Ülkedeki milyonlarca kişi gibi tarım işçileri de geçinemiyor.

Osmaniye'nin Kadirli ilçesinde pırasa tarlasında çalışan tarım işçileri günlük 900 lira yevmiye aldıklarını anlattı. Bir tarım işçisi öğle yemeğinin bir avuç zeytin ve bayat ekmek olduğunu söyledi.

ANKA Haber Ajansı'na konuşan Aysel Babaoğlu şöyle konuştu:

Yevmiye alıyorum yetmiyor, yetmez ki, 900 lira alıyoruz. Emekliyim. Maaşımıza zam gelecek. Bilmiyorum ne kadar olacağını. Eşim yok, çocuklarım evlendi; borcum var, onun için çalışıyorum, kredi çektim. Benim evim kira değil, kira olsa zaten geçinemem. Daha rahat geçinebilmek için daha iyi olmalı maaş.

Perişan Çebiş ise "Pırasa topu yapıyoruz. Yevmiye 900 lira, yetmiyor ama ne yapacaksın ki. Evim kira, vallahi yetiştirmeye çalışacağız işte. Ne yapacağız ki? Yemeyip içmeyip yetiştireceğiz" dedi.

'75 yaşındayım çalışmak zorundayım'

Güldane Bazılı, "Yevmiye hesabı alıyoruz. Yetirmeye çalışıyoruz yetmese de" ifadesini kullanırken, Hüsne Arslantaş, şunları söyledi:

Pırasa yapıyorum. Ne yapayım? 75 yaşındayım. Eşim yok, iki oğlum var, onlar da Antalya'da. Eve ben bakıyorum. Yaşlılık aylığı alıyorum, bazen de buraya günlük geliyorum, yağmurlu günlerde zaten gelemem; para yetse de yetmezse de. Yetmiyor ama ne yapayım? Çalışmak zorundayım. Guatr var boğazımda, dizlerim ağrıyor, kireçleme var dizlerimde. Bu halde geliyorum. Hayat işte böyle. Beslenemiyorum 5 bin lira 65'lik aylığı alıyorum işte.

Ayşe Dincel ise yevmiyeyle pırasa topladıklarını ancak bunun yetmediğini anlatarak, "Neye yetecek ki? Hayat pahalı. Hiçbir şeyin yanına varılmıyor, ev kira. Eşim bir çalışır, bir çalışmaz, böyle yani hayat zor" dedi.

'Öğle yemeğim zeytin, bir de bayat ekmek'

Ekrem Gönülalan da aldığı yevmiyenin yetmediğini belirterek, şöyle konuştu:

Hiçbir başka gelirim yok. Hayat aha böyle. O da eve varmadan bitiyor zaten almadan. Nerede besleniyorum? İşte bak azığıma, bir avuç zeytin var, bir de bayat ekmek. Onu da fırından aldım, bayat ekmeği de. Öğlen yemeğim bu, akşama da ya yerim ya yemem, aç yatarım ben, ne yapayım? 64 yaşındayım. Evim benim sırtımda. Evde yok, orada burada işte günümüzü gün ediyoruz.