Türkiye Komünist Partisi'nin (TKP) yaklaşan parlamento seçimleri öncesinde milletvekili adaylarını belirlemek üzere başlattığı toplantılar devam ediyor.

İzmir Konak'taki toplantıda bugün Nâzım Hikmet Kültür Merkezi'nde (NHKM) gerçekleştirildi. İzmir Dersim Dayanışma Derneği salondaydı. 

'Emekçilerin seçimden kazançlı çıkması için bugünü kazanmalıyız'

Toplantıda konuşma yapan TKP Merkez Konseyi üyesi Serap Emir, TKP'nin bu toplantıları Türkiye’nin pek çok il ve ilçesinde yaptığını hatırlatarak "Kiminize erken gelebilir, daha ortada seçim yok, neden bu hazırlık diye düşünebilirsiniz. Biz seçimden öte, bugünü ve yarınımızı kazanmak için buradayız" dedi. 

"Muhalefet her şeyi sandığa erteleyebilir, ama TKP ertelemeyecek. Biz emekçilerin seçimden kazançlı çıkması için, bugünü kazanmamız gerek" diyen Emir, "Yan yana geldikçe, örgütlendikçe bizim sesimiz sermayenin sözcülerinin sesini bastıracak. Onumuzun sesi, onların yüz sesine bedel olacak. Çünkü biz haklıyız, onlar haksız. Biz eşitlik diyoruz, onlar sömürü devam etsin diyor. Konuşa konuşa büyüyeceğiz, yan yana geleceğiz" ifadesini kullandı. 

'20 yıldır AKP ile yaşadığımız yetti' 

Serap Emir'in konuşmasından öne çıkanlar şöyle:

"Bakın çare diye karşımıza yine Babacanları, Davutoğlu'nu çıkarıyorlar. Biz bunların ne olduğunu 20 yıldır çok iyi gördük, bizi eski AKPlilerle kurulan 6’lı mutabakat masaları kurtaramaz. Bugün o masayı kuran Millet İttifakının hayali AKP’siz bir Türkiye değildir, AKP’nin fabrika ayarlarına döndüğü bir Türkiye'dir. 20 yıldır AKP ile yaşadığımız yetti, sağolsunlar biz almayalım.

'Tarikatlarla, cemaatlerle helalleşemeyiz' 

Neymiş, “herkesle helalleşeceklermiş”... Kusura bakmasınlar biz çocuklarımızı bizden alan tarikatlarla, cemaatlerle helalleşemeyiz. Hakkımızı vermeyen, bizi karın tokluğuna çalıştırıp sırtımızdan milyonlar kazanan patronlarla helalleşemeyiz. Çocuklarımız evde üşürken evlerimizi karartan enerji şirketleriyle, Gediz'iyle, Enerjisa'sıyla, BEDAŞ’ıyla helalleşemeyiz. Eğitimi, sağlığı paralı hale getirenler, ülkemizin kaynaklarını patronlara peşkeş çeken, geleceğimizi çalan AKP iktidarıyla helalleşemeyiz. Bizim görülecek hesabımız var. Patronlarla, sırtımızdan zenginleşen asalaklarla, halkımızın umudunu yarını çalanlarla görülecek hesabımız var. En başta da ülkemizi karanlığı sürükleyen AKP iktidarıyla görülecek hesabımız var.

'Erdoğan'la beraber patronları da götüreceğiz' 

Bizi kötünün iyisine razı etmeye çalışıyorlar, Erdoğan gitsin gerisine bakarız diyorlar. Erdoğan gidecek tabi ki, ama onu sandık hesaplarına kilitlenmiş muhalefet değil, halk götürecek. Emekçiler, işçiler, kadınlar, gençler götürecek. Biz götüreceğiz. Ama Erdoğan'la beraber bu sömürü çarkını döndüren patronları, sermaye sınıfını da götüreceğiz. O götüreceklerimizin içinde dini siyasete alet edenler de olacak. Kadınları şiddete boğanlar da olacak, çocuklarımızın tarikat yurtlarında hayatını karartanlar da. Çünkü bunu yapmazsak biliyoruz ki bir Erdoğan gidecek başkası
gelecek, patronların tekeri dönmeye devam edecek. 

'TKP mücadeleyi büyütmeye çağırıyor' 

Kolay çözüm yok dostlar. Sandığa gidip oy atmakla dertlerimizin biteceğini sanırsak bir kez daha aldanırız. Oylarımızı çalabilirler ki geçmişte yaptılar, seçim güvenliği diyorlar bölgelerini değiştirebilirler, ama örgütlü bir halk olursak bize hiçbir şey yapamazlar. Örgütleneceğiz ve bu kabustan hep beraber uyanacağız. Sömürünün olmadığı, çocuklarımızın yurtdışına kaçmayı değil ülkesinde kalmayı düşlediği, kadınların öldürülmediği, elektriğin, suyun, doğalgazın ücretsiz olduğu, evimize et alabildiğimiz günlere uyanacağız hep birlikte. Umutsuz değiliz, çaresiz değiliz. Bakın ülkemizin pek çok yerinde işçi direnişleri var, fatura eylemleri var, mücadele eden insanlar var. TKP sizleri bu mücadeleyi büyütmeye, eşit ve özgür bir Türkiye için bir adım öne çıkmaya, işçi sınıfının adaylarını desteklemeye çağırıyor."

'Komünistler mücadeleyi bırakmış değil'

Serap Emir'in ardından kürsüye çıkan yazar Suphi Varım, Türkiye siyasi tarihinde gerçekleşen seçim duraklarından ve seçimlerde baskın söylemlerden bahsetti. 

Varım'ın konuşması şöyle:

"Türkiye, 1946 yılında çok partili siyasi yaşama geçti. Bunun öncesinde de adı çok partili rejim olmasa bile seçimler, propaganda çalışmaları ve bunlara bağlı siyasi olaylar var. Şöyle bir göz gezdirelim. 

Tarihimizdeki ilk seçim, 1912 seçimleri. Katılan partiler, İttihat ve Terakki Fırkası ile Hürriyet ve İtilaf Fırkası. Yaptıkları propaganda şöyle: İttihatçılar, İkinci Meşrutiyet’in ve partilerinin ülkeye getirdiği yararlardan söz ederler. İtilafçılar ise propagandayı din üstüne kurarlar. Mesela, İttihatçıların namazı ve orucu kaldıracaklarını, camilere kilise çanı asacaklarını ilan ederler.

Cumhuriyet’le birlikte 1931 seçimlerine ve İzmir’de yaşanan ilginç olaylara tanık oluyoruz. Serbest Cumhuriyet Fırkası genel başkanı Fethi Okyar, propaganda çalışması için İzmir’e gelir. Limanda onu karşılayan çok insan vardır. Cumhuriyet Halk Fırkası, başkanın gelişini protesto eder. Bunun üstüne SCF’lılar, CHF İzmir binasının camlarını kırarlar, o partiyi destekleyen bir gazete binasına saldırırlar. Polis havaya ateş eder, insanlar yaralanır, on dört yaşında bir çocuk ölür. Babası çocuğu kucaklayıp Fethi Okyar’a götürür, ayaklarının dibine bırakır ve şöyle der: 'İşte size bir kurban, başkalarını da veririz, yeter ki sen bizi kurtar.'

Aynı dönemde yapılan 1935 seçimleri de kayda değerdir. Çünkü ilk kez kadın adayların meclise girdiği seçimdir. İzmir’den Benal Nevzad İştar Arıman seçilir.

Şimdi 1946 yılına geliyoruz. Siyasi tarihimizde çok partili demokrasiye geçiş dönemi diye adlandırılır. Katılan partiler, CHP, Demokrat Parti ve Milli Kalkınma Partisi’dir. Seçim, açık oy-gizli tasnif esasına göre yapılmıştır. Partilerin taraftarları sık sık birbirlerine saldırırlar. Partilerin seçim bürosu hâline getirilmiş kahvehaneleri, karşıt partililer tarafından talan edilir. DP’liler, propaganda sürecinde Halk Evleri için toplanan yardım paralarının CHP’nin kasasına girdiğini, partinin bir yolsuzluk partisi olduğunu söylerler. CHP ise şu temaya sarılır: 'DP ülke içinde siyasi karmaşa yaratmaktadır, bu Bolşevik Rusya’nın ekmeğine yağ sürmektedir.'

Dönemin en ilginç partisi, MKP’dir ve halk arasında kuzu partisi diye adlandırılır. çünkü propaganda çalışmalarında ateşte kuzu çevirip halka dağıtır.

Gizli oy-açık sayım esasına göre yapılan 1950 seçimleri, DP’nin zaferiyle sonuçlanır. Türkiye’nin artık çok partili demokrasiye kavuştuğu, davullu zurnalı şenliklerle kutlanır. Amerika’nın övgüleri gazetelerde yer aldıkça coşkular artar. Türkiye’nin liberal demokrasi dünyasında yerini aldığı, modernleşme yolunda mesafe aldığı akademisyenlerin, gazetecilerin, sanatçıların dilinden düşmez. Seçimlerin öncesinde de böyledir. Mesela 1950 seçim kampanyasına yazar Halide Edip Adıvar, DP adına mitinglerde konuşur. İzmir’de de seçim kürsüsüne çıkar. Kültürpark’ta ve Karşıyaka’da yaptığı konuşmalarda çok partili demokrasinin ve batı dünyasının öneminden bahseder.  

Kurtuluş yolu olarak sunulan liberal demokrasinin bu cafcaflı tanımlamalarının temelinde ne vardır? Liberal demokrasi, aslında, halka yönelik bir ilüzyon yaratma, afyonlama sürecidir. Amacı, toplumu popülizmle etkileyerek ve her şeyin seçmen istediği için yapıldığını vurgulayarak, gerçeği, yani egemen sınıfın sömürü düzenini gözden ırak tutmaktır. Kapitalist sınıfın çıkarlarını toplumsal çıkarlarmış gibi göstermektir. 

Liberal demokrasi tarihimize kısaca göz atıp egemen sınıf ideolojisinin, siyaset ve seçim propagandası yoluyla, nasıl toplumsal çıkarmış gibi gösterildiğine birkaç örnek verelim. Mesela 1950’li yıllarda DP, her mahallede bir milyoner yaratmak, köylüyü kurtarmak, halkın refahını yükseltmek, ülkemizi medeni dünya âleminin bir üyesi yapmak gibi söylemlerini, özel teşebbüsün güçlendirilmesine, yabancı sermayeye açılmaya ve Amerika’yla ilişkilerin güçlendirilmesine bağlar. Türkiye’nin kapitalist dünyaya eklenmesinin yolu böylece açılır. 

1960’lı ve 1970’li yıllarda Adalet Partisi’nin Büyük Türkiye yaratma hedefinin gerisinde aynı söylemler vardır. Bu yıllarda memleketin düşmanları da ilan edilmiştir. Milliyetçi Hareket Partisi’nin Kızıl eşkiyayı MHP ezer afişi duvarlarda yer bulur, paramiliter çeteleri ilericilere karşı silaha sarılır. Necmettin Erbakan’ın Milli Nizam Partisi-Milli Selamet Partisi ekseni ise düşman sayısını arttırır. Düşmanlar sadece komünizm değil Ortak Pazar ve siyonizmdir. Kurtuluş, Avrupa Ortak Pazarı’nde değil İslam Ortak Pazarı’ndadır. 

1980’li yıllarla devam edelim. Bu dönemin Anavatan Partisi, yeni bir uyuşturucuyu, orta direk kavramını ortaya atar. İhracat odaklı, piyasacı ve özelleştirmeci neoliberal politikalarla orta direğin güçlendirileceği propaganda malzemesi olarak kullanılır. Dönemin seçim çalışmaları, siyasi reklamcılığın yaygınlaştığı ve çok kanallı televizyon fırsatının değerlendirildiği dönemlerdir. ANAP’ın seçim konvoyları, Arım Balım Peteğim şarkısını, Turgut Özal’a uyarlayarak kent sokaklarında tur atarlar. Kolları havaya kaldırıp elleri kenetleyerek Özal selamı vermek moda olur. Denir ki artık toplumdaki bütün politik eğilimler birleştirilmekte, kutuplaşma ve çatışma bitirilmekte istikrar içinde refah yoluna girilmektedir. Dönemin aydın etiketlilerinden büyük destek alır. Yandaş basının ve yandaş sanatçıların tohumlarının atıldığı yıllardır.

1990’lı yılların Doğru Yol Partisi, her eve iki anahtar (ev ve otomobil) sloganıyla seçim meydanlarında boy gösterir. Tüm bunlara Adriyatik’ten Çin Seddi’ne kadar uzanan Türk Dünyası’yla bütünleşmek gibi söylemler eklenir. Bu söylemlere 2000’li AKP yıllarında Büyük Ortadoğu Projesi, İslam âlemine öncülük yapmak gibi temalar katılır. Din, hamaset ve politika iyice bütünleşir. Emperyal hayaller kabarır. Avrupa Birliği’yle ilişkilerde kaydedilen gelişmeler davul zurna eşliğinde sokaklarda kutlanır. Kendilerine aydın ve sanatçı diyenler, yine devreye girer. Düzenin propaganda mekanizması, kanaat önderleriyle şunu empoze eder: Türkiye, Avrupa Birliği’ne tam üye olacak, tarihinde görülmemiş refah düzeyine ulaşacaktır. Yeter ki yetmese de evet diyelim. Ve ilke olarak şunları benimseyelim: Siyasetle ilgilenmek yerine işimizi ulusalararası standartlarda yapalım, rekabetçi ve girişimci olalım, kişisel gelişmemize özen gösterelim, siyasi tercihlerimizi sadece oy kullanarak ifade edelim.

Peki, bol ve boş vaatlerle, din simsarlığıyla ve hamasetle dolu bu yetmiş küsur yıllık sürecin sonucu nedir? Eşitsiz gelişmenin derinleşmesi, sermaye sınıfının gücüne güç katılması, emekçilerin sefalet çukuruna daha çok itilmesi, apolitik ve örgütsüz bir toplum, kadın cinayetleri, katledilen doğa, narsizm, hedonizm ve çürüme. İlüzyonun doğurduğu, işte bu. Karanlık bir tablo. 

Ancak ümitsiz olmaya hiç gerek yok. Çünkü bu illüzyonu sınıf bilinciyle, aydınlanmayla, laiklikle ve antiemperyalizmle yıkmak için savaşan sosyalistler ve komünistler karşılarında düzenin baskıcı yasalarını, resmî ve sivil silahlı güçlerini bulsalar da mücadeleyi bırakmış değiller. İşte 'Halk Temsilcilerini Seçiyor' toplantıları, bu savaşımın unsurlarından sadece biri."

Suphi Varım'ın ardından Konak milletvekili aday adayları Kenan Kuyucu, Hayriye Üşümezgezer, Ali Üşümezgezer, Necip Karataş, Mutlu Can Tüysüz, Nursel Korkmaz, Adem Dilli sahneye çıkarak konuşma yaptı. 

Haber

Dört yerde toplantı: Halk eşitlik ve özgürlük için temsilcilerini seçiyor