruz. 22 Haziran son gün. Gelin, AKP faşizminin sanat alanları üzerindeki dayatmasına karşı, sesinizi sesimize katın.