İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Meclisi (İSİG) tarafından hazırlanan Temmuz ayı iş cinayetleri raporu yayımlandı. 

Yüzde 56’sı ulusal basından, yüzde 44’ü ise işçilerin mesai arkadaşları, aileleri, iş güvenliği uzmanları, işyeri hekimleri, sendikalar ve yerel basından öğrenilen bilgilere göre, Temmuz ayında en az 214 işçi hayatını kaybetti. 

7 ayda toplam bin 200'den fazla iş cinayeti

Bu verilerle birlikte 2026 yılının ilk yedi ayında toplam iş cinayeti sayısı bin 279’a ulaştı. 

Yılın başından itibaren Ocak ayında 155, Şubat ayında 129, Mart ayında 150, Nisan ayında 190, Mayıs ayında 213 ve Haziran ayında 228 ölüm kaydedildi.

Sektörel ve mesleki dağılımı

Temmuz ayında yaşamını yitirenlerin yüzde 84’ünü işçiler, yüzde 16’sını ise kendi nam ve hesabına çalışan çiftçi ve esnaf gibi kesimler oluşturdu. Yaz sürecine hazırlık için tarla ve bahçe çalışması yapan, hayvanlarının bakımını ve beslenmesini üstlenen 42 çiftçi, besici ve arıcı hayatını kaybetti.

Sektörel olarak incelendiğinde 73 sanayi, 60 inşaat, 45 tarım ve 36 hizmet sektörü işçisinin yaşamını yitirdiği görülüyor. 

En çok ölüm tarım, inşaat, taşımacılık ve deniz ile gemi işkolunda meydana geldi. 

İnşaat sektöründe özellikle TOKİ başta olmak üzere dev Türk inşaat şirketlerinin yurtiçi ve yurtdışı projeleri ile deprem bölgelerindeki ölümler yoğunluk kazandı. Tarım işkolunda üç işçi Kırım Kongo kanamalı ateşi nedeniyle hayatını kaybederken, bu konuda daha somut adımların atılması gerektiği vurgulandı. Ayrıca tarım işçilerinin barınma, sıcakta çalışma ve hijyen sorunları kaynaklı olarak su kanalları ile ırmaklarda boğulma vakaları öne çıktı. Taşımacılıkta lojistiğin büyümesiyle TIR ve kamyon şoförleri, hizmet alanının genişlemesiyle de otobüs, taksi şoförleri ve moto kuryeler hayatını kaybetti. 

Deniz işçileri açısından ise NATO ve Ukrayna’nın Karadeniz’deki sivil gemilere saldırması, Rusya’nın buna karşılık vermesi büyük bir tehlike yarattı ve Türk şirketlerine ait gemiler de bu süreçte vuruldu.

Ölüm nedenleri ve güvencesizlik tablosu

İş cinayetlerinin nedenlerine bakıldığında, üçte ikisinin taşımacılık, inşaat ve tarım sektörlerinde yaşanan trafik ve servis kazalarından kaynaklandığı belirlendi. Yine ölümlerin üçte ikisi tarım, inşaat ve metal sektörlerinde meydana gelen ezilme ve göçükler sonucunda gerçekleşti. Yüksekten düşme vakalarının yüzde 84’ü ise inşaat sektöründe yaşandı. 

İşçilerin sendikal durumları da güvencesizliği gözler önüne serdi. 

Temmuz ayında ölen işçilerin en az yedisi, yani yüzde 3'ü sendika üyesiyken, 207 işçi, yani yüzde 97'si sendikasızdı. Sendikalı işçilerin üçü belediye, biri gıda, biri enerji, biri tersane ve biri sağlık işkollarında çalışıyordu. Metal, enerji, tarım ve belediye gibi işkollarında ölenler arasında başka sendikalı işçilerin de olabileceği, ancak sendikaların açıklama yapmaması nedeniyle bu bilginin öğrenilmesinde zorluk yaşandığı belirtildi. 

Daha vahim bir tablonun ise kamu çalışanı ve memur sendikaları cephesinde olduğu ifade edildi. 

Sağlık, eğitim, büro ve belediye işkollarında ölen memurların yüzde 70’i kağıt üzerinde sendikalı olsa da, hangi sendikaya üye olduklarına dair bilgi alınamadığı vurgulandı. Bu sendikaların işçi sağlığı ve iş güvenliği gündemini geri planda tuttuğu ve alana hakimiyetlerinin işçi sendikalarına göre daha zayıf olduğu eklendi.

Çocuk, kadın ve göçmen işçilerin durumu

Temmuz ayında dördü tarım, ikisi metal, ikisi inşaat, ikisi konaklama, biri taşımacılık ve biri işkolu belirlenemeyen alanlarda olmak üzere toplam 12 çocuk işçi hayatını kaybetti. 

Kadın işçiler cephesinde ise beşi tarım, ikisi konaklama, biri gıda, biri çimento, biri sağlık ve biri belediye sektöründe olmak üzere en az 11 kadın işçi can verdi. Kadın iş cinayetleri ile işçi sağlığı ve güvenliği mücadelesinde somut adımlar atılmasının zaruri olduğu belirtildi. 

Güvencesizlik kıskacındaki göçmen işçiler de ağır koşullarda çalışmaya zorlanan kesimler arasında yer aldı. Altısı Suriyeli, dördü Hindistanlı, ikisi Afganistanlı, biri İranlı ve biri Ukraynalı olmak üzere toplam 14 göçmen işçi hayatını kaybetti. Bu işçilerin çoğunluğunu Türk denizcilik şirketlerinde çalışanlar oluştururken, şirket, gemi ve bayrağın farklı ülkelere ait olmasının işçilerin can güvenliği, çalışma koşulları ve sosyal hakları bağlamında güçlü bir örgütlenme ihtiyacını ortaya çıkardığı vurgulandı.

soL Haber'i WhatsApp ve Telegram kanallarından takip edin, önemli gelişmeleri kaçırmayın.