İnsan her şeyi önceden bilmek ister. Piyangoda çıkacak numaraları, çocuklarının ve kendisinin geleceğini, yarın neler olacağını ve tabii ki ne kadar yaşayacağını...

Ne kadar yaşayacağını bilmek istemenin anlamı aklımızda diğerlerinden farklı bir yer kaplıyor. Yaşama değil de ölüme dair bir sorgulama bu. Ölüm, zihnimizde yaşamın sonlanması anlamını taşır ve sanıyorum buna hazır olmak pek de kolay değildir. Yaşamı kaybetme düşüncesi korkutur ve “kötü sondan” kaçmamıza sebep olur.

Peki, hayatta kalmak ile “yaşamak” aynı şey midir? Soruyu şöyle de sorabiliriz: Öleceğiniz zamanı bilseydiniz bugün yaşadığınız gibi mi yaşardınız? Cevaplarınızın “hayır” olduğunu duyar gibiyim. O halde bugün olması gerektiği gibi yaşamıyor oluşunuzun sebebi nedir?

Burada var olan ve var olmaya devam edecek olan çelişkinin kaynağında ölüme dair tanımımızın yattığı kanaatindeyim. Ölüm, yaşamın sonlanması olarak tanımlandığında korku dolu bir süreç başlıyor. Hele de çocuklarda. Düşünsenize daha 3-5 yıl önce başladığınız bir yaşamınız var ve bu yaşamın son bulacağı gerçeğiyle yüzleşiyorsunuz. Korkmaktan başka bir seçeneğiniz yoktur o an.

Peki, ölümün anlamını farklı bir yere yerleştirir, yaşamın bir parçası olarak tanımlarsak neler olur? Yaşamı anlamlı kılan şey bizzat ölümün kendisi değil midir? Sonsuza kadar sürecek bir yaşama seçeneğinde anlam arayabilir misiniz?

“Mucizevi Oscar” tam olarak bununla ilgili. Yaşamının ne zaman sonlanacağını merak eden ve sona odaklanırken yaşamı kaçıran insana dair. Oscar’a göre hayatta iki seçeneğimiz var: “Limon veren ağacınıza ekşi diye suratınızı buruşturabilirsiniz veya limonlarını toplayıp limonata yapabilirsiniz.” Her sabah yalnızca bir ev sahibi olabilmek için gecenizi gündüzünüze katabilir ya da limonatanızı keyifle içerek mutlu olabilirsiniz.

Oscar’a göre hayat tıpkı pamuk şeker gibidir. Pamuk şeker yemeğe başladığınızda mutlaka çöpüne ulaşırsınız. Hayat da öyledir. Başlarsınız ve biter. Nasıl başlayacağınızı seçemezsiniz ama nasıl yaşayacağınızı belirlemek ellerinizdedir. Yaşamı anlamlı kılan da bir sonu olmasına rağmen yapabileceklerinizdir. Ancak insan genelde yaşamın değil, ölümün hesabını yapar. Doğadaki bütün canlılar ölümlüdür ancak yalnızca insan ölümün hesabını yaparak yaşar. Bu, insanın diğer canlılardan daha bilge olduğunu göstermez. Tersine yaşamın kıymetini bilmediğini gösterir.

“Ağaçlar, bir tohumun her sene çiçek vermediğini bilir. Tohum bazen pas geçer, bazen çifte çiçek açar. Hiç belli olmaz, bazen de gübre olur. Ama eninde sonunda o tohum bir işe yarar. Ağaçlar bunu bilir. Onlar hesap tutmaz.”

Bırakacağınız bütün izler, ekeceğiniz bütün tohumlar, vereceğiniz bütün mücadeleler sınırlı yaşamınızı anlamlı kılmaya yarayacaktır. Kaç yıl yaşarsanız yaşayın, ister 10 ister 90 yıl, dünyada sizi her an şaşırtacak bir şeyler çıkacaktır. Bu bir pamuk şeker de olabilir karşısındaki insanların ne zaman öleceğini bilen mucizevi bir kedi de.

Mucizevi Oscar, size ölüm gibi zor bir konuyu çocuklarla konuşabilmenin felsefi yollarını sunuyor. Zihninizde açacağı yeni sorular ve hayat boyu arayacağınız cevaplarla...

Künye: Mucizevi Oscar, Özlem Dilber, Çınar Yayınları, 2019, 90 syf

Haber

Kitap | Gökyüzünden Gelen Gri Tüy