İçimizdeki düşman, her şeyimize göz dikmiş durumda.

Talan etmeyi gündelik iş haline getiren rant avcılığı, ‘inşaat sektörü’ denen büyük bir yalanla ayakta duruyor.

Ellerinde başka hiç bir şey yok.

Yer gök beton.

TÜİK (Türkiye İstatistik Kurumu) verilerine göre yalnız İstanbul’da 362 bin konut fazlası var.

Onlara sorarsan ‘konut sorunu çözülmüş’ ama gerçeğe bakarsan ‘konut’ diye dikilen gayri insani gudubet beton kütleler, ellerinde patlamış durumda.

Zaten hepsi ortak yaşam alanlarına uzak, alt yapıları yok, ulaşım olanakları sıfır.

TOKİ (Toplu Konut İdaresi Başkanlığı) yaptıklarına bakın ortada bir cami ve çevresinde onlarca bisküvi kutuları!

Konut sahibi mi olmak istiyorsun, kolay!

Ver elinde avucunda ne varsa, gerisini borçlan.

Kime?

Bankalara.

Yeter ki yürüsün yiyicilerin saltanatı.

Sen ezil-eğil-bükül-aç kal-sürün kimin umurunda!

Attın mı imzayı, işin bitti.

Sittin sene, neredeyse ömrünün sonuna kadar borcu öde ki konut senin olsun.

Banka kredini üç ay üst üste aksattın mı ocağına ateş düşer.

Verdiğin peşinat da yanar, sen de gelir kapına dayanır mülkün asıl sahibi!

Borçlandığın anaparanın üstüne faiz üstüne faiz yapıştırılıyormuş, geleceğin ipotek ediliyormuş kimin umurunda.

Şu an ülkem icra dairelerinde işlem yapmaya hazır bekletilen 16 milyon 850 bin icra dosyası var.

Bu dosyaların yüzde 87’si bankalardan alınan konut kredileri.

Bu veri de TÜİK verisi.

Anlaşılıyor ki yoksul halkın ocağına ateş çoktan düşmüş durumda.

Yakındır bir zamanlar banker denen tefecilerin kapılarında kuyruklar oluşturan kalabalıklar, bankaların ve icra dairelerinin önünde toplanmaya başlayacaklar.

Patlayacak balon.

Halkın sırtındaki asalaklar, hırsızlar birbirlerini suçlayıp kaçacak delik arayacaklar!

Birlikte göreceğiz.

Her hak ihlalinde olduğu gibi yine üste çıkıp bağıracaklar ve şu an söylediklerini söyleyecekler, “paran yoksa niye aldın, ödemezsen alırım elinden”

İnsanların kan ve can paralarıyla gelecek kuranlardan başka ne beklenir?

Bazen soruyorum kendime, ‘biz burada sanat-gelecek-barış-eşitlik-özgürlük diye yırtınıp duruyoruz da bu halk niye ilgilenmiyor’ diye.
Sonra kendi kendime veriyorum yanıtı, ‘üstümüzde tepinen düşmanlık yalnız bunlardan ibaret olmasa gerek.’

Çeper geniş.

Dağıtıp parçalamadan ise çıkış mümkün değil.

[email protected]