Hayal gücünün sınırlarını henüz bilmiyoruz. Ama bize sınırsız göründüğü kesin. Hayal etmek yaratıcılığın anahtarı olsa da yalnızca bunun için kullanmıyoruz hayal gücünü. Bazen zorlu duygularla başa çıkmak, hayata devam edebilmek için de hayal gücümüzün kollarına bırakıyoruz kendimizi.

“Rüzgar’ın gerçekte olmayan bir köpeği vardı.”

Bu cümleyle başlıyor “Olmayan Bir Köpeğin Hikâyesi”.

Gerçekte olmayan köpekler ormanda sincap taklidi yapabilir, göle gidince korkusuzca derinlere dalabilir ve hatta gözyaşlarını bile sevebilirler. Gerçekte olmayan köpekler nerede isterseniz orada, ne isterseniz onu yapıyor olurlar. Çocuklar özlemleri ve üzüntüleriyle hayal güçlerini kullanarak baş edebilirler bazen. Tıpkı Rüzgâr gibi. Babasının çok uzak ülkelerde olduğunu ve ancak telefonla iletişim kurabildiğini bildiğimiz Rüzgâr, özlemini, yarattığı köpekle kurduğu arkadaşlık üzerinden gideriyor.

Olmayan Bir Köpeğin Hikâyesi, yazın kısmında bıraktığı boşlukları, etkileyici çizimler aracılığıyla tamamlanmak üzere okurun kendisine bırakıyor. İçinizde hissettiğiniz boşlukların üzerine düşünme fırsatı sunarak. Rüzgâr’ın eksikliğini duyduğu şeyler ise metin ve çizimin olağanüstü bütünlüklü yansıması ve uyumuyla anlatılıyor. 

Olmayan köpeklerle arkadaşlık kuran çocuklara ebeveynler genellikle gerçek bir köpek alarak cevap verirler. Hayali arkadaşlıkların ebeveynler için korkutucu bir yanı vardır nedense. Rüzgâr'ın ailesi de öyle yapıyor ve olmayan köpek bir anda yok oluyor. Hikâye burada özel bir soru sormamızı sağlıyor: Gerçek, hayalin yerini doldurabilir mi? 

Gerçek köpek her ne kadar ormanda sincap taklidi yapamasa da, gölde derinlere dalamasa da fark etmiyor. Çünkü gerçek bir köpek bile hayal gücünün önünde duramaz. Bir anda Rüzgâr’ın etrafına doluşan zebra, zürafa, ayı ve gergedan bile...

Künye: Olmayan Bir Köpeğin Hikâyesi, Edward Van de Vendel, Resimleyen: Anton Van Hertbruggen, Türkçesi: Nurşen Kaya, Final Kültür Sanat Yayınları, 2018

Haber

Kitap | Kayıp Kitapçı