Hayatı boyunca örgütlü olarak sosyalizm mücadelesinin içinde bulunan, mücadeleye 1963 yılında TİP’te başlayan şair ve yazar Abdullah Nefes, uzun yıllar TKP üyesi olarak mücadelesini sürdürmüştü.

20 Ekim 1941 yılında Ilgaz’da dünyaya gelen Nefes, üniversite eğitimini Ankara’da DTCF’de ve Hukuk Fakültesi’nde aldı.

Genç yaşından itibaren çok sayıda şiir kaleme aldı.

İlk şiirleri ve hikayeleri Varlık, Dost, Yeşil, Ilgaz, Çağrı, Yelken, Evrim, Dönem, Elif, Edebiyat ve Eleştiri, Sanat Emeği gibi dergilerde yayımlandı.

1964 yılında Sosyal Adalet Dergisi ve yayınlarına yazı işleri müdürlüğü yaptı.

1966 yılında Dönüşüm dergisinin sahibi olarak sorumlu yazı işleri müdürlüğünü üstlendi.

1969 yılında Ser yayınlarının kuruluşunda yer aldı.

Türkiye İşçi Partisi’ne üye olan Nefes, daha sonra Ankara’da parti yöneticiliği görevleri de üstlendi.

1971 yılında tutuklanan Nefes, üç yıl tutuklu kaldı. Mücadelesini çeşitli dergiler çıkarak ve kurduğu yayınevleri ile de sürdüren Nefes, Türkiye Yazarlar Sendikası’nda da uzun yıllar yöneticilik görevlerinde bulundu.

1990 yılında üç kitap gerekçe gösterilerek DGM’de yargılandı.

Yaşamı boyunca çok sayıda kitaba imza atan Nefes, birçok araştırma ve derleme kitabı da çıkardı. 

Abdullah Nefes, Ankara Nâzım Hikmet Kültür Merkezi’ne de uzun yıllar çeşitli düzeylerde katkı sunarak emek verdi.

Şair Abdullah Nefes’in Bahçelievler katliamının ardından 10 Ekim 1978 tarihinde yazdığı şiiri okurlarımızla paylaşıyoruz.

BİRLER-ALTILAR-BİNLER

YOKLAR
YOK OLACAKLAR
SÜRDÜKÇE BEREKETLİ
VARLIĞI
İNSANIN...

VARLAR
Kİ,
BİR

BİTMEZ TUTAM
KARANFİL ELLERİNDE

ALTILARLA
ONLARLA
İNSANLARLA
DÜNYANIN ORTASINDA
VAR OLACAKLAR...

Gelinim,
Acımın paydaşı.
Tut ellerimizden...
Tut ki
Tutsun
Akıllarımız aklı.
Kavgayı,
kavgayı bir yokuş
bir yokuş olarak tanımlamak kolay.

Acıyı,
bir acı,
soyut bir acı insanda
kalleş bir kurşunda,
kalleşçe tanımlamak kolay.

Onurumsa,
ki onurumdan...
Onurum çatlıyor bugünü yaşamaktan...

Gelinim,
tut elimden.
Nasıl, tek tekiz
diye, tutturmuşlar.
İnanma...
Korunmak için
korkularından
kazıyorlar adeta..
Birimizi binimizden
benden seni...

El bir başka elin sıcaklığından yoksunsa
Dil bir başka dilden anlamıyorsa
Göz bir başka gözü görmüyorsa
Bir kurşun, bin kurşun kadar acıtmıyorsa
inancını.
Önce onu
sonra da özgürlüğü vur başına
çağının tekrarlanan ihanetini kuşanmış
sahte peygamberlerin...

Gelinim,
ne zaman ki ölüm,
öleni yaşatarak geçiyor dünyamızdan,
korku atlastan da olsa
papatyalardan hatta,
yakışmaz insana...

Şimdi sen
yeniden
ve hemen
tut elimden.

En büyük bütün için
milyarlar içinde
kırılmış sürgünlerle
çift olalım birleşen...

Haber

Şairin öyküleri: Abdullah Nefes ve Sürgün