Hollanda'da İkinci Dünya Savaşı'ndan bu yana ilk kez bir azınlık hükümeti kuruldu. 

Demokratlar 66 (D66) partisi lideri Rob Jetten başbakanlığında, Dilan Yeşilgöz liderliğindeki Özgürlük ve Demokrasi için Halk Partisi (VVD) ve Hristiyan Demokrat Parti'nin (CDA) katılımıyla oluşturulan kabine, Lahey'deki Huis ten Bosch Sarayı'nda Kral Willem-Alexander huzurunda yemin etti. 

Yüz elli sandalyeli Temsilciler Meclisi'nde çoğunluk için yetmiş altı vekil gerekirken, sadece altmış altı milletvekiline sahip olan bu koalisyon, yasaları geçirebilmek için muhalefetin desteğine muhtaç durumda. Hükümetin başındaki otuz sekiz yaşındaki Rob Jetten, ülkenin açık LGBT kimliğiyle görev yapan ilk başbakanı olarak tarihe geçti. 

Jetten, Arjantinli yirmi sekiz yaşındaki milli hokey oyuncusu Nicolas Keenan ile ağustos ayında İspanya'da evleneceğini açıklamıştı. Jetten istikrarlı bir hükümet için Yeşil Sol Parti ve İşçi Partisi (PvdA-GL) ittifakını da koalisyona dahil etmek istese de, VVD lideri Türkiye'den Hollanda'ya iltca etmiş bir ailenin çocuğu olan Yeşilgöz, sol ittifakın yer aldığı bir hükümetin işe yaramayacağını savunarak bu kapıyı net bir biçimde kapattı. 

Hollanda medyasına göre Yeşilgöz, Mark Rutte sonrası güç kaybeden partisinde, son yıllarda aşırı sağa kayan seçmeni elde tutmak için bu adımı attı ve merkezdeki geniş tabanlı koalisyon seçeneğini yok etti.

Dersimli bir mülteciden, göçmenlik karşıtı sağcı politikalara

Yeni kabinede başbakan yardımcılığı ve savunma bakanlığı koltuğuna oturan Dilan Yeşilgöz Zegerius, 1977 yılında Ankara'da doğdu. 

Dersim doğumlu olan ve Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu (DİSK) bünyesinde çalışan babası Yücel Yeşilgöz, 1980 askeri darbesi sonrası Hollanda'ya iltica etmişti. Dilan Yeşilgöz ise 1984 yılında annesi ve kız kardeşiyle birlikte kaçak yollarla Yunanistan'ın Kos adası üzerinden Hollanda'ya mülteci olarak sığındı. 

Siyasi kariyerine Sosyalist Parti ve Yeşil Sol Parti'de başlayan Yeşilgöz, zamanla sağ siyasete kayarak VVD'de yükseldi ve daha önce adalet ve güvenlik bakanlığı yaptı. 

Mark Rutte'nin siyaseti bırakmasının ardından partinin başına geçen Yeşilgöz, aşırı sağcı Geert Wilders'e karşı seçimi kaybetmesine rağmen sağcı söylemlerini sertleştirdi. Kendi mültecilik deneyimini reddederek kendisinin asla bir göçmen olmadığını savunan Yeşilgöz, göçmenlerin Türkiye'de kalması gerektiğini dile getiren katı iltica politikalarıyla Hollanda'da ciddi bir toplamın tepkisini çekiyor. 

Daha önce hazırladığımız haberlerde de aktardığımız üzere, Dersimli ve göçmen kimliğini vurgulamaktan kaçınan Yeşilgöz, bu kimliklere karşı yürüttüğü politikalar sebebiyle Hollanda'daki Kürt seçmenlerin büyük bir kısmından oy alamamıştı. Son dönemde sosyal medyada diploma ve özgeçmişiyle ilgili yanıltıcı bilgi verdiği iddiaları da gündeme gelse de, yakın çevresi bu iddiaların temelsiz olduğunu savunuyor.

İsrail'e destek ve antisemitizm polemiği

Yeşilgöz, aynı zamanda İsrail'in politikalarına koşulsuz destek vermesiyle de biliniyor. 

Yahudi kökenli Rene Zegerius ile evli olan Yeşilgöz, seçimler öncesi VVD parti kongresinde İsrail bayrağı ile poz verirken, reddettiği Yeşil Sol ve İşçi Partisi ittifakı on binlerce kişinin katıldığı Filistin'e destek gösterileri düzenlemişti. Siyasi yorumlar, sol partilere kapının kapatılmasında İsrail ve Filistin sorununun da etkili olduğunu belirtiyor. 

Geçtiğimiz yaz, siyonist propaganda afişleri bulunduğu gerekçesiyle Amsterdam'daki bir Yahudi futbol turnuvasına katılmayan sanatçı Douwe Bob'u antisemitizm ile suçlayan Yeşilgöz, kamuoyundan büyük tepki görmüştü. Güvenlik endişeleri nedeniyle ülkeyi terk etmek zorunda kalan Douwe Bob'un iftira, hakaret ve küfür şikayetleri üzerine Yeşilgöz geri adım atarak paylaşımlarını kaldırmak zorunda kalmıştı.

NATO'nun savaş deposu ve artan bütçe tepkisi

Savunma bakanlığı koltuğuna oturan Yeşilgöz'ü bekleyen en büyük tartışmalardan biri de ülkenin artan militarist dönüşümü ve savaş bütçesi. 

Hollanda, 2025 yılına gelindiğinde NATO'nun Avrupa'daki lojistik merkezi ve savaş deposu olma hedefiyle tarihinin en kapsamlı askeri genişlemesine girişti. Savunma bütçesinin gayrisafi yurt içi hasılanın yüzde beşine çıkarılması hedeflenirken, bu kaynaklar elli yedi ayrı proje ile mühimmat depolarına, savaş uçağı üslerine ve dron sistemlerine harcanıyor. 

Bu projeler kapsamında Staphorst ve Friesland'da mühimmat depoları kuruluyor, Lelystad, De Peel ve Gilze-Rijen'de hava üsleri yapılandırılıyor. Ayrıca Drenthe ve Noord-Brabant'ta kara tatbikat sahaları inşa edilirken, Eemshaven limanı Baltık hattı sevkiyatları için yeniden düzenleniyor ve sivil radar kuleleri doğrudan NATO ağına entegre ediliyor. 

Hükümet programında savunmaya kaynak aktarmak için özgürlük payı adı altında dolaylı vergiler artırılırken, eğitim ve sağlık bütçelerinde kısıntıya gidiliyor. Hollanda İstatistik Kurumu (CBS) verilerine göre bu durum alt ve orta gelir grubunun alım gücünü düşürecek. Muhalefet partileri ise bu bütçeye kesinlikle onay vermeyeceklerini ifade ediyor.

Savaş destekçiliği ve Ukrayna politikası

Hollanda'nın bu askeri politikaları sadece Ukrayna'ya verilen askeri desteği değil, NATO'nun Ortadoğu'daki saldırgan politikalarını ve Gazze'deki soykırım girişimini koşulsuz destekleyen tutumunu da besliyor. 

Ülkenin 2006 ile 2010 yılları arasında Afganistan işgaline ortak olması 1,8 milyar dolara mal olmuş ve yirmi dört askerin ölümüyle sonuçlanmıştı. Bugün de önceki başbakan Mark Rutte'nin Rusya'nın sivil hedeflere saldırılarını terör olarak niteleyerek başlattığı destek sürüyor. Eski savunma bakanı Kajsa Ollongren'in Rusya durursa savaş biter, Ukrayna durursa Ukrayna yok olur diyerek savunduğu, eski dışişleri bakanı Wopke Hoekstra'nın ise askeri ve ekonomik yaptırımların süreceğini belirttiği militarist eylemler tam gaz devam ediyor. 

Ukrayna Devlet Başkanı Zelenskiy ile yapılan görüşmeler doğrultusunda tahrip olan altyapının onarılması planlanırken, NATO'nun doğu kanadını korumak için Slovakya'ya yüz elli asker ve Patriot uçaksavar füze sistemi gönderildi. Aynı zamanda Hollanda, Ukrayna'da işlendiği iddia edilen savaş suçları için Uluslararası Ceza Mahkemesi'ne tam destek vererek özel bir ceza mahkemesi kurulması için çalışmalar yürütüyor. 

Tüm bu tablo, Dilan Yeşilgöz'ün yönetimindeki savunma bakanlığının ülkeyi Avrupa'daki savaş düzeninin ana taşıyıcısı haline getirdiğini gösteriyor. Dilan Yeşilgöz'ün Dersimli bir mülteci bir aileden Hollanda'daki savaş bakanlığı koltuğuna uzanan öyküsü, sınıf siyasetine duyulan ihtiyacı yeniden anımsatıyor.