14 Mayıs’ta yapılacak Cumhurbaşkanlığı ve 28.Dönem Milletvekili Seçimi için Türkiye Sosyal Ekonomik ve Siyasal Araştırmalar Vakfı (TÜSES)’nın yaptığı toplantıların sonucunda hazırlanan rapora göre ilk defa oy kullanacak 6,5 milyon genç var. Bu sayı sandığa yansıyacak ciddi bir orana tekabül ediyor. Aynı zamanda ilk oyunu kullanacak gençlerin birçoğu bu sene üniversiteye yerleşecek. Peki öğrenciler seçim sürecinde sınava nasıl hazırlanıyor, yaşadıkları sorunlar sandıkta çözülecek mi?

Ülkemizde 12 yıllık zorunlu bir eğitim sürecinin yanında sınavlarda barajı geçemeyen yüz binlerce genç var. İçi boşaltılmış bozuk sistemin sonucu olarak yıllarca verilen eğitim işe yaramıyor, öğrenciler devlet okullarında yeterli verimi alamadıkları için piyasalaşan ve cemaatleşen özel okullara kayıyor. İktidar, kendisi için “oy toplama” işlevi gören imam hatiplere ya da sermayeye katkı sağlayan, çocuk işçiliği meşrulaştıran meslek liselerine kaynak aktarıyor. “Eğitim alma hakkı” rafa kalkmış oluyor.

Bunun örneğini Şubat ayında Türkiye’yi sarsan bir depremle daha da somut bir şekilde gördük. Alınmayan önlemler, iktidarın plansızlığı, patronlara peşkeş çekilerek verilen ihaleler ve denetlenmeyen yapılar yüzünden on binlerce yurttaşımızı kaybettik. Sıra arkadaşlarımız ailelerini, evlerini, arkadaşlarını, yıllarca yaşadığı şehrini kaybetti. Enkazdan çıkan bir arkadaşımızın sağlık görevlilerine sorduğu ilk soru ders kitapları oldu. Bu düzen bizi canımızı kurtardıktan hemen sonra gelecek kaygısıyla karşı karşıya bıraktı. ÖSYM deprem bölgesinde yaşayan arkadaşlarımızın mağduriyetlerini giderici düzenlemeler yapılacağını duyurdu. 12.sınıfın ikinci döneminin kapsam dışı bırakıldığı, afet bölgesi ilan edilen il ve ilçelerde sınavın yapılamayacağı ve afet bölgesinde yaşayan öğrencilerin “istedikleri” illerde sınava girebilecekleri ilan edildi. Bu kararlarla deprem bölgesinde yaşayan öğrencilerin mağduriyetlerinin giderildiği söylendi. Gerçekler ise hiç öyle olmadı. Yine planlı bir çözüm önerisi sunulmadı, somut koşullar göz ardı edildi. Sonuç mağdur olan ve umutsuzluğa adım adım itilen bir gençlik oldu.

Depremin izleri silinmeden düzen siyaseti tüm bozukluğunu ortaya koydu. Seçim otobüslerinde yapılan danslar sosyal medyaya taşındı, bazı siyasetçiler gençlere “telefon, tablet, gb” vaat etmeye devam etti. Muhalefetiyle, iktidarıyla gerçekçi çözümler sunmak yerine önümüze popüler söylemleri koydular…

O sırada üniversiteye hazırlanan arkadaşlarımız bu sefer de düzenin yanıt veremediği daha ileriye dönük sorunları düşünme derdine düştüler. Üniversiteye geçince barınabilecek miyim, okurken çalışmak zorunda kalacak mıyım, mezun olduktan sonra mesleğimi icra edebilecek miyim yoksa alanımda iş bulamadığım için farklı mesleklerde mi çalışacağım..?

Bu sorunların hiçbirine ait çözümler üretilmedi, bunlara dair söz söyleyen çıkmadı. Gençlerden oy alma peşinde olan partiler gençlere yönelik animasyon videolarını yayınlamaya, onlara “üstten” seslenmeye devam etti.

Gençlik bu seçimlerde üstüne düşeni yapacak, birlikte Erdoğan’ı gönderecek. Ülkenin daha da yoksulluğa, yurttaşların ise umutsuzluğa düşmemesi için ellerinden geleni yapacak. Peki sonra…

Sonra yarış atlarına dönüştürüldükleri bu sınav sisteminden, yıllardır meslek liselerinde sömürüldükleri çalışma saatlerinden, piyasalaştırılan ve gericileşen eğitimden, tarikat cemaatlerine muhtaç bırakılan ve intihara sürüklenen arkadaşlarından dolayı hesap soracak! Geleceklerini ellerine almak için omuz omuza sıra arkadaşlarıyla yürüyecek, siyasete dışarıdan katılan insanlar olmaktan çıkacak, siyasetin öznesi haline gelecek, sözlerini kendileri söyleyecek…