36 yaşında bir Alman ırkçısı Almanya’daki eyalet seçiminde en yüksek oyu alarak şaşırtıcı olmayan "sürpriz"i gerçekleştirdi. Genel anlamda 36 yaşında olmasının haber değeri elbette yok. Ancak bu vaka özelinde var. Çünkü 25 Ekim 1990 doğumlu Ulrich Siegmund, Alman karşıdevriminin güzünde dünyaya gelmiş olmanın tüm "yan etkileri"ni üzerinde taşıması niteliğiyle yaşına özel bir atıfta bulunmakta yarar var. 

Alman karşıdevriminin burun direği kıran gübreliğinde fidanlanan Ulrich Siegmund, ahir zaman mitolojik köpeklerinin ulumasının güncel sesi haline geldi birdenbire.

Peki bu nasıl oldu?

Sachsen Anhalt eyaleti karşıdevrimden sonra emperyalist Almanya tarafından iç edilen beş eyaletten biriydi. İktisadi olarak en fazla özelleştirmeye maruz bırakılmış eyalet olarak adından söz ettirdi. Magdeburg çelik endüstrisi ve Halle-Saale çevresinin devasa süt üretim merkezleri haraç mezat satılarak, yağmalanmıştı. 300 binin üzerinde insan yerlerini yurtlarını terk ederek batıda iş aramaya zorlanmıştı. Öyle ki, Alman ordusunun yurtdışı “hizmeti”nin önünü açan anayasal engel sosyal demokrat – yeşiller iktidarları tarafından açılınca, paralı asker olmak için en çok başvuru yapılan yerlerin başında Sachsen Anhalt eyaletinden gençler geliyordu. Liberallerin gizleyemedikleri sosyalizm düşmanlığına göre, bu durum reel sosyalizm zamanında uygulanan eğitim politikasının sonucuydu. Zira otoriter eğitim sistemi “militarist eğilim”i domine ediyordu. Yani özelleştirme yağmasından etkilenen yığınların işsizlik, geleceksizlik süreçleri ile sözü geçen eğilimin hiçbir ilgisi bulunmuyordu liberal söylenceye göre.

Sahte güzellik yaratma pazarlamacısı

Antikomünist ailenin acar çocuğu olarak yeni yağma düzenine doğan Ulrich, oda ferahlatıcı kokular pazarlayan şirketini kurarak sahte güzellikler yaratma konusunda ilk sınavını vermişti. İlginç olmalı: Kapitalizmin ağır amonyak kokusunu bastırmak için esanslandırılmış sahte ferahlığa başvuran acar pazarlamacı Ulrich, Hamburg üzerinden uzaktan eğitim ile elde ettiği işletme diploması ile şimdi tüm Almanya’ya sahte bir gelecek planlaması vaat ediyor! Pek manidar olmalı…

Faşizmin alameti farikasıdır, büyük yalanı küçük gerçeklere sarıp sarmalar. Faşizmin “küçük adam”ı liberalizmin “müteşebbis ruhlu birey”i karşısında mutlaka sahnenin sonunda oyuna dahil edilir. Liberal sünepelik faşizan sinizmi üreten sosyo-ekonomik atölye olagelmiştir her daim. Faşizmin “küçük adam”ı liberalizmin patronunu seçme üzerine kurulu oyun kuralında kaçınılmaz bir kesinlikle, “serbest birey”ine galebe çalar. Ulrich örneği bu gerçeği bir kez daha kanıtlamıştır.

Liberalizmin faşizm tanımı ile sosyalizmin faşizm tanımı taban tabana zıttır. Nihayetinde ortada bir faşizm lafı dolansa da liberal görüşe ve onun farklı veçhelerine göre, faşizm insan ruhunun karanlık dehlizlerinde uçar-gezer haldeki bir ruhtur. Zaten liberal tarihçiler Mussolini ve Hitler’i açıklarken, faşizmin/nazizmin nihayetinde duçe/führer’in başının altından çıkan fenalıklar ve onun peşinden giden şuursuz kolektif akıl tutulması olarak açıklamaz mı?

Alman cari liberalizminin etkin yayın organı Der Spiegel, Ulrich Siegmund vakasını açıklarken onun için “Almanya’nın en tehlikeli adamı” ifadesini kapağına taşımıştı. Ulrich soytarısı bu sefil dergi kapağını seçim kampanyasına dahil ederek, liberalizmin kalesine gol olarak çakıverdi. Dokuz yüz binin üzerindeki Tik tok takipçisi ile Ulrich, bir parfüm pazarlamacısı olarak yeteneğini kanıtlayarak ülkenin sempatik görünümlü yuppi/sonnyboy karışımı olduğunu göstermiş oldu.

Geleceksizleşen kitleler, konfor alanının terk etmeyen küçük burjuvalar ve Alman kibri

Alman faşist hareketinin sermayenin yedek lastiği olma gerçeğini gizleyen sureti haktan üslubu, geleceksizleşen kitleler ile konfor alanını terk etmek istemeyen küçük burjuva Alman/Avrupalı kibrinde buluşarak Ulrich’te ete kemiğe büründü. Kimi Hristiyan yobazına göre, Ulrich’in soyadı onun misyonu hakkında yeterince mesaj veriyordu: Siegmund yani zaferin “Sieg”i ile ağızın “Mund”u bir araya gelerek yeni faşizmin muzaffer borazanıydı aslında gelmekte olan… Hristiyan yobazlarını bir yana bırakalım.
Ulrich’in hiç mi doğrusu yok?

Amonyak kokusuna karşı oda ferahlatıcı esans satan Ulrich, arada küçük doğruları da dile getirmiş olmalıydı. Yoksa Alman liberalizminin ağır entelektüel camiası adına Der Spiegel’i “Almanya’nın en tehlikeli adamı” olarak gariban Ulrich’e dönük bu şiddete bir başlık atmaya iten saik ne olabilirdi ki?

Tik tok neo- faşist siyasetçisi profili Ulrich, toplumda yaygın kanaat halindeki “eski Almanya”ya özleminin altını özellikle çizdi. Komünistlerden kurtulunmuş ama bir türlü 70’li yıllar Almanyası’na ulaşılamamıştı. Refah Alman’ın hakkıydı! Ama çok fazla göçmen vardı. Yok yok, göçmenler değildi sorun. Sorun “denetimsiz göç politikası”ydı. Alman kapitalizminin gereksinim duyduğu kadar iş gücü olmalıydı; “fazlası” sınır dışı edilmeliydi.

Rusya kötüydü ama Almanya’nın ucuz enerjiye ihtiyacı vardı. Bu Ukrayna işinde bir terslik vardı. Zaten babamızın oğlu da değildi! Amerika iyiydi; komünizmden Avrupa’yı uzak tutmaya yardımı olmuştu. Ama artık o köprülerin altından çok sular aktığına göre, Almanya dünya devleti (isteyen devi olarak da anlayabilir) olmak için zaman yitirmemeli, ABD vasallığından kurtulmalıydı. Toplumu militarize etmek, Almanlık değerleri için vazgeçilmezdir. Göçmenler ya bu ülkeyi sevip, Almanlığa itaat etmeli ya da ülkeyi terk etmeliydiler. Yerleşik düzenin alışılmış partileri bu ve benzeri ödevleri yerine getiremeyeceklerine göre siyasette radikal bir dönüşüme ihtiyaç vardır. Bunlar Ulrich’in seçim kampanyasından genel başlıklar…

Kodaman siyasetten sıdkını sıyıran ortalama yurttaş, ayda 18 euro vererek izlediği TV ile nasıl aldatıldığını görüp, gün be gün yoksullaşınca bu oda esansı pazarlamacılığından neo nazizme terfi ettirilen Ulrich’e inanır oldu nihayetinde.

Her sağcı gibi ucundan kıyısından hırsız olunması kuralı esansçı Ulrich için de değişmedi. Babasını dolgun maaşla lüzumsuz bir yere kadro olarak yerleştirince yalnızca diğer partilerden değil bizzat kendi partisinden de mızmızlanmalar duyar olundu. 900 binin üzerinde takipçisi olan bu “yeni yüz” işe yarıyordu. Alman ırkçı hareketinin amiral gemisi AfD içindeki abla ve ağabeyleri tarafından ince bir kulak çekme ile seçim malzemesi olarak yeniden tasarlandı. Siz bakmayın ortada uzmanım diye stüdyo stüdyo dolanan sözde uzmanlara. Alman karşıdevriminden doğan Ulrich Siegmund, Alice Weidel ablası, Tino Chrupalla ağabeyi ve Björn Höcke kankası tarafından her an yenilmek üzere masaya sürülmüş durumda. Onlara rakip olmak da neyin nesi!

soL Haber'i WhatsApp ve Telegram kanallarından takip edin, önemli gelişmeleri kaçırmayın.