Sayfa yolu
Dayanışma Forumu'nun 3. sayısı yayınlandı: Sermayenin temsilcisi olarak AKP
soL'a güvenin, algoritmaya müdahale edin. Tek tıkla soL Haber'i Google'da tercih edilen kaynağınız olarak belirleyin.
Haber Merkezi
Yayın Tarihi: 21.12.2021 , 13:36 Güncelleme Tarihi: 22.01.2025 , 10:54
Dayanışma Meclisi'nin yayın organı Dayanışma Forumu'nun 3. sayısı yayınlandı. Derginin Erhan Nalçacı'nın sunuş yazısını yazdığı "Sermayenin temsilcisi olarak AKP" başlıklı Aralık 2021 sayısında Oğuz Oyan'la bir söyleşi yer alırken, Hüseyin Özel, Kadir Sev ve Orhan Gökdemir de yazılarıyla yer alıyor.

Erhan Nalçacı'nın sunuş yazısı şu şekilde:
Dayanışma Forumu’nun 3. sayısını paylaşmanın kıvancını yaşıyoruz. Umarız karşılamakta olduğumuz yeni yılda Dayanışma Meclisi’nin ürünü olan çok daha fazla fikri, çalışmayı emekçi halkımızla paylaşma imkânı bulacağız.
Dayanışma Meclisi Kasım ayında yaptığı toplantıda sol bir odak yaratmak üzere sosyalist partiler arasında süren ittifak görüşmelerini takip kararı aldı ve sonrasında EMEP, Sol Parti ve TKP’ye ziyaretler gerçekleştirdi.
İktidar bloğunun karşısında giderek güçlenen bir muhalefet varken bir üçüncü cepheye gerçekten gerek var mı? Erdoğan ve AKP’nin en geç 2023’te yapılacak seçimlerde gitme olasılığı kuvvetlenirken ve muhalefet cephesi “güçlü parlamento” gibi bir demokratikleşme hedefi ile siyaset yaparken farklı bir siyasi odak bu sürece zarar verebilir mi?
İşte tam bu noktada AKP’nin bir sınıfı var mıydı ve bu sınıf neydi sorusu önem kazanıyor. Dayanışma Forumu da bu kez bu soruya odaklanıyor.
Egemen sınıfla siyaset arasındaki ilişkiler sanıldığından karışıktır, günümüzde egemen sınıf olan sermaye sınıfının siyaseti belirlemesi tüm bu karmaşık ilişkilerin bir soyutlaması olarak karşımıza çıkar.
Örneğin, siyasilerin köken olarak sermaye sınıfından olması gerekmez. AKP kadrolarının satışlardan aldıkları komisyonlarla ölçüsüz bir şekilde zenginleşmelerine ve şimdi sermaye sınıfının üyeleri olduklarına bakmayalım, 1990’lı yıllarda çoğu köy sınıflarından, küçük burjuvaziden, hatta lümpen proletaryadan geliyordu.
O zaman bir siyasi partinin sınıf belirlenimi için, yani hangi sınıfın hizmetinde olduğunu anlamak için nereye bakmalıyız?
Bakmamız gereken iki şey var, biri siyasi programı, ikincisi ne yaptıkları, başka bir deyiş ile icraatları.
AKP’nin programı muhakkak sermaye sınıfına aittir ama özellikle son 20 yılda yaptıklarına bakmak hiçbir şüphe bırakmayacaktır: Yağmaya varan bir özelleştirme ve piyasalaştırma, emeğin örgütlülüğünün dağıtılması ve yüksek sömürü oranlı bir emek rejiminin yaratılması, sermayenin önündeki hemen bütün yargı ve yasama
engellerinin kaldırılması...
Zaten adı üzerinde AKP teknik tabiriyle Türkiye’nin sermaye birikim tarzını değiştirdi, koşulsuz bir sermaye diktatörlüğüne kapıyı açtı.
Ya AKP’nin halkın dini inançlarını suiistimal etmesi, laikliğe yapılan saldırı. Bu özelliğin de sermaye sınıfının programında olduğunu söylemeliyiz. Emekçi sınıfların kazanımlarına bu kadar yoğun bir saldırı aynı zamanda emekçi sınıfların aklına saldırıyla gider tarihte her zaman.
Millet Cephesi hangi sınıfın programına sahip diye sorabiliriz şimdi.
Programın ne özelleştirmelere, ne yüksek sömürü oranına, ne piyasalaşmaya, ne dinin suiistimaline, ne emperyalizme karşı olmadığını biliyoruz. Güçlü parlamento ve düşük profilli Cumhurbaşkanlığı hedefi özle alakalı olmayan ve sermayenin bir ortalığa çeki düzen verme programı olarak gözüküyor.
Ayrıca şuna bakmalıyız, geçen yüzyılda sermayenin farklı kesimlerinin farklı siyasi temsilcileri olabiliyordu. Mali sermaye, sanayi sermayesi, küçük burjuvazi, toprak ağaları
vb. Ama şimdi Türkiye’de ve dünyanın büyük bölmesinde tekelci sermaye siyasi arenayı dümdüz etti ve bütün sermaye kesimlerinin çıkarlarını kendine bağladı. Bu nedenle Cumhur Cephesi ile Millet Cephesi’nin arka planında farklı sermaye kesimlerinin çıkarlarını aramak da boşuna olacaktır. Bu, sermaye sınıfı içinde hiçbir çıkar farkı olmadığını bize göstermez kuşkusuz ama bunlar tali kalıyor ve siyasetlerin önüne ortak bir sermaye programı konmuş durumda.
Ayrıca bu çıkarların oldukça kozmopolit olduğunu da ilave edelim, tekelci sermaye uluslararası sermaye ile büyük ölçüde bütünleşmiştir ve sermaye sınıfının ajandasından yurtseverliğin çıkarılmasının üzerinden bir asır geçmiştir.
Bu tanımladığımız koşullarda emekçi sınıfların programına sahip ve bu programla uyumlu bir siyasi cephe, bir ittifak, bir odak yaratmak çok yaşamsal gözüküyor. Programında kamulaştırma, laiklik, emeğin sömürülmesine karşı koyma, yurtseverlik ve dünya emekçi sınıfları ile dayanışma olan bir program bu ülkenin bir geleceği olacaksa zorunlu şarttır.
Dayanışma Forumu’nun bu sayısında Dayanışma Meclisi’nin beş üyesinin bu konuyu etraflıca açan yazılarını bulacaksınız.
Yeni yılın emekçi sınıfların örgütlülüğünü, birliğini ve mücadele azmini artırması dileğiyle...
soL YZ Beta, soL’un geliştirdiği ve soL arşiviyle çalışan bir yapay zeka robotudur. Kullanımı, soL abonelerine açıktır.
