‘Vurun haydi vurun kahpeler’

03/01/2014 Cuma
‘Vurun haydi vurun kahpeler’

“Ey insanlıktan nasibini almamış vicdansızlar! Unutmayın ki hepimiz pilotuna saldırdığınız o uçaktayız. ‘Vurun ulan vurun ben kolay ölmem’ diyor Ahmed Arif, ‘33 Kurşun’ şiirinde. Hedef Sayın Başbakan vurun haydi vurun kahpeler.”

Bir ara bakan yapılmadığı için pek bozuk atan ama padişahının gölgesinin dışına adım atmaya cüret edemeden ayak altında dolaşmaktan hoşlanan anayasa yazıcısı Burhan Kuzu böyle diyor.

Peki Ahmed Arif ne diyordu?

Kirveyiz, kardeşiz, kanla bağlıyız 

Karşıyaka köyleri, obalarıyla 

Kız alıp vermişiz yüzyıllar boyu, 

Komşuyuz yaka yakaya 

Birbirine karışır tavuklarımız 

Bilmezlikten değil, 

Fukaralıktan 

Pasaporta ısınmamış içimiz 

Budur katlimize sebep suçumuz, 

Gayrı eşkiyaya çıkar adımız 

Kaçakçıya 

Soyguncuya 

Hayına...

1943 yılında, Özalp Kaymakamı’nın, İran sınırından getirilip götürülen hayvanlardan kazanılan paraya göz dikmesinin ürünüydü 33 kurşun. Parsadan pay kapmaya çalışan açgözlü “sivil bürokrat”ın başlattığını, Kürt’e boyun eğdirmeye kararlı bir komutan, Mustafa Muğlalı tamamlamıştı. Olayla alakaları olmadığından mahkemenin serbest bıraktığı köylüleri tekrar toplattı, bir de “Sovyetler’e ajanlık yapıyor bunlar” yalanını taktı, “Kaçabilirler, asker gerekirse silah kullansın” talimatı verdi, kaçtı. Asker talimatın ne demek olduğunu anladı, indirdi köylüleri Seyfo Deresi’ne, sıktı kafalarına.

Gül memeler değildi artık köylülerin paramparça ağzındaki. Domdom kurşunuydu.

Şimdi Burhan Kuzu, Ahmed Arif’in dizelerini, gözümüzün içine baka baka Erdoğan’ı savunmak için kullanacak ha!

Oysa bu gözler, bir kere bile faka basmadı.

Uludere’den sonra Erdoğan’ın ağzından çıkan “30-40 kişilik grup, katırlar, insanlar var. O yükseklikten bu Ahmet midir? Mehmet midir? Bilmek mümkün değil. TSK görevini samimi şekilde yapmıştır” lafını unutmadı bu kulaklar.

Biz unutsak, devlet unutmaz. Unutturmaz.

Daha iki gün önce ne diyor Başbakanlık Müşaviri Hamdi Kılıç? “Kör bir husumet uğruna, kendi ülkesine ve milletine düşmanlık etmekten çekinmeyenler safına katılanlar var galiba. Yazık! Aldığı tüm yaralara rağmen bu ülkede devlet geleneği diye bir şey hâlâ var. Bunun ne olduğunu anlamak için biraz tarih okumak yeter. Devlet geleneğimizin kendini korumak için tarih boyunca geliştirdiği reflekslerin bir kısmı epeyce ürpertici, benden hatırlatması.”

Eski gazeteciymiş Hamdi, Erdoğan’la birlikte devlet olmuş. Hatırlatıyor.

Daha gazeteciyken devletleşenler de var. İHA muhabiri Bülent Velioğlu örneğin, o da Hamdi’yle aynı gün ötmüş, “Zaman zaman yaşanan faili meçhuller o ülkeye huzur getirir… Bu kadar konuşan olmaz… Ortalık zevzekle dolu” diyor.

Çıkmadı mı adımız eşkıyaya? Çapulcuya? Hayına?

Bilmiyor muyduk çıkacağını?

Bilmezlikten değildi ama…

Varsın çıksın adımız.

Devlet geleneğiymiş… Reflekslermiş…

Vurun ulan.

Kahpeler.

ÖNCEKİ YAZILARI

Hain/Düşkün 27/10/2019 Pazar
Fırtına 13/10/2019 Pazar
Desen 06/10/2019 Pazar
Hiçbir şey bağışlanmadı 14/01/2015 Çarşamba
İkinci kültür 19/11/2014 Çarşamba
Bu haftalık müsaade 12/11/2014 Çarşamba
Nejat, iyidir 15/10/2014 Çarşamba