Demokratik hukuk devletinin gelişmesi, artık bu konudaki temel sorunların aşılması gerekirken, aksine düşünülmeyen yeni yeni sorunlar ortaya çıkmakta.

Hukuk denilince, ilk algı ve akla gelen boyut, egemen güç tarafından konulan kurallar değil, insanlık tarihinin tecrübeleri ile ortaya çıkan evrensel değerdeki insan hak ve özgürlükleri olmalıdır. Yargı da, güvence yönüyle, bu hak ve özgürlüklerin etkin olarak yaşanabilmesini sağlamalıdır.

* * *

Yargıçlar Sendikası, gezi eylemlerinin demokratik bir ortamda gerçekleşmesi, toplantı ve gösteri yürüyüşü hakkının barışcıl çerçevede kullanılabilmesi, polisin orantısız güce başvurmaması için, kendi varlık nedeninden hareketle sürekli bir çabanın içinde olmuştur. Daha haziran ayının ilk haftasında, sorumluluk doğuran davranışları nedeniyle İstanbul ve Ankara’nın valileri, emniyet müdürleri ve büyükşehir belediye başkanları hakkında suç duyurularında da bulunmuştur. Haziran ayının başında İçişleri Bakanı ve Emniyet Genel Müdürü ile görüşüp hak ve özgürlüklerin hukuk devleti kuralları içinde kullanılabilmesine, eylemlerin demokratik çerçevede gerçekleşebilmesine yönelik önerilerini iletmiş, bu önerilerin dikkate alınmayıp polisin orantısız güç kullanımı karşısında ise, ölüm ve yaralanmalar ortaya çıkmış ve artarak da devam etmiştir.

15 Haziran’da ise bu sürece dur demek için, Ankara’da TOMA’ların önüne geçilip polisin kitlelere müdahalede bulunmaması amacıyla sabaha kadar konuşularak sonuçta polisin güç kullanmamaya ikna edilmesiyle, Ankara’da ilk kez olaysız ve barışcıl bir eylem gerçekleştirilmiştir.

Bakan ve Emniyet Genel Müdürü’nün ikna olmamaları, ezberlerini bozmamaları sonucunda 15 Haziran’dan önceki polisiye müdahaleler, ölüm ve yaralanmalara neden olmuştur. Soruşturulmaları gerekenler, ezberlerini bozmayan kişiler iken, bu kişilerin emrindeki Ankara Emniyet Müdürlüğü’nün hazırladığı bir fezlekeden hareketle hakkımda açılan davada, “müdahale hazırlığındaki polisin ikna yoluyla müdahaleden vazgeçirildiği için Ankara’da 15 Haziranda olaysız olarak gerçekleşen gezi eylemlerinde yer almak” suç olarak nitelenmiştir! Hak ve özgürlük kullanımının suç olarak nitelenmesi yanında, polis müdahalesinden kaynaklı ölüm ve yaralanmalar olmaması için, yani suçu önlemeye yönelik çaba ve davranışlar bile suç olarak görülmüştür!

Mesleki görevimin olduğu Çankırı’ya, Sungurlu’nun 96, Kırıkkale’nin 103 km mesafede olması nedeniyle, yargıçlara yönelik mevzuat uyarınca kişisel suç kapsamındaki bu yargılamanın, Çankırı’ya en yakın ağır ceza mahkemesi olan Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesi’nde yapılması gerekirken diğer yerlerde kilometreye baktığını ifade eden HSYK, “en yakınlık” konusunda bu yerde iş sayısını esas aldığını ve 2013 yılından itibaren Çankırı’ya en yakın ağır ceza mahkemesi olarak artık Sungurlu yerine Kırıkkale’yi belirlediğini söylemiştir! Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesi de, yakınlığın kilometreye göre belirleneceği konusunun yasada açıkça yer almadığını gerekçe gösterip, HSYK kararına göre hareket etmiştir! Yani yargı, “kararlar düşünülerek verilir” diye açıkça yazılı hüküm bulunmadığını bile ifade eder duruma düşmüş ve düşürülmüş, kendisine yazılanı, emredileni uygular olmuştur.

Gücün etkisindeki HSYK, dört işlem bile yapamaz hale gelip, 96’yı 103 ten büyük sayınca yargı bu ortamda dört işlemi aklından bile geçirememekte, dört işlemden kaçmaya gerekçe aramakta, hatta bunun için rakamları bile tanımadığını söyleyebilmeyi kendine görev bile sayabilmektedir.

* * *

Kişisel bir yazı yazmaktan uzak durmama rağmen, binlercesi yaşanan benzeri olaylar nedeniyle, yargıdaki genel görünümden son bir kare için bunlar yazılmıştır... HSYK, varlık nedenini unutup yargıya değil, iktidara güvence olmaktadır.