İspanya’da Ulusal Polis Teşkilatı'nın sivil olmayan en üst düzey yöneticisi (İspanyolca kısaltması: DAO) olan komiser José Ángel González Jiménez, hakkında açılan cinsel saldırı soruşturmasının ardından görevinden istifa etti. 

Madrid’deki 8 No’lu Kadına Yönelik Şiddet Mahkemesi’nin bir kadın polis müfettişinin sunduğu suç duyurusunu incelemeye alması ve González’i 17 Mart’ta şüpheli sıfatıyla ifadeye çağırması üzerine İçişleri Bakanlığı, üst düzey polis yöneticisinin görevden ayrılmasının “kurumsal sorumluluk” gereği olduğunu bildirdi. Şikâyeti hazırlayan avukat Jorge Piedrafita, müvekkilinin Nisan 2025’te görevdeyken resmi konutta gerçekleştiği iddia edilen olayda cinsel saldırıya uğradığını, ayrıca baskı, psikolojik zarar ve kamu kaynaklarının kötüye kullanılması suçlamalarının da dosyada yer aldığını açıkladı. Şikâyete göre González, hiyerarşik konumunu kullanarak mağdur üzerinde baskı kurdu ve olayın ardından aylar boyunca telefon aramaları ve mesajlarla iletişime geçmeye çalıştı.

İçişleri Bakanı Fernando Grande-Marlaska, kendisinin ve ekibinin suçlamalardan basına yansımasından kısa süre önce haberdar olduğunu savunurken, bakanlık içinde ayrıca bir “gizli idari inceleme” başlatıldı. Bu kapsamda, eski DAO’nun yakın çalışma arkadaşı komiser Óscar San Juan’ın da mağdur üzerinde baskı kurduğu ve şikâyet etmemesi karşılığında görev yeri teklif ettiği iddiaları araştırılıyor. 

Polis içindeki bazı kaynaklar, olayın yalnızca bireysel bir suçlama değil, aynı zamanda olası bir örtbas girişimi tartışmasını da beraberinde getirdiğini belirtiyor. Şikâyette, mağdur ile González arasında geçmişte duygusal bir ilişki olduğu, ancak bu ilişkinin belirgin bir güç asimetrisi içerdiği ve kadının ayrılmak istemesine rağmen psikolojik baskı gördüğü de ileri sürülüyor.

Mağdura tehdit ve hakaretler devam ediyor

Olayın kamuoyuna yansımasının ardından polis çevrelerinde mağdur memurun kimliğinin ve kişisel bilgilerinin yayılması, cinsel saldırıya uğrayan kadını bir de meslektaşlarının tehdit ve hakaret mesajlarıyla karşı karşıya bıraktı. Avukatının açıklamalarına ve basına yansıyan bilgilere göre kadın polis, söz konusu mesajlar nedeniyle kendisini tehdit altında hissettiğini belirtti. 

Bu gelişmeler üzerine İçişleri Bakanlığı, geçici DAO görevini devralan komiser Gema Barroso aracılığıyla mağdura polis koruması teklif etti ve kadın bu korumayı kabul etti. Bakanlık güvenlik gerekçesiyle korumanın ayrıntılarını açıklamazken, soruşturma dosyasında yer alan iddialar yalnızca cinsel saldırı suçlamasıyla sınırlı kalmayıp, kurum içinde olası baskı ve yıldırma girişimleri olup olmadığının da araştırıldığını gösteriyor. 

Kadın polis memurunun hâlen psikososyal destek aldığı ve geçici iş göremezlik raporuyla görevden uzak bulunduğu belirtilirken, hem yargı süreci hem de İçişleri Bakanlığı’nın başlattığı idari inceleme devam ediyor.

Kadın polislerin teşkilata olan güveni soru işareti

Cinsel saldırı iddiasında bulunan polis müfettişinin kurum içindeki resmi protokollere başvurmak yerine doğrudan mahkemeye gitmesi, polis teşkilatında kadınların bu mekanizmalara ne kadar güvendiği sorusunu yeniden gündeme taşıdı. 

Ulusal Polis’te hem cinsel taciz ve cinsiyete dayalı ayrımcılık durumları hem de polisler arasındaki olası “toplumsal cinsiyet temelli şiddet” vakaları için özel prosedürler bulunuyor. Bu protokoller kağıt üstünde mağdurun gizliliğinin korunması, görev yerinin değiştirilmesi, psikolojik destek sağlanması, şüpheli memurun dosyalara erişiminin engellenmesi ve gerekli durumlarda silahının alınması gibi önlemleri içeriyor. 

Ancak El País gazetesinden Juana Viúdez ve Isabel Valdés’in yaptığı haberde görüşlerine yer verilen bazı polisler ve bir jandarma temsilcisi, bu prosedürlerin her zaman uygulanmadığını ve özellikle üst düzey bir amirin söz konusu olduğu durumlarda mağdurların kendilerini güvende hissetmediğini belirtiyor. Aynı haberde görüşüne başvurulan bir polis memuru, DAO’nun teşkilat içindeki gücüne atıfla “Ulusal Polis’te DAO neredeyse mutlak otorite olarak görülür; böyle bir durumda doğrudan yargıya gitmek şaşırtıcı değil” değerlendirmesinde bulunurken, bazı kadın görevliler iç mekanizmalara başvurmanın uzun ve mağduru yıpratan süreçlere yol açabileceğini savunuyor.