Ömer Faruk Eminağaoğlu'nun "Bir paket daha..." başlıklı yazısı 13 Nisan Cumartesi tarihli soL Gazetesi'nde yayımlanmıştır.

Gün geçmiyor ki artık adına paket denilen yargı ile ile ilgili yeni bir yasal düzenleme yapılmasın ya da gündemde yer almasın... Bu nedenle, konu hakkında bazen tekrara kaçsa da ben yazmaktan bıkmadım... Ortada sorunlar var ise kuşkusuz o sorunları gidermek için düzenlemeler yapılabilir. Ancak yapılanlara baktığımızda, sorunlar mı gideriliyor yoksa hukuk devleti yönünden yeni sorunlar mı ortaya çıkarılıyor, bunu görmemiz lazım...

İktidar, özgürlükler adına sürekli adım attığı ya da yargı alanındaki sorunları aşama aşama giderdiği izlenimi vermek için, sonu belli olmayan paketlerden, her gün bir yenisini ortaya çıkarıyor... Hükümetin yaptığı bu paketler, olduğu gibi yasa haline geliyor... Hatta işi biten paket, yerini yeni pakete bırakıyor. Özgürlükler ve yargı, yine yargının hareket alanı, bu yöntemle sürekli iktidara göre tanımlanıyor, biçimleniyor.

Çıkarılan bu yasalar nedeniyle, yargı organları, bu paketlerin kapsamında kalan dosyaları lehe yasa değerlendirmesi yönünden yeniden ele almak durumunda kalıyor... Bitirilen dosyalar yeni baştan bir daha gözden geçiriliyor... Onca iş yükü içerisinde bir de bu yöntemle yaratılan iş yükü... Bu şekildeki işlerle de boğulan yargı, içine sokulduğu çemberi bir türlü kıramadığından, iktidar için bir fren unsuru, özgürlükler için gerçek anlamda güvence de olamıyor... Bağımsızlığı olmadığı için hukuk devletine karşı tank gibi kullanılması da ayrı... Bu kadar yasanın çıktığı, yetmezmiş gibi yargı paketinin de yapıldığı bir yerde, böyle bir sonuç olabilir mi?

Bu yargı paketi neden çıkartıldı? 4. paket olarak adlandırılan pakette bir konu çok dikkat çekici... Bunun dışındaki diğer konuların çok büyük bölümü de yine bu hükümet döneminde reform adı altında çıkarılan yasalarda, şimdi yapılan değişikliklerden oluşuyor... Hükümet diyor ki, reformu da ben yaparım, reform diye ortaya attığım şeyleri kaldırmakla yine, yeni (karşı) reformu da ben yaparım... Yani iktidar, kendine karşı kendi göreceli muhalefetini bu yöntemle ortaya da koyuyor ileri demokrasi adına, muhalefet olmayınca ya da sistemde muhalefet etkili olamayınca... İşte iktidar ve muhalefet tek elde... İktidar her şeye kadir... Tabii ki bu durumda paketleri iktidar dilediği gibi yapacak...

İhaleye fesat karıştırma suçuyla ilgili 2005 te yine AKP iktidarı döneminde çıkartılan yasadaki cezalar, bu yargı paketiyle azaltılmakta... Bu suçlara bakma görevi de sonuçta ağır ceza mahkemesinden, asliye ceza mahkemesinin görev alanına geçmekte... Bu nasıl ceza adaleti! Neden buna gerek duyulmuş olabilir ki... Bu kapsamda halen kaç adet ve kimlerin dosyaları var... Yasal düzenlemeyi yapanlar, bunları açıklamalı... Ama ne açıklaması, yargı bir kez daha paketleniyor işte...

Geçmişte hep KHK çıkarılır, iktidar bildiğini okurdu... Şimdi bunun adı yargı paketi oldu... İktidar daha akıllı hareket ediyor... KHK çıkarmadım, yasa çıkardım diyor... Ama bakıyorsunuz, KHK sürecinden hiçbir farkı yok, a dan z ye hükümetin dediği biçimde... Yargı ve özgürlükler alanında KHK çıkartılamadığı için, iktidar bildiğini yargı paketi adıyla daha rahat okumaya devam ediyor...

Yargı da özgürlükler de, iktidar nasıl isterse, yargı paketleriyle ona göre tanımlanıyor... Hukuk bir üst yapı kurumu olduğu için, bunun yazılı tarafı içinde kalan yasaları, egemen güç yani iktidar belirliyor... Ancak demokrasilerde, erkler ayrılığı, yargı ve yargı bağımsızlığı, bu konudaki evrensel kurallar gereğince, iktidar tarafından kendi kafasına göre düzenlenemiyor. Buna hukukun üstünlüğünün, iktidarı da bağlaması deniliyorsa da bizde iktidar, ben hukukum diyor her seferinde... Yine iktidarlar özgürlüklerin kullanılmasıyla ilgili yasaları çıkarırken, insanlık tarihinin ortak mirasını, yani insan haklarını, temel hakları, evrensel kabul gören bu kuralları hukuk devleti ve hukukun üstünlüğü adına görmezden gelemedikleri için artık tek güç sahibi benim diyememekteler... Çünkü hukuk devletlerinde hukukun üstünlüğü, sadece yargı alanında değil, yürütme ve yine yasamada etkin olan güç için de geçerli ve bağlayıcı... Bizde de kuşkusuz bunlar söz konusu olacaktır ama kim bilir ne zaman...

Adı yargı paketi... Yargı çuvalı ya da yargı bohçası dense daha mı anlamlı olurdu? Çünkü bu isimdeki yasanın içinde, ilgili ilgisiz bir çok konudaki yasa maddesi sokuluyor... Böyle olunca ilgili ilgisiz bir çok komisyonda görüşülerek ya da görüşülmeden hazırlanıp çıkarılıyor... Özgürlük ve yargı alanını belirleyen kurallar konulurken, işte artık bu mantık egemen... Bazen yasaların içeriğine ve içeriğin genişliğine bakınca insanın çuval diye isimlendirmesi geliyor... Ya da bakınca evrensel hukukla bağlantılı bir şey göremeyince, yargının eline bohçası verilmiş diyesi geliyor... Bohçası elinde olunca ortada paketlenecek ya da çuvala sokulacak değil yargının kendisini bile bulabilmek artık söz konusu olmuyor... Gelinen nokta bu... Ama hakkını yemeyelim, uğraşılar sürüyor... Yasa paketi, yargı paketi derken artık anayasa paketi neden olmasın diye hazırlıklar, her cepheden son sürat sürdürülüyor...

Ve bir de Başbakan’ın, yargı gereğini yapar dediği bir hafta da eşi Adalet Bakanlığı’nda genel müdür olan, kendisi HSYK’nın atamalardan sorumlu 1’inci daire başkanı olarak görev yapan, eski bir müsteşar yardımcısının hemen ortaya atılıp, durumdan vazife çıkartıp, Başbakan’ın yargı gereğini yapar diyerek kastettiği olay hakkında, “soruşturma açılmasaydı, açmayanlar sorumlu olurdu” demesi de, paketin bir başka tarafı... Yani bazı durumlarda yasaya da yasa paketine de gerek yok artık... Başbakan dediği anda, yargı da olsa denilenin gereğini yapacak.. Yargı böyle bir durumda gereğini yapmazsa, bu sefer paket işlemini, hükümet ya da TBMM değil, HSYK atama dairesi üstlenme iradesini ortaya koyuyor!... Kürsüdeki herkes buradan mesajı alıp ona göre görev yapsın... 2010 da yetmeyen anayasa paketinin bir sonucu da işte bu... Bu durumda, daha devam edecek olan yargı paketlerini, yasa paketlerini, hele de yeni anayasa paketini bir düşünün hele...