İngiltere’de özelleştirmenin “kraliçesi” sayılan Margaret Thatcher’in cenazesinin devlet töreniyle kaldırılacağının açıklanmasının ardından, çok sayıda “Thatchersevmez”, “neden bizim vergilerimizle kaldırılıyor, töreni de özelleştirin, ona da çok uyar bu” diye itiraz etmişlerdi, şaka yollu.

Kişisel olarak ben de bunun, olabilirliliği neydi hiç düşünmeden, doğru olduğunu, gerçekleştirilmesi halinde çok da anlamlı olabileceğini düşünmüştüm. Böylelikle Thatcher’e, çok inandığı bir politikayı ölürken bile uygulama şansı verip, onu ilkeleri açısından tutarlı kılmış da olurduk. Ama tabii ne aile, ne devlet, törenin özelleştirilmesine yanaşmadı. Şimdi hükümet Margaret Thatcher’in cenaze töreninin maliyetini açıkladı. Vergi mükelleflerine maliyeti tam tamına 1,2 milyon sterlinmiş meğer. Kimileri beklenenden az demiş olsalar da, dünyanın parası bu. Özelleştirmeleri hararetle savunan birinin, vatandaşın cebinden hem de devlet aracılığıyla bu kadar parayı alması çok tuhaf. En temel, en yaşamsal sektörlerde acımasızca özelleştirme dayatanların, sadece kendileriyle yakınlarını ilgilendiren cenaze töreni gibi bir konuda halkın cebine el atması ahlaki değil haliyle. Bunun, bayan Thatcher’in, eğer yaptırsaydı, estetik operasyonlarının parasını halka ödettirmekten farkı 
yok.

Cenaze törenini düzenleyen şirket, başta Kraliçe olmak üzere yüksek ricalin ölümü halinde düzenlenecek törenin de 1,6 milyon sterlini bulabileceğini hesaplamış. Çok pahalı törenler bunlar. Maliyet aslında tam 918 bin sterlin ama bunun 40 bin sterlinine yakın miktarı ünlü dini yapı St Paul’s Katedrali’ndeki törenler için harcanıyor, Londra Ambulans Servisi için harcanan para da 20 bin sterlini geçiyor. Bunlara başka irili ufaklı harcamalar da dahil elbette. Bu durumda benim aklıma hemen Gurkaların gelmiş olması sadece rastlantı. İngiliz emperyalizmin kiralık askerleriydi bunlar malum. İngiltere’nin dünyanın çeşitli yerlerinde yaptığı savaşların, saldırıların içinde para karşılığı yer almış uğursuz tetikçiler. Bir kaç yıl önce Gurkalarla ilgili olarak bir gerçek ortaya çıktı. Hayatta kalmış, emekli olmuş bu Gurkalara yaşamlarının bundan sonraki bölümü için hiçbir güvence vermeyeceğini açıklamıştı İngiltere hükümeti. Yani, bir “işveren” olarak İngiliz hükümeti yıllarca çalıştırdığı “işçi”lerine, aslında hak ettiği güvenceyi vermiyordu. Tabii işveren-işçi anlaşmazlığı gibi görünse de kimse Gurkalar için kılını kıpırdatmadı. Oysa bunlar, İngiliz yüksek sınıflarına en az Margaret Thatcher kadar yararlı olmuş 
insanlardı.

Ortada bırakılmış olmalarına elbette üzülmüş değilim ama istedikleri paranın toplamı Thatcher’in cenazesi için harcananın yarısı bile değildi. Dolayısıyla, halkının büyük bir bölümünü açlığa, yokluğa iten berbat biri olarak Thatcher’in cenazesine harcanan para, Gurkalar söz konusu olduğunda daha çok göze batıyor. Hak edilmiş bir ödeme varsa bunu, Thatcher değil Gurkalar hak ediyordu bana da sorarsanız. Margaret Thatcher, özelleştirmelerle çökerttiği ülkenin sosyal yapısından, sağlığında, yolda karşılaştığında istese kendisine bir kuruş vermeyecek yurttaşlarının cebinden aldığı parayla toprağa verilen bir figür olması açısından, garipliklerle dolu dünyamızda hep hatırlanacak tabii ki.

Anlayışıyla, tavrıyla, kişiliğiyle çok “ucuz”du Thatcher ama bir hayli “pahalıya” gitti.