67 yıl önce bugün dünyaya gelen Metin Kurt karakteri, anlayışı ve mücadelesi ile sporda sembol haline geldi. Ama öyle sisteme içkin, sıklıkla karşılaştığınız, meta haline getirilen bir sembol değil onunki.  Onda simgeleşen ‘Spartaküs’ün İsyanı’ idi…

İlk sporcu grevinde, ilk sporcu sendikası girişiminde onun adı vardı hep. ‘Futbol oyun olarak güzel, borsada çirkin ve kirli’ derken emekçilerin yanından bir an olsun uzaklaşmayı düşünmedi. Aforoz edilmesi de mücadeleden düşürmedi onu. Sahada da en yakın yerde durmasını da bilirdi halkına…

"Halka en yakın yer neresi? Çizgi. Ben de çizgide beklerdim. Antrenör ve idarecilerin olduğu tarafta oynamayı sevmiyorum. Kapalının önünde oynamamak için bir devre sağ açık, bir devre de sol açık oynardım."

Her uzaklaştırıldığında ‘mücadele yeniden’ diyen bir karakterde idi ‘Çizgi Metin’. Yazmaktan da ürkmedi. Örneğin, ‘Çakmur, Kavun ve Kıyakçılar’ yazısı ile zamanın spor yöneticilerine, ‘Sporda da sözümüz var’ dedi. ‘Faşist ve Dinci Sporcular Gerçeği’ yazısı da ne güzel özetliyordu dünümüzü, bugünümüzü… 

Sistemi ve bunun yarattığı verili futbol düzenini topyekün sorgulamaya açtı. Çünkü Metin Kurt, ‘Bu düzen değişmelidir’ diyordu. Bunu hiç eksiltmedi dilinden de mücadelesinden de… 

‘Davul boynumuzda geziyoruz aranızda’ derken de tribünlerin hep içerisindeydi… 

Metin Kurt; bugün bizimle hala tribünlerde ve tribünlerin, sporcuların mücadelesinin ön saflarında… Ve yola çıktığı ilk gün gibi aynı şeyi söylemeye devam etmekte…

‘Sporda söylenemeyen ne varsa diyerek çıktık. Şimdi davul boynumuzda, dolaşıyoruz aranızda. Gümbür gümbür gümbürdetin. Bilin ki, çıkan sesler ürkütmez bizleri.’

İyi ki doğdun Metin Abi …