O kırmızı meşhur çanta bir tarih demek elbette. Hani şu Başbakan David Cameron’un bir trende masa başında çalışırken açık unuttuğu, bu yüzden de çok eleştirildiği o kırmızı çanta. İngiliz siyasetinin kim bilir nerelerde biçimlenip, son halini alarak girdiği o çanta elbette önemli. Antika bir kere. Kullanıla kullanıla yıpranmış da üstelik. Bir özelliği de bu. Uğursuz mu uğursuz tabii bir yandan. Sembollere fazlasıyla önem veren İngilizlerin savaş gibi önemli kararların arifesinde başbakanlarının elinde bu çam ahşabından yapılan, yüzeyi koç derisi kaplı çantayı görmeleri hayra alamet değil. İngiliz emekçilerinin ölümünde kutlama partileri düzenledikleri Margaret Thatcher de Falkland Krizi savaşa dönüşmeden hemen önce bu çantayla iletmişti mesajını: “Geliyorum hazır olun”. Sadece Thatcher değil John Major, Tony Blair de başbakanlıkları döneminde bu çantayla uğursuz birçok girişimlerinden haberdar ettiler kamuoyunu.

Yani Cameron’un İngiltere içinde seyahat ederken kapağını açık unuttuğu çantayı masasının üzerinde diğer yolcuların da görebileceği bir yere koyması, eski bir numaradır. Yani tuvalete gitse gizli servisin haberdar olduğu Başbakan, çantayı masanın üzerinde unutacak. Yemezler.

Yemezler çünkü lanet çanta sahibinin açık unutma şansını ortadan kaldırır biçimde alttan açılıyor. İçi de kurşunla kaplı olduğu için çok dayanıklı, yanmaya falan. Kırmızı Çanta’nın mesajı ilk kez doğru çıkmadı. Suriye’ye “haddini bildirme” operasyonu, dünyanın gerçekçi merkezleri tarafından muhataplarına etraflıca anlatıldı. Cameron’un buna kafasının ilk basan lider olmasının nedenleri arasında parlamentoda istediği desteği bulmaması da etkili oldu. Suriye Devlet Başkanı Beşar Esad, ABD’ye dilerse elindeki kimyasal silahları vereceğini belirtti. Rusya arada garantör olarak var zaten. Güçlü silah lobilerine rağmen ABD bütçesinin yeni bir savaşı kaldırmayacak oluşunun da etkisiyle bölgede operasyon tehdidi kalktı şimdilik. ABD Dışişleri Bakanı John Keryy hazırlıklı olunsun deyip duruyor ama bir şey olacağı yok. Ortadoğu, mezhepler bataklığı. Birinden yana tavır alırsa, alan sıkıntıya girer. Ayrıca tüm mezheplerin bağlılarının çoğunluğu kendilerine cihatçı diyen vahşilerden yakınıyorlar. Bu nedenle Esad gibi adamlar, Ortadoğu’da şu çok meşhur Batılı değerlerin de teminatı durumundalar.

Cameron’un çantasının artık doğru mesaj vermemesi, artı bir erken uyarı sistemi de sayılmalı ama bu kez emperyal merkezler için. Çünkü asla kendilerinin belirleyemedikleri, inisiyatifi ellerinden kaçırdıkları dinamikler olduğunu anlamalılar. Ortadoğu, sınırlarını, belki kendilerince çizilen bir bölge ama orada artık ulusal direniş unsurları da var, bunların başında Esad geliyor. Esad sadece bölge için değil, bölgede aşırılıktan yakınanlar için de artık bir denge unsuru. Esad’la oturup “muhabbet” edebilme şansını her an bulabilir Batılı ama Afganistan’da, Taliban’la dumanla bile işaretleşemez. Çünkü diyalog insani bir iletişim aracıdır. Bunu herkesle yapamazsınız.

Kırmızı Çanta, başka uğursuzluklar için ilgilisinin elinde durabilir. Ama Suriye için bir anlam ifade etmedi.

Cameron istediği yerde unutmuş numarası yapabilir yine ama bu kez inandırıcı olmalı.